"สตรีชั่วช้ามิสมควรมีชีวิตอยู่"ลูกธนูเหล็กปักอกแม่นยำปิดฉากนางร้ายพร้อมลูกในครรภ์ เพื่อความแค้นจบสิ้นเจิ้งอ๋องเลือกที่จะสังหารสตรีแพศยาที่เขาแสนชิงชังและเลือกเก็บสตรีอีกคนไว้ข้างกาย

เพียงเพราะช่วยสตรีที่เขารัก เยี่ยนอ๋องจึงเลือกทิ้งสตรีร้ายกาจเช่นนางไว้กลางสนามรบ ราวกับหากว่านางสิ้นลมลงได้เขาคงยินดีเป็นอย่างยิ่ง "หากชาติภพหน้ามีจริงข้าไม่ขอเป็นแล้วสตรีร้ายกาจ"

เย่อวิ๋นอวี่ไม่เคยคิดว่า หลังดิ้นรนเอาชีวิตรอดจากโลกที่ล่มสลายมาได้ เธอจะต้องลืมตาขึ้นอีกครั้งในยุคโบราณ พร้อมพ่อแม่ที่ทะลุมิติตามมาด้วยกันทั้งครอบครัว

สารวัตรอยากได้ค่าเทอมไปจ่ายให้ลูกสาวใช่มั้ยคะ มาคุกเข่าตรงนี้สิ ปรนนิบัติหนูให้สมกับหน้าที่นายบำเรอ ทำยังไงก็ได้ให้หนูครางชื่อสารวัตรทั้งคืน ถ้าทำได้ถูกใจ เงินค่าเทอมของน้องมะนาวจะเป็นของสารวัตรทันที

ชาติก่อนตายเพราะโดนอิจฉา ชาตินี้เกิดมาพร้อมความหล่อฟ้าประทาน! เอาสิครับ ผมจะใช้ความหล่อไต่เต้าเป็นสามีแห่งชาติ ใครกล้ามาสู้ก็มาดิ! แต่เดี๋ยวนะ... ยอดสปอนเซอร์ยี่สิบล้านนี่มาจากไหนเนี่ย?

ผู้ดูแลสัตว์ที่เหล่าสรรพสัตว์ต่างรักเขา

หมื่นปีในแดนนิรันดร์—หนึ่งปีบนโลก! จากปรมาจารย์แห่งเซียน สู่เด็ก ม.ปลายที่โลกหาว่าเพี้ยน—ทุกบัญชีแค้น…เขาจะเอาคืนทั้งหมด!

เมื่อความเกลียดชังคือหนทางสู่ความแข็งแกร่ง... ‘เซี่ยปิง’ เด็กหนุ่มธรรมดาผู้ได้รับ ‘ระบบสุดประหลาด’ ที่จะเปลี่ยนทุกคำด่าทอและสายตาชิงชังให้กลายเป็นพลังไร้เทียมทาน!

"ชาติก่อนนางไม่มีบ้านเป็นของตนเอง ชาตินี้นางจึงอยากสร้างบ้านหลังเล็กๆ ที่ทุกคนมีความสุขเมื่อได้กลับมา..."

คืนหนึ่งถึงคราวของโม่หลงเฉินที่จะส่งมอบโอสถที่เขากลั่นตามภารกิจของนิกาย เหล่าศิษย์ที่มาเอาโอสถต่างก็ครุ่นคิดอย่างหนักขณะมองดูหม้อซุปไก่แสนอร่อยตรงหน้า เหล่าศิษย์ : ตรงไหนกันที่มันถูกเรียกว่าโอสถ?

กู้หมิงจูเคยตายและย้อนกลับมาเริ่มต้นใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ว่าจะหลบหนี ยอมจำนน หรือไล่ตามรัก สุดท้ายล้วนจบลงด้วยการถูกชักใย ครั้งนี้นางพอแล้ว! ใครคิดใช้เป็นหมาก จงระวัง เพราะนางจะพลิกกระดานทั้งเกม!

