- 28
- 1.67K
- 2
- 0 (0)
“อาหารอร่อยดีนะคะ” เธอชมตามใจคิด “ครับ...อิ๋มอยากทานผมอีกหรือเปล่าล่ะ” เขาจงใจพูดผิด เห็นดวงตากลมเบิกกว้าง
“อาหารอร่อยดีนะคะ” เธอชมตามใจคิด “ครับ...อิ๋มอยากทานผมอีกหรือเปล่าล่ะ” เขาจงใจพูดผิด เห็นดวงตากลมเบิกกว้าง
“อวี๋หย่งหมิง ถ้าข้าแท้งลูกขึ้นมา เป็นความผิดของท่านที่บีบคั้นข้า !” “ได้...ต่อไปข้าจะไม่แตะต้องเจ้าอีก”
“ท่านอ๋อง ท่านไม่คิดว่าวิธีการเหล่านั้นมีปัญหาตรงไหนบ้างหรือ” “ไม่มีอยู่แล้ว ข้าศึกษาตำรามาเป็นอย่างดี” ฉีอ๋องยืดอกเล็กน้อย โจวซือเมี่ยวทำหน้าปั้นยาก หากตำราไม่มีปัญหาก็อยู่ที่คนแล้วละ
“ข้องใจนักใช่ไหม ผมจะแสดงให้ดูอีกรอบก็ได้ ว่า ผัว กับ ญาติผู้ใหญ่ ต่างกันยังไง”
“เมื่อคืน...คุณทำผิดข้อตกลง” “พี่ทำผิดข้อตกลงอะไร ในเมื่อพี่ก็ทำหน้าที่พ่อของลูกตามที่ตกลงไว้กับณัฐ” “ผิดตรงไหนล่ะ พี่จะได้แก้...ให้ถูกต้อง” ละ...แล้วทำไมจะต้องมาแก้ผ้าเธอด้วยเล่า
“ข้อแลกเปลี่ยนที่พายต้องจ่ายให้พี่คือการแต่งงานและทะเบียนสมรส พายให้พี่ได้ใช่ไหมครับ” ให้ตายเถอะ เธอหนีเสือปะจระเข้ใชไหมนี่
ข้าโง่งมมาชาติหนึ่งแล้ว ชาตินี้ขอฉลาดขึ้นเล็กน้อยเถอะ
“ไม่ต้องเกร็งนะคุณนาค คิดซะว่านอนกับน้องชายละกันนะ ไหนๆ เราก็เคยนอนด้วยกันแล้วนี่เนอะ” นาคินทร์ปรายตามอง ส่ายหน้าเอือมระอา ใครกันแน่ที่ต้องเกร็ง…มานอนค้างอ้างแรมกับผู้ชายแท้ๆ
“ตามที่ตกลง…นอนด้วยกันครั้งละแสน” “มากไปมั้ง” นักธุรกิจหนุ่มส่ายหน้ากลั้นยิ้มขำ “คุ้มนะครับ”
ข้ามีลูกให้ท่านไม่ได้ เป็นแม่ไก่ที่ออกไข่ไม่ได้ ฟางเสวียน เราต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
ใครจะไปคิดว่าหนุ่มรุ่นน้องหน้าใสซื่อ จะขุดหลุมรักดักเธอให้ตกลงไปในหลุมอย่างไม่ทันตั้งตัว
สามวันจากชาตรีเป็นอื่น...คงใช้ได้กับเจ้าสิหนา...ธาราวดี
มณีด้นดั้นมาตามหาสหายรักที่ถูกลักพาตัวไป จำเป็นต้องขอให้ภาติยะ ชายหนุ่มที่เธอเคยทิ้งไปอย่างไม่ไยดีช่วยเหลือ ทว่าการช่วยเหลือครั้งนี้ต้องจ่ายเป็นร่างกาย และหัวใจ...
ชาติก่อนนางหนีตามบุรุษไร้ใจ ใช้ชีวิตยากลำบาก ต้องตายอย่างไร้ค่า ชาตินี้นางขอใช้ชีวิตอย่างสุขสบายบ้างได้หรือไม่
"แม่ม่ายป้ายแดง" สมญานามที่เขาตั้งให้เธอ คิดจะมาจับน้องชายเขาอย่างนั้นหรือ ใครจะไปยอม! ครั้งนี้เขาคงต้องออกโรงปกป้องน้องชายเสียหน่อยแล้ว
ขังกายไม่เท่าขังใจ ในเมื่อเธอเลือกที่จะปกป้องใครคนหนึ่ง ย่อมต้องเสียสละตัวเองเข้าสู่กรงขังอย่างไม่มีทางเลือก หากกรงนั้นกลับกลายมาเป็นกรงรักที่พันธนาการทั้งกายและใจ จนหนีไปไหนไม่รอด
“จะว่าไป...คุณนี่ก็เก่งไม่เบาเหมือนกันนะ แค่ครั้งเดียว ไม่สิ...คืนเดียวแต่หลายครั้ง ยังมีลูกให้ผมได้อีก ทั้งที่ผมก็ป้องกันแล้ว ไม่คิดเลยว่ามันจะติด แถมเป็นแฝดเสียด้วย"
ตอนตายก็ว่าอนาถแล้ว ทะลุมิติไปเกิดใหม่ เป็นเมียพระรองตัวร้ายที่คิดจะสวมเขาให้สามีจนมีจุดจบอนาถไม่แพ้กัน ! ทำอย่างไรดี…นางควรหนีให้ห่างหรือควรประจบเอาใจเขาดี
หลังได้โอกาสย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง ซูเยว่ตั้งมั่นว่าจะเอาทุกอย่างที่เคยเสียไปกลับคืนมา นังสองแม่ลูกจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ต้องชดใช้ร้อยเท่าพันเท่า !
ชาติก่อนนางต้องทนเห็นบุตรสาวทั้งสองตายต่อหน้า เมื่อย้อนเวลามาอีกครั้ง นางตั้งใจจะเลี้ยงดูพวกนางให้ดีที่สุด !
