ปรมินทร์

แม้นชีวี วายวาง ไม่ห่างเจ้า จะเฝ้าเคล้า คลอคู่ อยู่เคียงหมอน สัญญาใจ ฝากไว้ ในคำกลอน นิรันดร รักเจ้า เฝ้าคอยรอ...

"จากนักเขียนการ์ตูนไส้แห้ง สู่ 'ขุนวิจิตรทัศนา' ผู้โด่งดังแห่งกรุงศรีฯ! ภารกิจใช้ศิลปะเอาตัวรอดจึงเริ่มขึ้น พร้อมกับต้องรับมือ 'ขุนเดช' มือปราบหน้าดุ... ที่ดุไปดุมา ไหงกลายเป็นคนคลั่งรักไปได้"

เขาเคยเป็นแมวส้มที่โอโซนเก็บมาเลี้ยง แต่วันนี้…เขากลับมายืนอยู่ตรงหน้าในร่างมนุษย์แล้วความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นทีละน้อย จะเรียกว่า "ผูกพัน" หรือ "ความรัก" กันแน่

สถานีต่อไป...คือสถานีสุดท้าย เดินทางสู่ความตายในสถานีเดียว

บนดาดฟ้าแมนชั่นกลางเมือง ความหวังดีเพียงเสี้ยววินาทีได้แปรเปลี่ยนเป็นโศกนาฏกรรม เลือด ความแค้น และวิญญาณที่ไม่อาจปลดปล่อย ได้ทำให้ที่แห่งนี้กลายเป็น "แมนชั่นขวัญผวา" ที่ไม่มีใครกล้าอาศัยอยู่อีกต่อไป

บางครั้งเพื่อนก็อาจไม่ใช่เพื่อนบางครั้งบ้านก็ซ่อนความลับที่เย็นเยียบเกินกว่าที่ตาเห็นใครคือผี ใครคือคน?

อย่า!!

"อำนาจใจสั่งให้รักได้ อำนาจใจก็สั่งให้เกลียดได้เช่นกัน"

ที่ท้ายสวนของบ้านฉัน มีสระน้ำเงียบสงบ ที่นั่นเต็มไปด้วยบัวหลากสี แต่มีอยู่ดอกหนึ่ง... สีชมพูหวาน เด่นสะดุดตา คุณทวดบอกว่ามันจะบานเพียงปีละครั้ง ฉันเคยนึกว่า... ก็คงเป็นแค่ดอกบัวธรรมดา

ต้นหลิว เด็กสาวผู้เติบโตมากับคำครหาและอดีตอันคลุมเครือของมารดา ชีวิตต้องพลิกผันเมื่อก้าวเข้าสู่คฤหาสน์ผู้ดี ท่ามกลางเงื่อนไขแห่งโชคชะตา เธอจะใช้ความสามารถฝ่าฟันทุกอุปสรรคได้อย่างไร

คุณหนู"ปลายวา" ไม่เอาการเอางาน จนโดนคุณพ่อจ้างพี่เลี้ยงมาคุมโหด แต่เผอิญ! เหมาะเจาะ พี่เลี้ยงกันเป็นคนเดียวกับที่เผลอมีความสัมพันธ์ด้วยวันนั้นเข้า!!

"นั่นเงินหนึ่งแสนที่นายต้องการ หวังว่าจะพอใจ" "คุณคิดว่าเงินของคุณมีอำนาจ ฟาดหัวผมได้เหรอครับ" "ก็เพราะเงินไม่ใช่เหรอ นายถึงต้องมานอนถ่างขาแบบนี้" "คุณอัค!"

"เมื่อความใฝ่ฝันอันเลือนรางของเธอถูกผูกมัดไว้กับการละทิ้งตัวตน ชีวิตที่พยายามจะเป็นเหมือนคนอื่นอาจจบลงด้วยความสูญเสียที่ไม่มีวันหวนคืน"

"เมื่อชายแท้ยังตรีต้องเผชิญกับแผนการของแม่ที่จะเปลี่ยนให้เขาเป็นเกย์ ทำให้เขาได้มาพบกับเพื่อนเก่าอีกครั้ง และนั่นก็เป็นต้นเหตุของความหวั่นไหวในใจคนที่ยืนยันว่าตัวเองเป็นชายแท้มาโดยตลอดอย่างตรี"

"เพราะผมมันเด็กดื้อ ไม่ได้น่ารักน่าชังเหมือนไอ้เลขาของท่านประธานนี่ครับ" "อย่ามาเถียง เป็นเด็กเป็นเล็ก รู้จักยอกย้อนผู้ใหญ่ได้ไง" "เปล่าเถียง เขาเรียกโต้แย้ง"

'น่านนที' ชื่อของเด็กหนุ่มบ้านนอกที่ต้องระเห็จสู่เมืองกรุงเพื่อทำหน้าที่ตามพินัยกรรมของท่านชาย ทว่าก้าวแรกที่ก้าวเท้าเข้ามาที่วังแห่งนี้ เสมือนว่าความวินาศสันตะโรจะบังเกิด!

❝ผอบโบราณที่แตกสลายถได้นำพาแม่หญิงจากยุคอยุธยาข้ามภพสู่สมัยรัชกาลที่๖ นางได้พบกับชายหนุ่มผู้เป็นบุพเพสันนิวาสจากอดีตกาลให้สานต่อพันธสัญญาที่ชะตากรรมลิขิตไว้ เมื่อพบกันอีกครา ณ ภพแห่งนี้❞

หม่อมเจ้าชายสายเลือดผสมผู้ประสูติมาพร้อมบุญและบาป ต้องแบกรับทั้งเกียรติศักดิ์ที่หนักอึ้ง และความรักระหว่างชายสามัญที่มองไม่เห็นความเป็นไปได้

เมื่ออยู่ดี ๆ ดอกไม้สวรรค์ก็นำพาโชคชะตาของเขาไปพบเจอกับความเฮงซวย เมื่อตื่นมาอีกทีพบว่าตนเองข้ามภพมาเป็นทาสที่ถูกตราหน้าว่าเป็นกาลกรรณีและทุกคนในเรือนเกลียดชัง!

เกลียดอะไรได้อย่างนั้น ผมเกลียดยัยป้าข้างบ้านที่ชอบเกาะรั้วมาโม้เรื่องของลูกชายตัวเองให้ผมฟัง แต่สุดท้าย ผมก็ดันตกไปเป็นลูกสะใภ้ของแกซะงั้น