"รัก​รึ..มันมีจริงที่ไหนกัน? ทุกวันนี้​ที่ฉันต้องทุกข์​ทรมาน​เพราะคำว่ารักไม่ใช่​รึ..ถ้าต้องเกิดใหม่ขอเป็น​ก้อน​หิน​จะดีกว่า" "รักรึ..ข้าไม่เคยรู้จัก? แต่นางที่อยู่​เงาน้ำทำให้ข้ารู้สึกประหลาด​ยิ่ง

ฉันได้ย้อนเวลามาในที่ ที่มีแต่วัฒนธรรมจีน ทั้งผู้คน อาคารบ้านเรือน แต่ฉันไม่รู้ว่า ฉันได้ย้อนเวลามาเพื่ออะไร หากเป็นนิยายเรื่องอื่น ก็คงย้อนมาเพื่อแก้แค้น เป็นสวะแล้วเก่งทีหลัง ฯลฯ แต่นั้นคงไม่ใช่ฉัน

เป็นเรื่องราวที่น่าจดจำ เเละน่าสนใจ

คนอื่นย้อนเวลามาเป็นสนมหรือลูกขุนนางใหญ่ แต่นางดันมาเป็นนางกำนัลนี่สิ

เซียวเป้ย ชาติก่อนนางยังไม่ทันจะได้แต่งงาน ก็โดนคนลอบฆ่าเสียแล้ว ขลุ่ยคู่ใจก็โดนหักจนเละ เอาเถิด ฆ่าข้าเลย ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว

ถึงแม้ว่าข้าจะหลับแต่ข้าก็รู้ว่าเจ้าคิดยังไงกับข้า

คุณหมอทำงานหนักเป็นเหตุให้เสียชีวิตลง ฟื้นขึ้นมาอีกทีกลายเป็นหลี่ซูหรงที่โดนคู่หมั่นถอนหมั่นถึงขั้นตรอมใจตาย

เสวียนหนีฉางบุตรสาวเสนาบดีคลังผู้ต้องอาญาในคดีถุงแดง ด้วยนิสัยเย่อหยิ่งทำให้เขาต้องหาวิธีปราบพยศว่าที่ภรรยาหัวแข็ง และช่วยสืบคดีเพื่อล้างมนทินให้บิดาของนาง

เขาหวนกลับมาทวงสัญญาจากคนรักอีกครั้ง แต่นางกลับแสร้งลืมเลือนความผูกพันในอดีต หรือลับหลังนางแอบมีใจให้ชายอื่น สามปีสำหรับความอดทนสิ้นสุดลง คงถึงคราที่คหบดีใหญ่ต้องหาวิธีตื้อรักภรรยาหัวอ่อนให้อยู่หมัด

เขารอดตายอย่างปาฏิหารย์แต่กลับพบว่าตนเองตบแต่งจอมมารเป็นภรรยาตอนไม่ได้สติ ลั่วฝานนางมารผู้โฉดชั่วที่สุดในยุทธภพ และเพื่อให้หลุดพ้นจากเล่ห์ร้ายภรรยามาร หนทางเดียวคือหย่าหรือสังหารนางเสีย

จางฉิงเซียง หลานสาวบัณฑิตตกยากปรารถนามีชีวิตเรียบง่าย แต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป เมื่อคุณชายน้อยจวนข้างๆขุดกำแพงมาพบ..

ชีวิตที่กำลังไปได้สวย มีบ้าน มีรถ ชีวิตสุขสบายรออยู่ในวันข้างหน้านี้แล้วแต่ฝันต้องสลายเมื่อต้องมาตายเพราะเครื่องบินตกตายธรรมดาโลกอาจไม่จำ เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งกลับเป็นโลกเมื่อเกือบ 800 ปีที่แล้ว

พระเจ้า : เจ้าต้องไปเกิดเป็นฝาเเฝดของเว่ยอิง หน้าที่ของเจ้าคือปกป้องเขายิ่งชีพ เขาเจ็บเจ้าเจ็บ เขาตายเจ้าตาย เย่ซานซาน : ......เเต่เว่ยอิงไม่มีฝาแฝดนะ พระเจ้า : ข้าทำได้ เจ้ามิต้องห่วง ข้าคือพระเจ้า ท่านกำลังใช้พลังในทางที่มิชอบ!!

ในฐานะเทพฝึกหัด ที่เผลอไปล่วงเกินเทพชั้นผู้ใหญ่เข้า 'หมิงจิว'จำเป็นต้องลงมารับบททดสอบโลกมนุษย์ โดยหารู้ไม่ว่าตนได้ตกหลุมในแผนการของพวกเทพชั้นผู้ใหญ่เข้าแล้ว

เธอโหดร้ายกับคนอื่น ยิ่งโหดร้ายกับตัวเอง แบบนี้ถึงจะรอดจากโลกที่โหดร้ายนี้ไปได้

การแต่งงานไม่ใช่บทสรุปของชีวิตคู่ มันเป็นแค่การเริ่มต้น การที่เราจะเริ่มต้นได้ไม่ใช่แค่ ใครสักคนหนึ่ง ก้าวเดินนำหน้าเราไป เราต้องจับมือสู้ไปด้วยกัน คอยประคับประคองซึ่งกันและกัน และเราก็เดินไปพร้อมกัน