สามชาติสามภพล้วนแล้วแต่เคยพบพาน วนเวียนแวกว่ายอยู่ในวังวนแห่งรัก โลภ เคียดแค้นชิงชัง แม้เต่ความตายก็ยังไม่อาจหยุดยั้งสายธารแห่งนี้ได้

ชาติก่อนเธอเป็นเพียงวิญญาณที่ทำได้แค่ติดตามอยู่ข้างกายเขาผู้โดดเดี่ยวและน่าสงสาร แต่โชคชะตาได้นำพาเธอกลับมาอีกครั้งในคืนวันแต่งงาน ครั้งนี้เธอจะใช้อ้อมกอดของตัวเองปกป้องเขาไม่ให้ต้องโดดเดี่ยวอีกต่อไป

สิงโตเกิดใหม่ในร่างของเผิงเยว่ เกอผู้มีร่างกายอ่อนแอ ตั้งแต่เขาเข้ามาอยู่ในร่างนี้ก็ได้แต่สงสัยว่าทำไมเจ้าลูกชายตัวแสบถึงได้ชอบงอนเขาแล้วคิดหนีออกจากบ้านทุกที "หลันหลันนั่นเจ้าจะหอบของเล่นหนีไปไหนอีก"

นางแต่งเข้าวังกับเขาตั้งแต่อายุเพียงแปดขวบทว่าเพียงแรกพบ เขากลับมีใจให้สตรีอื่น สิบปีของการรอคอยจบลงด้วยคำประกาศแต่งตั้งคนที่เขารักเป็นฮองเฮา หากเขามองข้ามนางเช่นนั้นกุ้ยเฟยผู้นี้ขอหย่าจักรพรรดิ

หลี่เมิ่งเหยาย้อนเวลามาอยู่ในร่างของเด็กสาววัยสิบสองปี ในวันที่มารดาอนุผู้โง่เขลา ถูกขับไล่ออกจากจวน โชคยังดีที่ตอนตาย นางสวมกำไลหยกโลกันตร์เอาไว้ มันจึงติดตามนางมาที่นี่ด้วย

หลังผ่าตัดนักพรตเฒ่าผู้หนึ่งนั้น นางวูบหมดสติและเสียชีวิตลงไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ก็อยู่ในร่างของคุณหนูปัญญาอ่อนที่มีชื่อเดียวกันผู้นี้เสียแล้ว ทั้งยังจำอดีตชาติยามเป็นปรมาจารย์เต๋าได้อีกด้วย

นางประมุขพรรคมารกลับกลายเป็นเชลยบรรณาการในชั่วพริบตาให้กับแคว้นสวี่ ช่างเป็นเรื่องเหลวไหลสิ้นดี! นางไม่ยินดีเสียอย่างผู้ใดจะกล้าอาจหาญต่อกรกับนาง

ไป๋หลันอดีตนักกีฬายิงธนู ตกที่กั้นตาย แต่ได้ย้อนเวลากลับไปยังยุคเก่า เธอที่ชอบอยู่แต่ในห้องก็สมหวังสักที ไม่ต้องออกไปหางานทำ ไม่ต้องหาข้าวกิน ไม่ต้องดิ้นรนกับสังคม ได้นั่งเย็บชุดโบราณที่ชอบทั้งวัน

หรงซินที่ต้องทนทุกข์กับการรักคนผิดจนตัวตาย เมื่อได้โอกาสย้อนกลับมาอีกครั้ง นางก็ไม่คิดที่จะปล่อยให้คนเหล่านั้นได้มีชีวิตอยู่อย่างเป็นสุขอีกต่อไป

วิศวะสาวปีสามข้ามมิติเวลามาพร้อมความสามารถจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ทว่ากลับได้เป็นคุณหนูรองที่บิดาทอดทิ้งให้เติบโหญ่ในดินแดนรกร้างห่างไกล ซ้ำยังถูกลากตัวไปอภิเษกกับรัชทายาทที่ไม่เคยพานพบด้วยความจำใจ!

