ฟาโรห์ที่ไม่ทราบว่ามีตัวตนในประวัติศาสตร์หรือไม่ แต่พระองค์กลับรวมอียิปต์บนและอียิปต์ล่างได้สำเร็จด้วยความช่วยเหลือจากนาง นางที่ทำให้พระทัยอบอุ่นและอ่อนโยนตลอดมา

ในคืนที่ฝนโปรย เสียงสายฟ้าผ่าดังเป็นสัญญาณของโชคชะตา ไป๋เซี่ยเหมย ซีอีโอผู้แข็งแกร่งถูกหักหลังจากคนที่รัก จมลงสู่ความมืดพร้อมคำสาบาน

ลั่วเฟินเยว่ตื่นมาท่ามกลางเสียงด่าทอของสตรีวัยกลางคน ก่อนจะนอนนิ่งๆจับใจความคำพูดเหล่านั้นพบว่า…ภาษาโบราณที่สตรีผู้นั้นใช้ ยังไม่น่าตกใจเท่า ด่าว่าสตรีเช่นลั่วเฟินเยว่ คือตัวอัปมงคล!โดนตบสักทีจะดีไหม

มนุษย์ที่จัดอยู่ในเผ่าพันธุ์สวยงามอันดับต้นๆของกาแล็คซี่แต่ไม่ปรากฏในหน้าประวัติศาสตร์จักรวรรดิดวงดาวมานานฟื้นตื่นท่ามกลางยุคใหม่เพื่อขับเคลื่อนความจืดชืดของสังคมให้เปล่งประกายจากเวิ้งอวกาศอันมืดมิด!

หนิวเย่าหลิงตายด้วยน้ำมือของบุรุษผู้นั้น เมื่อมีโอกาสได้กลับมาแก้ไขอดีต นางจึงไม่อยากกลับไปเป็นชายาชินอ๋องอีก พอกันที! พระชายาชินอ๋องอะไรกัน? ข้าอยากเป็นคุณหนูใหญ่ บุตรราชครูที่ครองตัวโสดตลอดชีวิต!

เย่อิงฉีที่นั่งดูละครอยู่ดี ๆ หลับฝันถึงดาราที่ชอบแค่คืนเดียว ก็มาเกิดใหม่ในร่างองค์หญิงเก้าที่ถูก ส่งมาบรรณาการอ๋องแม่ทัพแคว้นไท่หยาง ที่ใคร ๆ ต่างก็เรียกขานเขาว่า อ๋องปีศาจ นี่มันเรื่องบ้าอะไรเน

ห้วงรักที่ขาดหายจืดจางไร้เหตุผล ไม่ว่าบุพเพขาดสะบั้นลงเพราะเหตุใด ข้าไม่อาจยอมรับ สามคำนับอาจไร้ความหมายสำหรับท่านไม่เคยห่างหายไปจากความรู้สึกข้า วนเวียน พันผูก ทุกภพทุกชาติ ถึงอย่างไรก็ต้องชดใช้คืนมา

เพราะความเข้าใจผิด ถึงได้ทำให้สวี่หยางเยี่ยละเลยเซวียนเมิ่งเหยา จนทำให้นางต้องตรอมใจจากไปอย่างเจ็บช้ำใจ คำสัญญา ความรัก หรือความแค้น ล้วนไม่สำคัญสำหรับข้าอีกต่อไปแล้ว...

เพราะเข้าใจผิดเลยทำให้หานเฟิ่งเมิ่งพลั้งมือสังหารภรรยาเพราะคิดว่าสวมหมวกเขียวให้ เซี่ยเซี่ยวอิงเสียใจมากจึงสาบานว่า ถ้าหากชาติหน้าได้กลับมาเป็นสามีภรรยากันอีก “ข้าจะหย่ากับแม่ทัพไร้หัวใจเช่นท่านเอง!!"

“รัก”สำหรับผู้หนึ่งเหมือนดั่งเช่นดวงตะวันหรือเหมือนแสงแดดอุ่นร้อนคอยหล่อเลี้ยงหัวใจทว่าเมื่อวันหนึ่งที่ดวงตะวันอับแสงลง เหลือไว้เพียงความมืดมิดเย็นชาไร้หัวใจแล้วจะให้ข้าไถ่ถอน รักที่สลักลงลึกได้เช่นไร

ชาติก่อนข้าให้กำเนิดบุตรีที่น่ารักแต่ก็น่าสงสารโชคร้ายตายในระหว่างทางที่หนีจากอ๋องไร้ใจผู้นั้น ชาตินี้ได้มีโอกาสย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ข้าจะหอบลูกหนีไปจากท่านอ๋องให้จงได้!

