“ช่อไม่ได้ชอบพี่ชายเล็ก" / “ไม่เป็นไร พี่ก็ไม่ได้ชอบเธอเหมือนกัน”

“นี่ยังไม่เลิกค้างคาใจอีกเหรอ ต้องให้พูดอีกกี่ทีว่าฉันไม่ได้ท้อง” / “จนกว่าคุณจะพูดความจริงทั้งหมด”

กรณ์ไม่ได้อยากแต่งงานกับว่าที่เจ้าสาวนักหรอก ยัยเด็กกะโปโลที่ใส่เหล็กดัดฟันคนนั้นน่ะ ผอมแห้งเป็นไม้เสียบผี ไม่มีอะไรน่าพิศวาสสักนิด แต่พอเห็นหน้าอีกที ทำไมปริมถึงได้กลายร่างเป็นสาวสวยหุ่นเซี๊ยะขนาดนี้

“ใครคือพ่อของเด็ก” / “ไม่ต้องกังวลนะคะ ข้าวกับปอไม่ใช่ลูกของคุณชายค่ะ”

หลิงเซียงเยวี่ย สาวน้อยผู้เป็น นี่ว์เซิน คนสุดท้ายของเผ่าป๋อซือที่ล่มสลาย วันหนึ่งเส้นทางชีวิตของนางต้องมาบรรจบกับบุรุษผู้สูงศักดิ์สามคน นางควรจะเลือกผู้ใดเป็นคู่ครอง...

พระจันทร์ดูโง่ในสายตาโลก แต่เธอรักเป็น เธอเติบโตมาในโลกที่อบอุ่น จนวันที่น้องชายแฝดตกอยู่ในอันตราย เธอจึงต้องก้าวเข้าสู่โลกมาเฟียและได้พบกับ หวังหานอี้ ชายผู้ขึ้นชื่อว่าโหด น่ากลัว และไม่ช่วยใครฟรี ๆ

สมาคมนพเก้า คือ พันธะสัญญาแห่งความลับของ 9 ครอบครัว พลังพิเศษจากอัญมณีที่เปลี่ยนแปลงชะตาของมนุษย์ธรรมดาสู่วิวัฒนาการที่นำไปสู่ทางเลือก และการต่อสู้ยืนหยัดของ “ธามเทพ” ทายาทหมายเลขหนึ่งแห่งเก้าสกุล

เธอ...คือนางร้ายชื่อดังที่หนีเรื่องอื้อฉาวมาพักใจในไร่องุ่นที่ปากช่อง เขา...คือคนที่เธอเข้าใจว่าเป็นคนงานในไร่แห่งนั้น

เป็นดาราสาวอยู่ดี ๆ ดันตอบคำถามนักข่าวแบบใช้อารมณ์ ชีวิตที่กำลังรุ่ง กลายเป็นร่วง งานถูกยกเลิก คนด่ากระหน่ำ ต้องหลบหลีกแสงสี กลับมาใช้ชีวิตที่ต่างจังหวัด

บุรุษหนึ่งขึ้นชื่อว่ามีดวงชะตากินเมีย หนึ่งสตรีขึ้นชื่อว่าเป็นม่ายขันหมาก หากได้มาร่วมเรียงเคียงหมอนกลับกลายเป็นคู่สร้างคู่สมแห่งพระนคร

'มีอะไรกันเดือนละครั้งจนกว่าจะท้อง' 'หลังจากนั้นก็แยกกันอยู่ คงไว้แค่ความเป็นพ่อกับแม่'

รังเกียจเหยียดคนต่ำต้อยนักมิใช่หรือ ... บุตรสาวผู้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ ที่ใส่พานมาถวาย ... ผมจะบดขยี้ให้แหลกคาเตียงเอง

ถึงเวลาสลัดคราบเมียก้นครัว ... มัณฑนากรสาวสุดแซ่บจะกลับมาแล้วจ้า !

ท่ามกลางแสงสุดท้ายของมาลิบูที่กำลังจะจมลงในก้นมหาสมุทร 'เอเดรียน' และ 'นิสา' ต่างพบว่า...ปราการอันแน่นหนาในหัวใจของทั้งคู่กลับค่อยๆ พังทลายลงเช่นกัน

ตะวันดวงเดียวในชีวิต ยังสาดแสงให้ชีวิตเธอสว่างไสวไม่เลือนราง

ศิศิราทิ้งเขากับลูกสาวตัวน้อยอย่างไม่ใยดี เวลา 5 ปี ความเจ็บปวดที่ไม่เคยจางกลายเป็นเชื้อเพลิงจุดไฟแค้นขึ้นกลางหัวใจด้านชา ...สวนสวรรค์แห่งนี้จะกลายเป็นกรงจองจำเธอโดยเฉพาะ

“โดนออฟไปกี่คนล่ะ ถึงได้กลับมาป่านนี้”วายุถามด้วยน้ำเสียงกระด้าง “ฉันถาม ไม่ได้ยินหรือไง”เขาเดินเข้ามาประชิด มือจับต้นแขนเธอแน่น“เจ็บนะคุณยุ” “แขนของเธอยังรู้สึกเจ็บ แต่ส่วนตรงนั้นคงโดนใช้งานจนด้านชาไ

คนเป็นพี่ก็อยากเข้าใกล้น้องถ้ามีโอกาสก็แทบอยากจะจับกิน แต่น้องก็พยายามออกห่างเพราะพี่มีเจ้าของแล้ว แต่มีหรือพี่จะยอมก็หลงเสน่ห์ไปแล้วทั้งใจ เรื่องอื่นค่อยเคลียร์แต่ตอนนี้ขอเป็นเจ้าของก่อนแล้วกัน

“ไม่ได้หรอก... ก็ปากพราวสวย เต็มอิ่มน่าจุ๊บเป็นที่สุด เหมือนลูกเชอรี่สุกๆ เห็นแล้วมันอดใจไม่ไหว ว่าแต่พราวอย่ามองผมแบบนี้ เผยอปากแบบนี้...เพราะผมอาจไม่อยากกินของคาวบนโต๊ะ แต่อยากกินของหวานที่จะยกไปก

เมื่อคนในอดีตกลับมาอีกครั้งในฐานะเจ้านาย แถมยังจูบเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอ ปาลินที่สู้คนจะไม่ยอมใจอ่อนและเจ็บอีกเป็นครั้งที่สองแน่นอน

เคยมีคนเปรียบเปรยเอาไว้ว่า ‘หัวใจรักของผู้ชายบางคน ก็ไม่ต่างจากผีเสื้อ บางเบา อ่อนไหว และอายุสั้นอย่างน่าใจหาย’