- 7
- 28
- 0
- 0 (0)
"ต่อหน้ากล้อง... เธอคือ ‘ตัวประกอบ’ ที่ไร้ตัวตนแต่นอกบทบาท... เธอคือ ‘นางเอก’ เพียงคนเดียวในหัวใจเขา"
"ต่อหน้ากล้อง... เธอคือ ‘ตัวประกอบ’ ที่ไร้ตัวตนแต่นอกบทบาท... เธอคือ ‘นางเอก’ เพียงคนเดียวในหัวใจเขา"
“เมื่อ 'พี่เลี้ยงจำเป็น' ต้องมารับมือกับพายุลูกใหญ่ในคฤหาสน์หรู... และหัวใจที่แสนเย็นชาของพ่อลูกติด!”
"เกลียดพวกเจ้าชู้จีบไปทั่ว! หน้าตาก็ดี ทำไมทำตัวแบบนี้!"
“จาก ‘ยัยแว่นเฉิ่ม’ ที่ใครก็มองผ่าน สู่ ‘วิมานใจ’ หนึ่งเดียวของวิศวะสายโหด”
จากคนที่คอยแต่จะหาเรื่องกวนใจ... กลับกลายมาเป็นที่พักพิงหัวใจในวันที่ฟ้าหมองมัว
เพราะเดินหลงตึกในวันแรก... ฉันเลยเผลอหลงเข้าไปในหัวใจของ 'พี่อสูรวิศวะ' หน้านิ่งเข้าอย่างจัง!"
"เพราะคำว่า ‘ชนชั้น’ ขวางกั้น...ดวงตะวันดวงเดียวในใจเขา จึงถูกบดบังด้วยเงาทมิฬ"...เมื่อความรักถูกตราหน้าว่าไม่คู่ควรเธอจึงต้องหันหลังเดินจากไป พร้อม ‘ความลับ’ ที่เขาไม่มีวันได้รู้
"เขาอาจจะไม่เคยพูดว่ารัก... แต่ไม่เคยปล่อยผมไปไหน"เมื่อ 'อคิน' วิศวะปีสองผู้ไม่เคยหยุดที่ใครดันมาตกหลุมรัก 'ข้าวปั้น' เด็กนิเทศฯ สายอินดี้ที่รักสันโดษยิ่งกว่าอะไรดีคนหนึ่งรุกแบบไม่รู้สึกผิด.....
"จากคนไม่ชอบของหวาน... กลับยอมสยบให้รสมือกลมกล่อม และหัวใจดวงน้อยของคนทำ"
"ถ้าความรักคือการลงสนาม... ผมก็พร้อมจะ 'ว๊าก' จนกว่าคุณจะยอม 'รัก' ผมแค่คนเดียว"
“เขา” คือเดือนมหาลัยที่ใคร ๆ ต่างหลงรักแต่หัวใจของเขากลับเลือกเต้นแรงเพราะ ยัยปีหนึ่งธรรมดาอย่างเธอ
"เปรียบดั่งบุษบาลอยละล่องไปตามสายลม...ไร้สิ้นทิศทาง ไร้คนเหลียวแลทว่าลมสายนั้นกลับพัดพา 'ดอกไม้เรือนรอง' ไปเบ่งบานอยู่กลางใจของขุนศึกผู้เกรียงไกรตราบชั่วนิรันดร์"
"เมื่อแผนร้ายของดาวมหาวิทยาลัยทำให้เธอจับได้เพียง 'กระดาษเปล่า' แทนที่จะเป็นชื่อพี่รหัส แต่คนหน้านิ่งและเย็นชาอย่างเขากลับเดินมาประกาศกร้าวกลางลานคณะว่า... น้องคนนี้คือคนโปรดที่เขาจะดูแลเอง!"
“เด็กนิเทศตัวป่วนที่ไม่เคยกลัวใครดันมาเจอพี่วิศวะตัวร้ายที่ไม่เคยยอมใครแล้วสุดท้าย…ใครจะยอมใครก่อนกัน”
เพราะโปรเจกต์ถ่ายภาพธรรมดาทำให้ผมต้องเข้าไปอยู่ในโลกของ “พวกเขา”กลุ่มวิศวะปีสองที่ใคร ๆ ก็อยากเข้าหา…แต่ไม่มีใครเข้าถึงได้โดยเฉพาะ “เหนือ”คนที่บอกว่าไม่อยากยุ่งกับใครแต่กลับเป็นคนที่ผมเผลอโฟกัสมาก....
เธอเป็นแค่เด็กบ้าน ๆ ส่วนเขาคือรุ่นพี่ที่ทั้งเก่ง หล่อ และรวยที่สุดในโรงเรียนความรักครั้งนี้…เธอไม่เคยหวังให้เขาหันมาแค่ได้มองอยู่ไกล ๆ ก็พอแล้ว
"เพราะสถานะของเราคือ 'ความลับ'เขาจึงเป็นได้แค่ 'รุ่นพี่สุดโหด' ที่มหาวิทยาลัย...แต่เป็น 'สามีสายรุก' ที่ขยันลงทัณฑ์เธออยู่หลังประตูห้อง!"
"ถ้าวันนั้นพี่ไม่พูดคำนั้น... กล่องของขวัญใบนี้ก็คงไม่ต้องเปียกน้ำตา"
