
- 2
- 166
- 1
- 0 (0)
#กำลังภายใน #เทพเซียน #ลมปราณ #เทพมาร #ปรุงยา #บ่มเพาะ #แล้วแต่อารมณ์ผู้แต่ง

#กำลังภายใน #เทพเซียน #ลมปราณ #เทพมาร #ปรุงยา #บ่มเพาะ #แล้วแต่อารมณ์ผู้แต่ง
ตู จะได้ไป โลกอนิเมะแล้ว เฟ้ยย
เมื่อฉันอาย16 จะจบม.ปลาย ฉันได้ไปดูแลพี่คนหนึ่งเขาป่วยเป็นมะเร็ง ฉันดูแลช่วยพี่เขาจนวินาทีสุดท้าย อยู่เค้าดาววันปีใหม่ในโรงพยาบาลด้วย ฉันได้อธิฐานขอพอจากพระให้ช่วยพี่เขา ให้เบาความเจ็บหน่อย
ลู่ฟางเด็กหนุ่มผู้ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง เเต่โดนเเย่งบทของตัวเอกไปเขายอมเเพ้ให้กับความหวาดกลัวในวันนั้นเขาจึงกลายเป็นเพียงคนขี้ขลาดเเต่โชคชะตากลับกำหนดให้เขากลายเป็นตัวประกอบ ที่ เเข็งเเกร่งที่สุด

มีนักหลอมโอสถมากฝีมือผู้หนึ่งเคยกล่าวไว้ว่า "ข้าทำอย่างอื่นนอกจากหลอมโอสถไม่เป็น!" คำพูดพล่อยๆ นี้ ในอนาคตอันใกล้จะเปลี่ยนแปลงเขาไปตลอดกาล...
เพราะอุบัติเหตุระหว่างทริปท่องเที่ยวของบริษัท ทำให้ผู้จัดการแผนกการตลาดฝีมือดีอย่าง ‘หลินหว่านหรง’ จับพลัดจับผลูไปอยู่ในโลกที่ไม่คุ้นเคย โลกที่ยกย่องบัณฑิตเหนือสิ่งอื่นใด
มนุษย์ได้คิดค้น กระบวนท่า ค่ายกล และลมปราณมากมาย แต่มีเพียงเขาเท่านั้นที่ใช้พวกมันไม่ได้ จนกระทั่งวันหนึ่ง เขาก็ได้กายาเหนือสวรรค์มาครอง
เว่ยเฉียนหนี่ หญิงสาวปริศนาผู้มีภูมิหลังอันลึกลับถูกลักพาตัวมาเป็นศิษย์ในสำนักนภาร่ายรำแต่ด้วยความที่นางไม่แสดงพรสวรรค์ใดๆ ทำให้ทุกคนตราบหน้าว่านางไร้ค่า
หลังจากเอสคาร์นอร์ได้เสียชีวิตลงหลังจากสงครามจบลงและได้มาเกิดใหม่อีกพร5ข้อจะเป็นเช่นไรต่อไปนั้นติดตามชมกัน
กงซั่งมั่วบุรุษหนุ่มอาภรสีดำกลิ่นอายของร่างกายมีแต่ความวาดกลัว อวิ๋นอี้เอ๋อร์สตรีอาภรสีขาวสองมือเปื้อนเลือดมาตั้งแต่วัยเยาว์ ทั้งสองต่างตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกันทั้งสองคนจึงร่วมมือกันฝ่าฟันอุปสรรค
หลี่เหมิงตายเเล้วเเทนที่จะได้ขึ้นสวรรค์ลงนรกเเต่กลับถูกระบบบ้าบ่อส่งให้มาทำภารกิจต่างๆให้สำเร็จก่อนไม่อย่างนั้นก็จะไม่ได้รับการปลดปล่อย ได้เกิดเป็นสัตว์บ้างคนบ้างหรือเเม้กระทั้งเซียน+_+
'เสวียหนิงเหมย'ผู้ถูกคนในครอบครัวรังเกียจและคิดกำจัด เพียงเพราะไม่มีพลังปราณดังเช่นพี่น้องคนอื่นๆ วันหนึ่งนางถูกล่อลวงออกไปจากจวนเพื่อสังหาร โชคดีที่นางได้ชายผู้หนึ่งช่วยเหลือและรับนางเป็นศิษย์
เสียงสรรเสริญกู่ก้องไปทั่วขุนเขาว่าปราบจอมมารที่แสนชั่วช้าอย่างข้าได้สำเร็จ ในตอนนั้นข้าก็รู้ได้เลยว่า แม้ยามที่เราทำความดีไว้มากแค่ไหน หากวันใดเกิดพลาดพลั้ง ผู้คนพร้อมเหยียบย่ำให้จมดิน

หยางหลง ขยะตะกูลใหญ่ทั้ง4ของเมืองมังกรม่วง ทวีปราชันมังกร ผู้ไม่มีเส้นลมปราณทำให้ถูกคนในตะกูลวางยาในป่าจนได้พบกับแสงไฟดวงหนึ่ง....


คำก็ขยะสองคำก็สวะเส้นทางที่เต็มไปด้วยซากศพของเหล่าผู้มีพรสวรรค์มากมายการต่อสู้กับอัจณริยะทั่วเเผ่นดิน ผู้เริ่มต้นจาก0กับอัจณริยะจากตระกูลต่างๆ

อ่านเอาเดียวรู้เองละ

มิตรภาพระหว่างสามศิษย์เอกมังกรขาวที่รักกันแน่นแฟ้น
อยู่ๆพรรคมารก็ถูกตามล่า ข้าที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคจึงยอมยุบพรรคและหลบหนี แต่นอกเหนือจากเป็นหัวหน้าพรรคมารแล้วมีอะไรที่ข้าทำได้บ้างละเนี่ย?