เพราะความอยากรู้อยากลองแท้ ๆ ทำให้ฉันท้อง ให้ตายเถอะ แล้วฉันจะทำยังไงให้ไอ้หมอบ้านี่ เลิกตามตื้อขอรับผิดชอบฉันสักที!

จารึกดงลี้ลับ "ในป่าลึก ความลับที่หลับใหลในเงามืด เสียงเรียกแห่งอดีตก้องกังวาน นำพาวิญญาณที่หลงทาง การเดินทางครั้งนี้ ไม่ได้พาพบแค่โลกภายนอก แต่เป็นเส้นทางสู่หัวใจตัวเอง"

โฮคุโตะ ทาจิบะ เด็กหนุ่มมาสไรเดอร์กีสผู้ที่ต้องปกป้องโลกใบนี้จากการถูกรุกรานโดยพวกจามาโตะพันธ์ใหม่ด้วยตัวคนเดียว เอาล่ะ ผู้ชนะต้องเป็นฉัน (เอามาในนี้แทนบัญชีหลัก แม่งบัคแดก แต่เดี๋ยวก็คงแก้ได้มั้ง)

“หล่อชะมัด แต่นั่นมัน…หางนี่นา กรี้ด!” หลิวเมี่ยวเมี่ยวกรีดร้องขึ้นด้วยความตกใจ หลังจากที่เธอยืนสำรวจชายแปลกหน้าที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงของเธอมานานหลายนาที

เรื่องนี้ เป็นภาคต่อของ สรรพสัตว์ล้วนการละคร บทที่ 3เอื้อมมือคว้าดาว มีบรรยายถึงการเล่นเกม 3D RPG 500ปี ของนักบินอวกาศในแคปซูลแช่แข็ง

ลูคัส จอมวายร้ายผู้ถูกกำจัดโดยเหล่าผู้กล้า แต่กลับตื่นขึ้นในร่างวัยเด็กพร้อมความทรงจำจากอดีต ชายผู้เคยเลือกเส้นทางแห่งความมืดจะใช้โอกาสนี้เพื่อแก้ไขชะตากรรมหรือก้าวซ้ำเดิม?

เพราะความเมาทำให้เขามองเห็นชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่เขาไม่ถูกชะตา กลายเป็นสาวน้อยแสนสวยในสายตา ความเผลอไผลนั้นพาให้เกิดความสัมพันธ์โดยไม่ทันตั้งตัว “เธอเป็นแมวเหรอ ทำไมมีนมหลายเต้า...แต่ไม่เป็นไร พี่ชอบ”

ยามราตรีอันมืดมิด กลีบเมฆเคลื่อนตัวบดบังจันทรา เมื่อนั้นบุปผาดำทมิฬจะเบ่งบาน...

จบทริปขอผัวฟรี ก็เสียว่าที่สามีให้เพื่อนซี้ ซ้ำร้ายอำนาจเร้นลับ พาเธอข้ามมิติไปเจอกับผู้จีนโบราณงานดี จึงถูกกักตัวไว้ในฐานะผู้ต้องสงสัยที่นำภัยมาสู่แคว้น เลยต้องหนีหัวซุกหัวซุนจนถูกลวงไปอยู่ในหอนางโลม

"ไปเอาออกซะ! ฉันไม่อยากให้มีมารหัวขนนี่เกิดมาฉันไม่ต้องการมัน!!" ปราบดา "ตอนนั้นไม่ต้องการตอนนี้ก็อย่าให้เค้ารู้เลยว่าใครเป็นพ่อ" เอริน

เมื่อคนที่คลั่งอนิเมะที่เกี่ยวกับเวทนมต์อย่างเธอได้เกิดใหม่ในโลกที่สามารถใช้เวทมนต์ดังนนั้นเธอก็จะขอใช้สิทธิ์นี้ทำตามความฝันและกลายเป็นจอมเวทให้ได้!

เพราะการตายของน้องชายจุดชนวนความแค้นลุกโชนในใจ “สิปปกร” แม้ฆาตกรอย่าง “เตชินท์” จะได้รับโทษในคุกแต่สำหรับสิปปกรไม่ต้องการให้แค่กฎหมายทำหน้าที่แทนความยุติธรรม“ตายทั้งเป็น” เป็นสิ่งที่เตชินท์ต้องได้รับ

'เซียวซิงโหรว' ท่านชายเจ้าสำราญผู้งามล้ำ เจ้าแห่งตำหนักแปดสำราญผู้ทุ่มเทชีวิตมอบความสำราญให้พี่น้องทายาทราชวงศ์ทั้งแปดกลับถูกใส่ร้ายและขังลืมตายอยู่ในตำหนักของตนเพื่อให้พี่น้องทั้งแปดผลัดกันมาเชยชม

เมื่อความสูญเสียกลายเป็นบทเรียน และความทรงจำกลายเป็นพลังใจ เขาจึงเรียนรู้ว่าความรักแท้ไม่เคยเลือนหาย แม้ในห้วงเวลาแห่งการลาจาก

นิยายวายเรื่องสั้น พระเอกเป็นตำรวจ นายเอกเป็นเด็กดื้อ

เพื่อนที่ดีที่สุด

“พี่พยัคฆ์ เราหย่ากันเถอะ รันดาทนความเลวของพี่ต่อไปอีกไม่ไหวแล้วค่ะ!”

สิบปีก่อนเธอหักอกเขาด้วยคำดูถูกสารพัด ใบหน้าเชิดหยิ่งของเธอเขายังจดจำได้ดี และตอนนี้เธอกลับมาในฐานะคนขัดดอก "หึ เสนอหน้ามาถึงที่ อย่ามาโทษว่าฉันร้ายก็แล้วกัน!" ทุกอย่างมันคือเกมที่มีเธอเป็นผู้เข้าร่วม