wannisa p.

เรื่องราวของเด็กสาวผู้เคยถอยห่างจากหัวใจ กับคุณหมอฝึกหัดที่ขอโอกาสกลับมารักอีกครั้ง

จากคนที่คอยแต่จะหาเรื่องกวนใจ... กลับกลายมาเป็นที่พักพิงหัวใจในวันที่ฟ้าหมองมัว

เพราะเดินหลงตึกในวันแรก... ฉันเลยเผลอหลงเข้าไปในหัวใจของ 'พี่อสูรวิศวะ' หน้านิ่งเข้าอย่างจัง!"

"จากคนไม่ชอบของหวาน... กลับยอมสยบให้รสมือกลมกล่อม และหัวใจดวงน้อยของคนทำ"

"เกลียดพวกเจ้าชู้จีบไปทั่ว! หน้าตาก็ดี ทำไมทำตัวแบบนี้!"

“จาก ‘ยัยแว่นเฉิ่ม’ ที่ใครก็มองผ่าน สู่ ‘วิมานใจ’ หนึ่งเดียวของวิศวะสายโหด”

"เพราะคำว่า ‘ชนชั้น’ ขวางกั้น...ดวงตะวันดวงเดียวในใจเขา จึงถูกบดบังด้วยเงาทมิฬ"...เมื่อความรักถูกตราหน้าว่าไม่คู่ควรเธอจึงต้องหันหลังเดินจากไป พร้อม ‘ความลับ’ ที่เขาไม่มีวันได้รู้

"เขาอาจจะไม่เคยพูดว่ารัก... แต่ไม่เคยปล่อยผมไปไหน"เมื่อ 'อคิน' วิศวะปีสองผู้ไม่เคยหยุดที่ใครดันมาตกหลุมรัก 'ข้าวปั้น' เด็กนิเทศฯ สายอินดี้ที่รักสันโดษยิ่งกว่าอะไรดีคนหนึ่งรุกแบบไม่รู้สึกผิด.....

"ถ้าความรักคือการลงสนาม... ผมก็พร้อมจะ 'ว๊าก' จนกว่าคุณจะยอม 'รัก' ผมแค่คนเดียว"

"เปรียบดั่งบุษบาลอยละล่องไปตามสายลม...ไร้สิ้นทิศทาง ไร้คนเหลียวแลทว่าลมสายนั้นกลับพัดพา 'ดอกไม้เรือนรอง' ไปเบ่งบานอยู่กลางใจของขุนศึกผู้เกรียงไกรตราบชั่วนิรันดร์"

“เด็กนิเทศตัวป่วนที่ไม่เคยกลัวใครดันมาเจอพี่วิศวะตัวร้ายที่ไม่เคยยอมใครแล้วสุดท้าย…ใครจะยอมใครก่อนกัน”

เพราะโปรเจกต์ถ่ายภาพธรรมดาทำให้ผมต้องเข้าไปอยู่ในโลกของ “พวกเขา”กลุ่มวิศวะปีสองที่ใคร ๆ ก็อยากเข้าหา…แต่ไม่มีใครเข้าถึงได้โดยเฉพาะ “เหนือ”คนที่บอกว่าไม่อยากยุ่งกับใครแต่กลับเป็นคนที่ผมเผลอโฟกัสมาก....

"เพราะสถานะของเราคือ 'ความลับ'เขาจึงเป็นได้แค่ 'รุ่นพี่สุดโหด' ที่มหาวิทยาลัย...แต่เป็น 'สามีสายรุก' ที่ขยันลงทัณฑ์เธออยู่หลังประตูห้อง!"

“เขา” คือเดือนมหาลัยที่ใคร ๆ ต่างหลงรักแต่หัวใจของเขากลับเลือกเต้นแรงเพราะ ยัยปีหนึ่งธรรมดาอย่างเธอ

"เมื่อแผนร้ายของดาวมหาวิทยาลัยทำให้เธอจับได้เพียง 'กระดาษเปล่า' แทนที่จะเป็นชื่อพี่รหัส แต่คนหน้านิ่งและเย็นชาอย่างเขากลับเดินมาประกาศกร้าวกลางลานคณะว่า... น้องคนนี้คือคนโปรดที่เขาจะดูแลเอง!"

เธอเป็นแค่เด็กบ้าน ๆ ส่วนเขาคือรุ่นพี่ที่ทั้งเก่ง หล่อ และรวยที่สุดในโรงเรียนความรักครั้งนี้…เธอไม่เคยหวังให้เขาหันมาแค่ได้มองอยู่ไกล ๆ ก็พอแล้ว

"ถ้าวันนั้นพี่ไม่พูดคำนั้น... กล่องของขวัญใบนี้ก็คงไม่ต้องเปียกน้ำตา"