ถิงเอ๋อ ตัวประกอบสุดอาภัพในนิยายจีนโบราณเรื่องหนึ่ง ที่หลิวเถียนสงสารมากกว่านางเอกด้วยซ้ำ วันหนึ่งหลิวเถียนประสบอุบัติเหตุไม่คาดฝัน จึงได้เข้าไปเป็นตัวประกอบในนิยาย ที่ต้องหนีให้พ้นเงื้อมมือตัวร้าย!!

เมิ่งเมิ่งเป็นองค์หญิงที่ไม่มีคนเอาใจใส่แต่พอฮ่องเต้แพ้สงครามกลับคิดถึงขึ้นมาทว่าคืนก่อนส่งตัวไปนางแขวนคอตาย จึงทำให้วิญญาณซูเมิ่งที่ตกหน้าผามาเกิดใหม่ที่ร่างนี้ “ข้าหนีไม่พ้นคนเย็นคนนั้น จริงหรือ"

เสี่ยวหนิง Youtuber สาวเจ้าของช่อง ล่าท้าสุสานโบราณ บังเอิญไปถ่ายทำรายการที่สุสานร้าง แล้วตกลงไปในหลุมศพปริศนา ที่ว่ากันว่า เป็นฮองเฮาที่ถูกลืม +++นิยายสั้นนะคะ+++ เป็นอีกแนวที่อยากเขียน ลองทดลองอ่า

เพราะถูกบังคับให้แต่งกับจวิ้นอ๋องจอมเผด็จการ ด้วยความกลัวหลัวจื่อเถิงจึงหนีทว่าดวงถึงฆาตได้เกิดอุบัติเหตุระหว่างทาง วิญญาณหวนคืน แต่กลับย้อนมาในคืนวันแต่งงานและถูกจับร่วมหอ "จวิ้นอ๋องเพคะ พะ พอแล้ว.."

เหลียงลู่ซือ แม่ค้าในตลาดสดที่นั่งหมดอาลัยตายอยากเพราะขายผักไม่ได้ ได้แต่บ่นตัดพ้อกับสวรรค์ ให้ตายสิ! ตั้งแต่ที่ฝันประหลาดครานั้นก็ทำให้ชีวิตข้าพินาศ เจ้าอ้วน! จิ้นหยวน #แกเป็นใคร มาเข้าฝันฉันทำอะไร!

ในเมื่อชอบ ในเมื่ออยากสัมผัสตัวเป็น ๆ นักประดิษฐ์อัจฉริยะผู้คลั่งไคล้ความเป็นจีนโบราณจากนิยายและซีรีส์ที่ดู นางจึงสร้างประตูมิติขึ้นมาเองเพื่อทำตามความฝัน แต่ไหงที่ที่นางไปถึงไม่ใช่ที่ที่นางอยากไป

สวรรค์ช่างกลั่นแกล้งข้า! เอาสามีคนใหม่สิ ไม่ใช่คนเก่าคนนี้!โอ๊ย! ข้าไม่ต้องการเขา (โปรยเต็ม ๆ ดูในหน้าสารบัญ)

หนิงอันหรงวิ่งหนีเจ้าหนี้แทบตายแต่ดันวิ่งตกสะพานขาด ทั้งร่างจมดิ่งลงทะเลฉับพลันแต่เมื่อพยายามโผล่หัวพ้นน้ำ กลับพบว่าตัวเองทะลุมิติมายังโลกอดีต ที่แสนวุ่นวาย มีภารกิจต้องแต่งงานกับหลิงโหวบุรุษคลั่งรัก

หลิวอิ๋งหั่วได้ย้อนเวลากลับมา ทว่าดันความจำเสื่อม ลืมเรื่องที่เคยทำไม่ดีกับหนานอ๋องไว้ และเรื่องนั้นก็เป็นรักฝังใจ ทำให้เขาต้องจับนางมาอยู่ด้วยกัน แก้แค้นที่ทิ้งไป "อิ๋งหั่ว เจ้าหนีข้าไม่พ้นหรอก"