เพื่อนและแฟนที่รักจงใจปั่นหัวดั่งเธอโง่งม ท่ามกลางไฟสลัวกลับมีมือคู่หนึ่งยื่นบางอย่างมาให้ พร้อมแสงสุดท้ายในโลกใบเดิม ทว่าเธอกลับได้เกิดใหม่ในร่างสตรีตัวร้าย ซ้ำยังถูกตราหน้าว่าอัปลักษณ์ทั้งกายและใจ

นักเขียนสาวยุคสองพันตื่นขึ้นในร่างคุณหนูตัวประกอบผู้อาภัพ ซ้ำยังบ้าใบ้จากนิยายเรื่องหนึ่ง เดิมทีต้องไร้บทบาทตั้งแต่ต้นเรื่อง ไฉนจึงมีระบบผุดขึ้นมายัดเยียดให้เธอทำภารกิจหนีตายจากพระรองตัวร้ายด้วยเล่า!

ถ้าเป็นภรรยาเอกมันไม่รุ่ง!......มุ่งเป็นอนุฯดีกว่า! เพียงแต่ ‘ท่านอ๋อง’ ก็หวงตัวเสียนี่กะไร นอกจากนางก็ไม่เห็นจะมีสตรีอื่น เช่นนี้แล้วเมื่อไรจะได้อยู่สบายกันเล่า!!

ชาติก่อน'นาง'เป็นถึงมารดาแผ่นดิน ที่ถูกสามีใส่ความลักลอบคบชู้กับเสนาบดีที่ไม่เคยเห็นหน้า ชาตินี้อย่าหวังว่านางจะเข้าสู่วังวนในวังหลวงอีกเลย!!!!

ชาติก่อนร่ำรวยดุจองค์หญิง เพราะอุบัติเหตุจึงได้เกิดใหม่เป็นคุณหนูผู้ตกอับที่บ้านล้มละลาย ซ้ำร้ายพ่อแม่ยังตายจาก ทิ้งน้องชายไว้ให้ดูแล โอกาสหนนี้คงต้องใช้สมองและสองมือดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดเสียแล้ว

ครั้งก่อนสวรรค์ให้โอกาสเกิดใหม่ในร่างทารกวัยสองขวบ กระทั่งถูกใส่ร้ายจนต้องโทษประหาร หนนี้นางได้ย้อนกลับมาในวัยสิบหก บุรุษผู้นั้นนับเป็นฝันร้ายที่มิอาจลืม นางจะขอเมินเขาเพื่อหลีกหนีวังวนเดิมที่เลวร้าย!

‘เธอ’ คือ ยูนุกกำมะลอผู้เลอโฉมและมีเสน่ห์เย้ายวน ส่วน ‘เขา’ คือ ชีคหนุ่มรูปงามผู้มีปมด้อยแผลเป็นในหัวใจ และถูกเรียกขานว่าพ่อมด แต่ด้วยภารกิจแห่งโชคชะตา จึงนำพาทั้งสองมาพบกันท่ามกลางความรักและวุ่นวาย

สวัสดี ฉันชื่อน้ำมนต์ เป็นพี่สาวคนโตของบ้านเกิดมาในครอบครัวที่ยากจนแต่ดันได้มาอยู่เมืองนอกเพราะแม่แต่งงานใหม่ แต่ทุกคนรู้หรือเปล่า ว่าการที่ได้มาอยู่เมืองนอก มันไม่ได้สุขสบายอย่างที่คิด

ต้องดื่มสุราพิษทุรนทุรายถึงสามครา นางถูกปรักปรำจากสนมว่าตนนอกใจสวามี ชินอ๋องรับโองการประทานสุราพิษให้นาง ชาติที่สามข้ารับเอง ท่านอ๋องผู้โง่เขลาเบาปัญญา ชาตินี้อย่าหมายว่าข้าจะยินยอมผูกชะตาเคียงท่าน!

มือสังหารสาวได้รับหน้าที่กำจัดท่านอ๋องปีศาจ นางต้องหาวิธีหลบหนีคมดาบของเขาเพราะถูกจับได้ นางจึงเลือกจบชีวิตด้วยการกระโดดหน้าผา ทว่าชะตาดันเล่นตลก นางได้ย้อนกลับมาในวันที่ตนอยู่บนเกี้ยวเจ้าสาวอีกครั้ง!