เด็กน้อยธรรมดาผู้หนึ่งได้สัมผัสกับต้นไม้ใหญ่เป็นครั้งแรกพบว่ามีพลังบางอย่างไหลเข้ามาในตัวของเธอจนร่างกายเล็กๆรู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูกและไม่คิดว่าจะผลักต้นไม้ใหญ่ล้มลงทั้งต้นด้วยมือเล็กได้

"ชีวิตนี้ข้าคืนให้แก่ท่าน" ครั้งหนึ่งนางคือสตรียอดดวงใจ เมื่อนางตายจากไป เขาจึงนำวิญญาณนางไปไว้ในตุ๊กตาดินปั้น แต่ร่างปีศาจนั้นทำให้เขาเกิดหวาดกลัวทำให้นางตายอีกครั้ง ครานี้นางจึงกลับมาเอาคืน

เป็นนักเขียนอยู่ดี ๆ ก็ดันทะลุมิติไปเป็นขันทีในนิยายตัวเองเสียอย่างนั้น ไปถึงก็ถูกเข้าใจผิดว่านางลวนลามบุรุษ และที่สำคัญคนผู้นั้นดันเป็นทรราชตัวร้าย

แม่เลี้ยงซึ่งมีลูกติดสามีเป็นอดีตคนรักเก่า เธอที่เข้ามาสวมร่างจึงต้องกลายเป็นผู้รับเคราะห์จากความชิงชังอย่างช่วยไม่ได้ "เกลียดฉันนัก แล้วอย่ามารักทีหลังก็แล้วกัน"

นางเป็นหมอสมุนไพรจีนที่ย้อนอดีตมาแต่งงานกับอ๋องหูหนวก เป็นใบ้ แถมตาบอด เมื่อรักษาหาย นางก็ถูกใส่ร้ายว่ามีชู้ มิหนำซ้ำผู้เป็นสวามียังแต่งอนุหยามเกียรติกัน คนเช่นนางมีหรือจะยอมทน

"เธอไปได้ แต่ลูกต้องอยู่กับฉัน" เพราะความสงสารนางร้ายมือใหม่จึงเผลอมีใจให้กับพระรองร่างกายพิการ แม้เธอจะทำดีเป็นนางร้ายกลับใจ แต่อย่างไรก็ไม่อาจสู้นางเอกในใจเขาได้อยู่ดี

ผมตายเพราะความเข้าใจผิดในวันที่โลกเกิดความโกลาหล ผมลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ผมพบว่าตัวเองกลับมามีชีวิตใหม่ในโลกโบราณ พร้อมกับลูกแฝดชายหญิงและพวกเขาถูกทอดทิ้งจากแม่ของเด็ก การเอาตัวรอดของสามพ่อลูกเริ่มแล้ว

"ชาติมหาอำนาจจะขาดอุตสาหกรรมหนักได้อย่างไร!" เฟิงเสี้ยวเฉิน กุนซือจากอนาคตในร่างพนักงานตัวเล็กๆ ปี 1980 ขอใช้ไหวพริบพลิกเกมเจรจา สร้าง "กระดูกสันหลัง" ทางวิศวกรรม นำพาชาติผงาดเป็นมหาอำนาจ

เมื่อข้าดันทะลุมิติเข้ามาสวมบทนางอิจฉาในนิยาย ที่ถูกชายแปลกหน้ามาพรากพรหมจรรย์ไป หนำซ้ำในตอนท้ายของเรื่องพระเอกยังเลือกที่จะปล่อยมือจากข้าเพื่อช่วยนางเอกที่เขารัก "บทนางอิจฉาข้าไม่อยากเป็นแล้ว !"

เป็นชุปตาร์ตกอับไม่พอ ยังทะลุมิติมาในนิยายที่จะได้เล่นเป็นนางเอก แต่ทว่าโชคชะตาไม่เข้าข้างจำต้องมาสวมบทตัวประกอบเป็นชายาไร้ค่าของตัวร้าย ที่มีจุดจบอันแสนเศร้า "ข้าจะหนีรอดจากตัวร้ายอย่างไรดี !"

