รัตนาภรณ์ 244

ภาพจำของเขาที่มีต่อเธอคือเลขาสาวผู้แสนเฉิ่มเชย แต่ใครจะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วนั้นเธอคือแม่เสือจอมยั่วสวาทดี ๆ นี่เอง

"ชาตินี้ข้าไม่เสียใจที่เคยรักท่าน แต่เสียใจที่รักท่านมากเกินไป" คือคำที่นางเขียนทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้าในวันที่นางและบุตรสาวหายออกไปจากจวน

วันที่นางหอบผ้าหนีไปพร้อมจดหมายลา แม่ทัพผู้เกรียงไกรเช่นข้าจึงได้รู้ว่าศึกที่ยากที่สุดในชีวิตคือการง้อภรรยาที่หมดใจแล้ว

มู่ซิงเย่วผู้นี้ ไม่เพียงจะพาครอบครัวและทุกคนอยู่ดีกินดีเท่านั้น หากยังจะพาทั้งหมู่บ้านรุ่งเรืองจนผู้คนต้องอิจฉา!

ต่อหน้าคนอื่นเธอและเขาคือเพื่อนกัน แต่ลับหลังเธอคือเมียของเขา เมียที่สามีเช่นเขาไม่เคยรัก และพยายามแสดงออกตลอดเวลาว่าชอบเพื่อนรักของเธอ

อย่าริลองเล่นกับไฟ ถ้าไม่อยากไหม้เป็นจุล

อย่าริอยากลองเล่นกับไฟ ไม่อย่างนั้นเธอจะไหม้เป็นจุล

อะไรจะเกิดขึ้น เมื่อเธอและเจ๊วินพี่กระเทยที่เธอรู้จักและสนิทสนมเป็นอย่างดี เมาแล้วเป่ากันทั้งคืน ตื่นเช้ามาผู้ชายของเจ๊แกนั่งรออยู่โซฟาหน้าห้อง เธอยิ่งรู้สึกว่าแอบมากินภรรยาเขาตอนที่สามีเขาเผลอ

อยู่ดี ๆ ก็ได้อภิเสกกับท่านอ๋องพิการ แถมยังมีข่าวว่าเขาป่วยใช้งานช่วงล่างไม่ได้อีก วาสนาของซูซูซินเหตุใดถึงได้เป็นเช่นนี้ แล้วไหนว่าช่วงล่างไม่ทำงานแล้วที่แรงตอกอัดอยู่เหนือร่างของข้ามันคืออะไร

เมื่อขนมปังคุณหมอแพทย์แผนจีนจากโลกอนาคต ต้องย้อนอดีตกลับไปอยู่ในร่างของหลานหลันฮวาฮูหยินจอมหยิ่งที่สามีไม่รัก นางจะพลิกวิกิตให้เป็นโอกาสได้รึไม่?

เมื่อน้ำอิงหญิงสาวร่างอวบอ้วนจากโลกอนาคต ต้องย้อนอดีตมาอยู่ในร่างของฟางอิงอิง สตรีที่มีใบหน้าเป็นรูปทรัพย์ แต่ทว่านางกลับโง่งมหูเบาเชื่อคนง่าย จนตัวต้องตกอยู่ในชะตากรรมอันเลวร้าย

อย่าให้ใครรู้เรื่องของเรา เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นเธอคือน้องสาวของเพื่อน แต่เมื่ออยู่กันสองคนเธอคือ...เมีย!

อย่าให้ใครรู้เรื่องของเรา เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นเธอคือน้องสาวของเพื่อน แต่เมื่ออยู่กันสองคนเธอคือ...เมีย!

เพราะความโง่เขลาไร้เหตุผลของเขา ที่คิดจะยืมมือสตรีผู้อื่นเข้ามาทำให้ฮูหยินเช่นนางต้องเจ็บช้ำน้ำใจ แต่ท้ายที่สุดเกือบเป็นเขาเสียเองที่นำไฟเข้ามาแผดเผาจวนเองเสียอย่างนั้น

"หากอยากได้ลูกเขยดีๆ ไปให้เจ๊น้อยสักคน เฮาเป็นให้ได้เด้อเต็ง มู่เก่าคือเฮาเป็นผัวโตกะได้ ไปหาคนอื่นเฮ็ดหยังให้มันยาก เอากันเองโลดง่ายดี"

"หากอยากได้ลูกเขยดีๆ ไปให้เจ๊น้อยสักคน เฮาเป็นให้ได้เด้อเต็ง มู่เก่าคือเฮาเป็นผัวโตกะได้ ไปหาคนอื่นเฮ็ดหยังให้มันยาก เอากันเองโลดง่ายดี"

รักษาโรคกันด้วยวิธีแบบนี้ แล้วเขาจะมีหมอแบบซอร์ไว้ทำไม มีแค่หมอผี หมอเป่า หมอยาแบบพี่มันก็คงจะพอแล้วแหละ

ภาระหน้าที่ ที่นางต้องแบกใส่บ่าครั้งเมื่อนางกลับมาครานี้ ชั่งใหญ่หลวงยิ่งนัก และนางยิ่งคิดหนักไปอีก เมื่อรู้ว่าอีกฝั่งที่นางต้องเจราจาสงบศึกครั้งนี้เขาคือคนที่ทำร้ายนางจนถึงแก่ความตายมาเเล้วครั้งหนึ่ง

"ไอ้แมลงน่าตาประหลาดๆๆแบบนี้นี่นะ ที่เจ้าว่ามันสามารถเอามาทำผ้าแพรสวยๆๆได้น่ะ?"

"ปากยังกับเครื่องด่าติดเทอร์โบแบบนั้น ใครได้เป็นผัวคงโดนด่าแม้กระทั่งตอนหลับ"