ใบไม้ข้างถนน

“ เขาคือดวงใจ ” ของผู้มีพระคุณ ส่วนผมต้องอยู่ในที่ ที่ผมควรจะอยู่เพราะผมรู้ตัวดีว่าผมเป็นใคร ส่วนเขาคือใคร ดังนั้นหมาวัดคงทำได้เพียงแค่แหงนมองดอกฟ้าเท่านั้น

มารดาถูกใส่ร้ายว่าแอบคบชู้ แล้วถูกสังหารต่อหน้าต่อตาของเขาซ้ำร้ายบิดายังหูเบาเชื่อฮูหยินใหญ่จากนั้นก็ให้คนส่งเขาให้ขึ้นไปตายเพียงลำพังบนหุบเขาลืมเลือนตั้งแต่อายุสี่ขวบสิบปีต่อมาเขาจึงกลับมาเพื่อทวงคืน

เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อยี่สิบปีก่อนที่ตระกูลหลี่ซึ่งเป็นอดีตเจ้ากรมสืบคดีที่ถูกสังหารทั้งตระกูล แต่คดีกลับถูกปิดไปโดยสรุปว่าเป็นการล้างแค้นให้น้องชายของ อี้ซูตี๋ อดีตแม่ทัพใหญ่แคว้นเทียนรุ่ย

“ โอรสสวรรค์แล้วอย่างไร “ ในเมื่อโลหิตที่ไหลเวียนอยู่ในกายของเจ้าเป็นของคนต่ำช้าเช่นนั้น แล้วยังจะกล้าเรียกตนเองว่า โอรสสวรรค์อีกหรือ น่าขันสิ้นดี หึหึ!!

จะเป็นยังไงเมื่อซื่อจื่อหลี่เฟิ่งหลันโอรสของหย่งอันซื่อต้องเข้ามาสืบคดีฆาตกรรมต่อเนื่องต่อเนื่อง ที่คนร้ายทั้งโรคจิต และฉลาด โดยมีแพทย์หลวงหัวหน้ากองชันสูตรเข้ามามีส่วนร่วมในการไขคดีนี้ด้วย

ข้าคือคนที่ถูกทำนายว่า จะเป็นคนที่ทำให้ราชวงศ์ต้องล่มสลายบิดามารดาจึงเกลียดชังข้า ไม่แม้แต่จะตั้งชื่อให้ข้า และสุดท้ายข้าก็เป็นคนที่ถูกลืม