ในอดีตเธอเคยโง่และทำตามสิ่งที่คนในครอบครัวต้องการ เพื่อแลกกับความรักที่ไม่มีอยู่จริง เมื่อมีโอกาสได้กลับมาแก้ไข เธอสัญญาว่าจะตอบแทนพวกเขาอย่างสาสม และจะตอบแทนสามีที่อยู่เบื้องหลังด้วยความรักทั้งหมด

อย่าถามหา "เหตุผล และ ความสมจริง"จากเรื่องนี้ เพราะเราไม่ได้ใช้ / ใช้แต่ความเว่อร์ รั่ว หลุดตลอดการเขียนซึ่งคนอ่านจะได้รับแบบไม่ยินยอมตั้งแต่ต้นจนจบเรื่องอย่างแน่นอน

ซิงเจาเจาเกือบเสียชีวิตระหว่างคลอดบุตร ได้ฟื้นความทรงจำในอดีตชาติขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด ในชาติที่แล้ว สามีของเธอหายตัวไปในแนวหน้า

นักศึกษาโบราณคดีสาว ที่กำลังเยี่ยมชม และศึกษาประวัติศาสตร์ซากเมืองหยางชาน เมืองโบราณที่เพิ่งถูกค้นพบ ได้ถูกพาย้อนเวลากลับไปในช่วงก่อนที่เมืองกำลังจะล่มสลาย เธอจะช่วยเปลี่ยนชะตาเมืองได้อย่างไร

ทะลุมิติมาเป็นพระชายาในเมืองชายแดนที่นกยังเมิน แต่เธอจะไม่ทน จงเปลี่ยนดินแห้งแล้งเป็นไร่นา เปลี่ยนหมูป่าเป็นหมูบ้านด้วยเทคนิค 'ตอน' สุดสยิว ท่านอ๋องโปรดวางใจ เธอจะเลี้ยงดูท่าน(และหมู)ให้อ้วนท้วนเอง!

ฉันชื่อฉีฉี เชื้อสายจีนแท้ เกิดในไทย เติบโตในประเทศจีน ว่ากันว่าตระกูลฉีของฉันเป็นเชื้อสายราชวงศ์โบราณสืบทอดกันมา เพราะเหตุนี้หรือฉันจึงตายแล้วมาเกิดในยุคโบราณ? ใครก็ได้บอกฉันที!

ครั้งนั้น…เธอพลาดทำให้เขาต้องติดคุก ชาตินี้...เมื่อย้อนเวลากลับมา เธอสาบานว่าจะปกป้องเขาให้ถึงที่สุด บุญคุณต้องทดแทน แค้นต้องชำระ

เมื่อ ไป๋หลินซิน แพทย์อัจฉริยะวัยเพียงยี่สิบปีต้องจบชีวิตลงท่ามกลางอาคารถล่ม เธอคิดว่าโชคชะตาของเธอสิ้นสุดแล้ว ทว่าแทนที่จะดับสูญ…วิญญาณกลับทะลุข้ามมิติมายัง แดนเทพเซียน โลกที่พลังและสายเลือดกำหนดทุกชะตา นางลืมตาขึ้นมาเป็นบุตรสาวของ ผู้สำเร็จราชการแคว้นเทียนหลง แต่พรหมลิขิตยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น—นางได้รับ “เลือดบัวทอง” พลังโบราณที่ทั้งสวรรค์และปีศาจต่างหมายปอง ทำให้นางต้องออกเดินทางขึ้นเขา สู่สำนักที่ผู้คนยำเกรงที่สุดในแคว้น ที่นั่น นางจะได้เป็นศิษย์ของเจ้าสำนักหนุ่มผู้เยือกเย็นและยากหยั่งถึง—ไป๋ฮันอวี๋ แห่งสำนักคุณหลุน ผู้มีสายตาราวกับมองทะลุวิญญาณของคนทั้งโลก…ยกเว้นเพียงนางคนเดียว

เจ้านางผู้เสียสละความรักเพื่อหน้าที่ ยอมฝังหัวใจไว้ใต้บัลลังก์

เขาคงจะดูละครคุณอาพิศาลมากเกินไปสินะ ถึงได้จับตัวคนอื่นเขามากักขังไว้ที่บ้านกลางทะเลแบบนี้ นี่มันไม่ใช่หนังเรื่องจำเลยรักนะยะที่นางเอกจะตบแล้วพระเอกจะมาจูบ นี่มันชีวิตจริงมีแต่ต้องตบให้สลบเท่านั้น