" เมื่อคนเราได้บางอย่างมา จะเสียบางอย่างไป ก็เลยไม่แปลกอะไร ที่พี่จะสููญเสียใครต่อใครไปในชีวิตที่ผ่านมา" "แต่ลิสเชื่อมั่นว่า ลิส คือสิ่งที่พี่ได้มา และไม่มีวันจะกลายเป็นสิ่งที่พี่เสียไป "

เอม ลูกสาวกำนัน ผุู้ที่ไม่เคยรักใครมาก่อน กับ น้ำ ปลัดอำเภอ ผู้ที่หวังว่าจะพบกับรักครั้งสุดท้าย ณ หมู่บ้านที่เต็มไปด้วยต้นอ้อยแห่งนี้ ความรักของเค้าจะเป็นยังไง จะหวานสู้น้ำตาลทรายได้หรือเปล่า..นะ

เพราะเธอเป็นหมอ เธอจึงไม่ควรมีใจให้กับคนไข้ แต่เพราะเธอป่วยเป็นไข้ใจ ก็ควรจะรักษาด้วยยาใจ ไม่ใช่หรือ? เรื่องราวน่ารักๆ ของคนที่มีหัวใจไว้เพื่อบรรจุความรัก รัก..ที่อบอุ่น และ งดงาม...

อาจจะต้องสูญเสียคนนับแสน เพื่อรักษาคนๆเดียวเอาไว้ หรือจะนิ่งดูดาย แล้ว ปล่อยให้ ที่สุดของหัวใจ จากไปตลอดกาล

เพราะภาระที่พี่สาวเป็นผู้ก่อเอาไว้ ส่งผลให้แฟนหนุ่มหมดรักอย่างกะทันหัน เอมจึงต้องแก้ไขปัญหาอย่างยากเย็นและปวดใจ จนเป็นเหตุให้สาวข้างห้องที่หัวใจบอบช้ำไม่แพ้กันต้องยื่นมือมาช่วย

พี่เอมเด็กแว๊น กับ อาหมวยขายกาแฟ

ครูพละสาวมาดเท่ แต่ตัวจริงแสนหวาน กับแม่ค้าขายผลไม้หวานๆ แต่ตัวจริง โหด ดิบ เถื่อนเป็นที่สุด โคจรมาเจอกันที่ชุมชมริมฝั่งแม่น้ำที่กำลังจะถูกเปลี่ยนเป็นรีสอร์ต เรื่องราวอันชุลมุนและรักอุ่นๆก็เกิดขึ้น

อาจเป็นเพราะไฟ ที่นำพามาพบกัน มันถึงได้แผดเผาให้สองหัวใจ ต้องร้อนรน แล้วความรักจะพอช่วยอะไรได้บ้างไหม หรือจริงๆแล้ว ความรัก นี่แหละ คือต้นเพลิงที่แท้จริง

เพราะความทรงจำที่จางหาย เรื่องราวจึงวุ่นวาย ตัวเธอก็กลับกลาย เป็นคนใจร้าย คล้ายไม่มีหัวใจ แต่ทั้งหมดทั้งมวลนั่น ก็ไม่อาจเป็นสาเหตุให้ ความรู้สึกของคนที่รักเธอ ต้องเปลี่ยนแปลง

เมื่อความรักที่ได้พบ ไม่ได้มีลักษณะเหมือนที่เคยคิด การตัดสินใจเกี่ยวกับมันจึงก็กลายเป็นงานยาก และในขณะที่คิดว่า หรือจะอยู่ไปโดยไร้ซึ่งความรัก ก็มีใครบางคน มาทำให้ต้องกลับไปคิดทบทวนมันซ้ำๆ และ ซ้ำๆ

เพราะกรรมที่ทำให้คู่รักช็อคตายคาที่ ทำให้ อินดณี ผีตานีสาวที่กำลังจะได้ไปเกิด ต้องอยู่ใช้กรรมต่อด้วยการช่วยให้มนุษย์สมหวังในรัก99คน แต่แล้วเธอกลับตกหลุมรัก ภูตลา คนที่เธอกำลังช่วยเหลือคนที่ 99 พอดี

ไม่มีอะไรพิเศษไปกว่า การเป็นเรื่องสั้น ที่ใช้อ่านแก้เบื่อระหว่างรอเรื่องยาว เหมือนที่คนเขียนเขียนมันขั้นเวลา