- 2
- 43
- 0
- 0 (0)
"เมื่อ ‘ขุนเขา’ แห่งอโยธยาถูกพันธนาการไว้ด้วยเล่ห์กลกลลวง มีเพียง ‘สายน้ำ’ แห่งหงสาวดีเท่านั้นที่โอบอุ้มและรินรดใจ... แม้หน้าที่และแผ่นดินจะขวางกั้นวาสนา แต่ศิรินธาราจะยังคงไหลวนรอบขุนเขาตราบนิรันดร์"
"เมื่อ ‘ขุนเขา’ แห่งอโยธยาถูกพันธนาการไว้ด้วยเล่ห์กลกลลวง มีเพียง ‘สายน้ำ’ แห่งหงสาวดีเท่านั้นที่โอบอุ้มและรินรดใจ... แม้หน้าที่และแผ่นดินจะขวางกั้นวาสนา แต่ศิรินธาราจะยังคงไหลวนรอบขุนเขาตราบนิรันดร์"
เพราะรอยยิ้มนั่น ทำให้ดอมินิคอยากรู้ว่าชายในรูปที่ชื่อเซดดริก ดิกกอรี่คือใคร ความอยากรู้อยากเห็นนี่เองที่นำเธอไปพบเจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน เธอย้อนเวลา แต่ไม่ทันไรก็ดันถูกผู้ชายที่เธอตามหาเกลียดนี่สิ
เจ้าหน้าที่กระทรวงเวทย์มนตร์ได้รับคำสั่งให้มาเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์วิชาหายตัวในช่วงสั้นๆหลังคริสมาสต์ ชั้นเรียนระยะสั้นนี้ทำให้เธอได้กลับมาพบกับศาสตราจารย์หน้าบูดที่หมายหัวเธอเอาไว้ตั้งแต่สมัยเรียน
โกลดิล็อกส์ โกลด์สตีน ดันไปรู้แผนลับของอดีตเพื่อนสนิทที่เคยหักอกเธออย่าง 'เรกูลัส แบล็ค' ที่จะกำจัดจอมมาร แต่ไม่ทันไรเขาก็ปิดปากเธอด้วยความลับที่เธออุตส่าห์เก็บงำมาตลอดชีวิต! ทางเดียวคือร่วมมือกับเขา
การแต่งงานที่ไม่ควรเกิดขึ้น ต้นเหตุแห่งสงครามระหว่างสายเลือด อันนำมาซึ่งความสูญเสียของสายเลือดมังกร
บนโลกนี้คงไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ทำให้ผมสนใจได้มากกว่ามังกรหรอกนะ คอยดูเถอะชาร์ลี สักวันลูกคงได้ตกหลุมรักมังกรขึ้นมาจริง ๆ แน่ ใครจะไปคิดว่าคำปรามาสตลก ๆ นั่นจะเป็นจริงขึ้นมาซะได้ เคร้าท์เมอร์ลินเหอะ !
ริมฝีปากสีกุหลาบสัมผัสลงตรงส่วนที่เป็นริมฝีปากของคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบา ลมหายใจอุ่นร้อนของหญิงสาวเป่ารดลงบนผิวสีซีดเย็นเยียบ เขาผงะเล็กน้อยกับสัมผัสแปลกใหม่ที่เขาเพิ่งเคยได้รับ รู้สึกราวกับมี "ชีวิต"
หนูเป็นเชสเซอร์ที่แย่ชะมัดเลยว่าไหม หนูควรจะไล่ตามลูกควัฟเฟิล แต่กลายเป็นว่าหนูกลับเอาแต่ไล่ตามลูกโกลเด้นสนิชที่หนูไม่มีวันได้สัมผัสอย่างพี่มาตลอด
เมื่อเอ่ยถึงกลุ่มตัวกวนแห่งบ้านใจสิงห์ น้อยคนนักที่จะจดจำเขาได้ มันเป็นอย่างนั้นเสมอ เขารู้ข้อนี้ดีและไม่เคยเรียกร้องหรือต้องการอะไร แค่เธอเท่านั้นที่จำเขาได้ แค่นั้นก็พอ
อิลยานา หนีจาก "แลมโบ" ขุมนรกที่กักขังเธอเอาไว้นานกว่า 10 ปีได้สำเร็จ คนแรกที่เธอนึกถึงคือพี่ชายของเธอ แต่เขากลับผลักไสไล่ส่งให้เธอไปฝึกเวทย์กับหมอหน้าตายอย่าง "สตีเฟ่น เสตรนจ์" แทน