เมื่อข้าดันทะลุมิติเข้ามาสวมบทนางอิจฉาในนิยาย ที่ถูกชายแปลกหน้ามาพรากพรหมจรรย์ไป หนำซ้ำในตอนท้ายของเรื่องพระเอกยังเลือกที่จะปล่อยมือจากข้าเพื่อช่วยนางเอกที่เขารัก "บทนางอิจฉาข้าไม่อยากเป็นแล้ว !"

เฉียวหนิงย้อนมาอยู่ในร่างของนางร้ายตัวประกอบสมองไร้รอยหยักยุค 60 นี่เป็นเนื้อเรื่องในนิยายที่เธอเคยอ่านและคอมเมนต์ด่านางร้ายที่โง่แล้วชอบอวดฉลาด เดี๋ยวพี่จะทำให้ดูว่าร้ายอย่างไรให้ได้ดี!

เขาสัญญาว่าชาติหน้าจะตามหานางให้พบ แต่นางกลับถามว่า “พวกเรายังต้องพบกันอีกหรือเพคะ ชาตินี้ข้าตายเพราะท่านแล้ว ชาติหน้ายังต้องตามไปลำบากด้วยกันอีกหรือ”

ชาติแรกข้าวิ่งตามท่านจนเหนื่อย ชาติใหม่นี้ขอรักตัวเองบ้าง! แต่เหตุใดแม่ทัพผู้เคยผลักไสจึงกลายเป็นบุรุษที่ตามตื๊อข้าไม่เลิกเสียที?เลิกตามแม่ทัพแล้วไงชาตินี้ท่านกลับมาคลั่งรักข้าเอง!

เพราะในบทเรียนไม่มีบอก...ว่าอาจารย์ห้ามตกหลุมรักลูกศิษย์ หรือต่อให้มันมี ผมก็พร้อมจะสอบตกในหน้าที่ เพื่อสอบผ่านในหัวใจของคุณเพียงคนเดียว ต่อให้ต้องแลกด้วยตำแหน่งรองศาสตราจารย์ที่ผมหวงแหนก็ตาม

การลืมตาตื่นของข้า มันช่างยาวนานจนข้าไม่อาจจดจำตนเองได้

หนิงอ้ายแค่เผลอสงสารในจุดจบของนางร้าย กลับต้องกลายมาสวมบทนางร้ายในนิยายเสียเอง นางร้ายที่วางยาปลุกกำหนัดพระเอก นางร้ายที่เป็นบุตรสาวตัวปลอม "ข้าถูกยัดเยียดบทนางร้าย !"

เมื่อเสือต้องห่มหนังแกะ (แถมแกะยังต้องคอยห้ามลูกน้องไม่ให้ไปกัดใคร) ปฏิบัติการซ่อนเขี้ยวจีบยัยประธานนักเรียนสุดป่วนจึงเริ่มต้นขึ้น!

อยู่ๆก็ดันทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่าน หนำซ้ำยังเป็นนางร้ายที่พระเอกชังหน้า แถมยังมีจุดจบต้องตายอย่างอนาถพร้อมกับลูกในท้องข้าจะเปลี่ยนบทบาทของนางร้ายขึ้นมาเสียใหม่ อุ้มท้องหนีไปจากคนไร้ใจผู้นี้....

เมืองโบราญ ความฝัน ปริศนากล่องไม้ การผจญภัย ทั้งหมดจะเป็นอย่างไร ติดตามอ่านกันเลยครับ

เรื่องราวของ 'ทอไหม' และ 'ยี่เป็ง' ที่คนหนึ่งอยากอยู่เงียบๆ ในโลกของตัวเอง อีกคนดันหน้ามึนอู้กำเมืองเจื้อยแจ้ว จนทะเล่อทะล่าเดินเข้ามาในโลกของเขาโดยไม่รู้ตัวซะงั้น!

เมื่อสวรรค์ให้นางมีชีวิตใหม่อีกครั้ง นางจะขอทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องวงศ์ตระกูลไว้ให้จงได้!