Blackjack-1994

"อีวา นังเด็กนี่ กล้าขโมยจูบข้า" กำนันแสนผู้ที่บวชเรียนแต่เด็กสึกออกมารับราชการกำนัน ก็30ปีแล้ว อีวาลูกสาวเจ๊กร้านทอง รักมั่นต่อกำนัลแสนมาสองปี แต่เขาไม่ยอมใจอ่อนเลย อีวาจะเอากำนัลแสนทำผัวให้ได้

เจ้ากล้าไล่ข้าเลยรึ! มณีรินทร์ เจ้าหลวงศิลาผู้ที่เย็นชากับมเหสีเอก บัดนี้กลับมาเดินตามมเหสีต้อย ๆ จนคนในคุ้มฉงนใจ ใช่เจ้าค่ะ น้องต้องการอยู่ผู้เดียว เชิญเพค่ะเจ้าหลวง! มณีรินทร์คนใหม่ที่ตายแล้วฟื้น...

พ่อค้าก๋วยเตี๋ยวถูกรถชนตาย ขณะกลับบ้านเขาเกิดใหม่ในร่างของชายใกล้ตายคืนหนึ่ง นามว่า จางเสี่ยวหนิง ในความทรงจำ เจ้าของร่างไม่เอาไหนติดการพนัน ขี้ขโมย ขี้ขลาดแล้วชีวิตใหม่ของเสี่ยวอ้าวต้องดำเนินต่อยังไง

"เจ็บสิดี! จะได้จำ ว่ามีผัวแล้ว" สิงหราชอุ้มเธอขึ้นบนโต๊ะทำงานเอกสารทั้งหมดถูกกวาดลงพื้นกระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง "ใครเป็นผัว...ได้กันแค่ครั้งเดียวเรียกผัว ป่านนี้ลูกค้าทั้งร้านคงเป็นผัวฉันทุกคน!"

เมื่อคนหนึ่งเป็นไบโพล่าชอบนางเอกตั้งแต่แรกเห็นที่นามบิน โลกกลมบ๊อกทั้งสองโคจรมาเจอกัน นางเอกโดนลากไปรับประทานตั้งแต่ที่บาร์และยังเป็นเจ้านายลูกน้องกันอีก ความหวงรักของราฮิมทำให้กลายเป็นกรงขัง นางเอก..

มรดกเซ็นต์ยกให้เมียหมด เหลือแต่ตัว วางปืน เข้าครอสโยคะถักไหมพรมเพื่อลูก เป็นคคนขี้หวงขั้นสุดและดันมีศัตรูหัวใจเป็นเพื่อนพ่อระดับไดเมียวที่สนใจเมียเขา แต่เจ็บใจสุดคือลูกเรียกชื่อศัตรูได้ก่อนเรียกพ่อ!

ราฟาเอลที่เอนกายนั่งมองเส้นของฟ้าของทะเลยามเย็น เขาอยากจะรู้จริง ๆ ว่าที่สิ้นสุดของทะเล มันใช่เส้นขอบฟ้าที่มองเห็นใช่ไหม เมื่อไหร่ที่พระอาทิตย์ลับขอบฟ้า เส้นขอบฟ้านั่นหรือเปล่า คือจุดสิ้นสุดของทะเล

"กูเลี้ยงมึงมากับมือ ใครก็พรากมึงไปจากกูไม่ได้!"เศรษฐีหนุ่มใหญ่วัย 39 ปี ที่หวงเด็กในอุปการะพี่เลี้ยงมาอย่างปาริชาติ เด็กกำพร้าที่นับวันยิ่งโตยิ่งสวยนับวันยิ่งหัวกระไดไม่แห้งเพราะเธอต้องเป็นของเขา

เธอเป็นคนของกู ใครก็ห้ามแตะเธอ ใครแตะเธอกูยิงทิ้งอย่างเดียว"เสียงทรงพลังอำนาจที่ยื่นปลายกระบอกปืนใส่พวกระยำที่กล้าทำคนของเขาต้องเจ็บโดยไม่ได้สนใจสิิ่งใด แค่เพื่อแก้แค้นให้เธอ มาหยา เพราะเธอต้องร้องไห้

เธอจะใช้หนี้ฉันยังไงพ่อของเธอหนีไปแล้ว?อยู่ดีๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งโผล่มา และถามอันนาด้วยคำถามว่าจะใช้หนี้แทนผู้มีพระคุณอย่างไร "จะหาเงินใช้หนี้หรือจะไปอยู่กับฉันที่คฤหาสน์ทำงานใช้หนี้จนกว่าฉันจะพอใจ..!"

ข้าบอกเอ็งว่า เลิกยุ่งกับข้าซักที..!! ข้าไม่ได้ชอบเอ็ง ทำอย่างไรก็ไม่มีวันชอบเอ็ง ทุกคำที่สิงห์ตะคอกกลับไปหาร่างเล็กที่กำลังยืนยิ้มให้เขา ทั้งที่น้ำตาไหลอาบสองแก้ม นับจากนี้ไปพี่จะไม่เห็นหน้าข้าอีก

รถก็เก่า คนก็แก่ หำก็เหี่ยว..!ยังจะมาตามหวงก้างขวางอีกหรอครับ" แอนดริวรีบเปิดกางเกงส่องซ้ายแลขวาว่าหำเขาเหี่ยวจริงๆหรือเปล่า" พูดจบก็หันไปถามกับบอดี้การ์ดว่าหำกูเหยี่ยวจริงๆ หรอวะ!ทุกคนต้องเป็นตาเดียว

"ดาหวันขา เดี๋ยวลุงจะพาดาหวันไปทานไอศครีมเองนะคะ" ไปค่ะไป คุณพ่อไม่ต้องตามมานะคะ"ดาหวันจะไปกับคุงลุงราช 2 คน" ไอ้ราช นี่มันลูกสาวกูนะมึง"แต่ก็เป็นหลานกูเหมือนกัน"ไอ้เวร มึงทำไมไม่ทำเป็นของตัวเอง!!??"

"นางมะลิต่อไปนี้มึงต้องขึ้นมาหากูทุกคืน" "ทุกคืนเลยเหรอจ๊ะ" "ใช่ทุกคืนมึงมีปัญหาอะไรหรือเปล่า" "ไม่มีจ้ะแต่ว่าไม่ทุกคืนไม่ได้เหรอจ๊ะ" "ต่อไปนี้มึงจะต้องมาให้กูดูดนมมึงทุกคืนก่อนนอน " "นายหัว!!"

ในเมื่อเจ้าได้ลงสัญญาฉบับนี้แล้ว ..จากนี้ไปเจ้าจะต้องอยู่กับข้า จะต้องอยู่ที่นี่กับข้า โมลี จากวันนี้ไปเจ้าจะไม่มีสิทธิ์ย่างกรายออกไปจากประสาทของข้า เจ้าเป็นของข้านับจากบัดนี้..จนชั่วนิรันดร์!!!!