รำไพบุหลัน/อาศิรวิษ

ร้อยเหลี่ยมพันเล่ห์ ร้อยเพทุบาย รักปานขาดใจ หลีกหลบกลบไว้ หลังม่านแพรพรรณ...แม้นไร้ซึ่งแสงตะวัน ฤาสิ้นดวงจันทรา ตัวข้าจะคงอยู่...

เมื่อพระเจ้าคือ 'ผู้ชม' และคงมีเพียง 'พระเจ้า' เท่านั้นที่รู้ว่าใครคือผู้รอดชีวิต