หลังสิ้นสุดเหตุอุบัติการณ์ชิบูย่า "เทนไค ชิกิ" ก็ได้กลับมาที่บ้านเกิดของตนเอง และเขายังเป็นผู้ใช้คุณไสยเพียงหนึ่งเดียวในหมู่บ้านนี้อีกด้วย oc x นัตสึเมะ

'ความรักคือคำสาปที่บิดเบี้ยวที่สุด' ใครคนหนึ่งเคยพูดไว้แบบนั้น และริกะคิดว่ามันอาจจะเป็นจริงก็ได้ เพราะไม่อย่างนั้นมันคงอธิบายไม่ได้ว่าทำไมชีวิตของเธอถึงยังติดพันอยู่กับอคคทสึซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่ดี

ผมชอบมหาเวทย์ผนึกมารนะแต่ก็ไม่ได้ถึงขนาดที่อ่านใหม่หลายรอบจำได้ทุกรายละเอียด แล้วทำไมผมถึงได้มาเกิดใหม่ในโลกมหาเวทย์ผนึกมารได้เนี่ย แถมตระกูลเซนอิงเนี่ยนะ

"ตัวอักษรของเขากำหนดโชคชะตา… แต่ไม่ใช่ทุกอย่างที่เขียนขึ้นจะเป็นดั่งใจ" ริวเซย์—เด็กหนุ่มผู้ครอบครองพลังบิดเบือนความเป็นจริง ด้วยตัวอักษรไสยเวท แต่เมื่อโชคชะตาไม่ใช่สิ่งที่ถูกเขียนทับได้ง่าย ๆ

พอดีเราค่อนข้างติดนิยายแนวนี้มากก็เลยอดไม่ได้จริงๆแหะๆ

ไม่มีคำสาปอื่นใดที่บิดเบี้ยวไปกว่าความรักหรอก

ริโกะคิดว่าสองคนนี้มันเพี้ยน ส่วนนานามิกับไฮบาระแค่ชินที่คู่หูคู่นั้นตัวติดกันจนแยกไม่ออก และพวกลูกศิษย์ก็แค่อยากรู้ว่าใครคือคนที่ทำให้โกโจ ซาโตรุจ้องหน้าจอโทรศัพท์เหมือนสาวน้อยมากรักตลอดเวลาแบบนี้

'เกะโท สุงุรุ' คือชื่อของหนึ่งในผู้ใช้คุณไสยระดับพิเศษที่ตัดสินใจเป็นปรปักษ์ต่อโลกเพราะคิดว่าโลกนี้มันเน่าเฟะเกินไป แต่ไม่คิดว่าคนที่ถูกฆ่าตายไปแล้วจะสามารถลืมตาขึ้นมาได้อีกครั้งหนึ่ง

ภายใต้ม่านหมอกแห่งคำสาป...เมื่อมาคิมะได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งในตัวตนใหม่ ความลับจากอดีตที่ซ่อนเร้นในเงามืดค่อยๆ ถูกเปิดเปิดเผยที่ละน้อย...แล้วใครเล่าจะกล้าเปิดประตูสู่ความลับที่ถูกปิดผนึก

ในยุคสมัยที่ไสยเวทย์รุ่งเรือง ศัตรูตัวฉกาจของเหล่านักคุณไสยคงหนีไม่พ้นราชาคำสาป ‘เรียวเมน สุคุนะ’ ทว่ากลับไม่ได้มีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เป็นผู้ล่า และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นระหว่างสุคุนะและราชินีคำสาปของเขา ‘เรียวเมน คิทสึเนะ’

ย่างย่ำดินแดนแห่งโชคชะตาที่แปรผันเปลี่ยนกาลและตัวตน กักเก็บความทรงจำเก่าราวขุมทรัพย์เพียงเพื่อปรีดาไปกับสิ่งใหม่เปลี่ยนโลกาตน—นิยามตัวตนของ "ทานากะ ซากิ".

ฟุชิงุโระ เมงุมิ จำความรู้สึกที่ถูกเจ้าราชาคำสาปเวรตะไลหักคอได้อย่างชัดเจน— แล้วทำไมพอลืมตาอีกทีเขาถึงกลายเป็นทารกในหมู่บ้านนินจาอะไรนี่ได้ล่ะเนี่ย????

ใครมันช่างกล้ามาหลอกกันนะว่าการเป็นนายหญิงตระกูลโกะโจมันเป็นกันง่าย ๆ อ้อ! ไอ้สามีเด็กตัวดีนี่เองที่กล้ามาหลอกกัน! #มีผัวก็เหมือนมีลูก

โทมิโอกะ กิยู เขาแค่หลับตาลง และขอพรกับดวงดาวในวันทานาบาตะ แล้วหวังจะไปยังยมโลกเพียงเท่านั้น เหตุใดเขาจึงมาอยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายแปลก ๆ คนนี้ล่ะ? — โกะโจกิยู

"เสียงเพลงของฉัน มีไว้เพื่อคุณ"

หลังจากที่ถูก อคคตสึ ยูตะ ปลิดชีพ ตัวของเกะโทก็ได้ย้อนเวลากลับมาในอดีต ก่อนที่เขาจะได้ใช้ชีวิตในฐานะนักคุณไสย์ระดับพิเศษในโรงเรียนไสยเวทย์ ได้โอกาสเริ่มชีวิตใหม่อย่าง งงๆ

ไสยเวทข้าวสารเสก พวกนายไม่รู้จักเหรอ ―

10ปีที่เกะโท สุงุรุจากโลกนี้ไป ดอกไม้ก็ถูกนำมาวางหน้าป้ายหลุมศพเช่นที่ผ่านมา ทว่า ในตอนที่ลืมตาขึ้นหลังคำภาวนาเลื่อนลอยจบลง โกะโจ ซาโตรุก็หวนคืนสู่วันวานเมื่อ10ปีก่อนอีกครั้ง

หนูเรย์ไม่ต้องกลัวนะ มัมหมีจะปกป้องหนูเอง อ๊ะ! ไอ้ผู้ชายคนนั้นน่ะ บังอาจขโมยหนูเรย์ไปได้ยังไง! เดี๋ยวจะแช่งให้ยิงปืนไม่แม่นเสียหรอก!

ตลอด 1,000 ปีที่เธอตามหาพ่อของเธอ ในที่สุดเธอก็เจอพ่อ แต่ไหงพ่อดันจำเธอไม่ได้ซะล่ะ