- 64
- 8.76K
- 44
- 5.0 (3)
เพียงทำตามคำขอร้องคนผู้หนึ่ง กลับไปคารวะผู้วายชนม์ ไยต้องถูกญาติพี่น้องแสนดีรังเกียจเหยียดหยาม ถูกคนปองร้าย ข้าผู้มีจิตใจดีมีเมตตาถือคติ มีบุญคุณต้องทดแทน มีแค้นต้องชำระ
เพียงทำตามคำขอร้องคนผู้หนึ่ง กลับไปคารวะผู้วายชนม์ ไยต้องถูกญาติพี่น้องแสนดีรังเกียจเหยียดหยาม ถูกคนปองร้าย ข้าผู้มีจิตใจดีมีเมตตาถือคติ มีบุญคุณต้องทดแทน มีแค้นต้องชำระ
เมื่อได้กลับมาอยู่ในปี 1978 อีกครั้ง หลินซูอวี้ตั้งใจว่าจะไม่ยอมให้พ่อแม่กำหนดชีวิตแทนตน ทางออกของเธอคือโจวเหิง พ่อม่ายที่เสนอช่วยเธอให้พ้นจากการถูกส่งไปแต่งงานกับชายแก่ เขามีลูกสองคน
หนิงสืออิง บัณฑิตใหม่ร่างเล็กบอบบาง ถูกส่งมาเป็นนายอำเภอเมืองเถื่อนเป่ยไห่ ท่ามกลางขุนนางกังฉินและโจรสลัด เขาต้องใช้สมองอันปราดเปรื่องกอบกู้เมือง โดยประทับบนบ่าองครักษ์คู่ใจ!
วันสถาปนาเป็นองค์หญิงใหญ่ ชิงเหยากลับได้รับพระบัญชาให้ลอบสังหารคนผู้หนึ่ง! เมื่อไม่ยอมทำตาม นางจึงต้องก้าวเข้าสู่เกมชิงอำนาจที่เต็มไปด้วยความลับและแผนร้าย แม้แต่พระบิดาก็มิอาจไว้วางใจได้
ฮ่องเต้ผู้ก้าวขึ้นสู่บัลลังก์จากการสนับสนุนจากตระกูลใหญ่ กับนางกำนัลธรรมดาผู้มีอดีตที่ไม่อาจเปิดเผย
อยากเป็นเทพต้องช่วยคนใกล้ตายให้ครบหนึ่งแสนคน! เถียนโย่วจึงเริ่มต้นใหม่ในร่างเด็กห้าขวบ พร้อมมังกรจิ๋วคู่ใจ แต่ก่อนจะเปิดสำนักหมอ นางขอสั่งสอนคนในจวนที่ชอบรังแกเด็กเสียหน่อย
ภายใต้ผืนฟ้าสีเทาหม่นและเกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมาดั่งสายฝน... หนึ่งคนคือรัชทายาทผู้เยือกเย็น ไร้ความรู้สึก และซ่อนตัวตนอยู่ใต้เงาอันตราย อีกหนึ่งคนคือหญิงสาวผู้ซ่อนรอยแผลและหยาดน้ำตาไว้เบื้องหลังม่านการแสดง โชคชะตาได้ชักนำให้คมดาบและความตายพาพวกเขามารวมกัน ในกระท่อมไม้หลังเล็กปลายป่า ท่ามกลางความหนาวเหน็บของเหมันตฤดู ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงันกลับกลายเป็นสิ่งเดียวที่ค้ำจุนหัวใจที่ด้านชา ทว่า... เมื่อภัยมืดจากโลกภายนอกคืบคลานเข้ามาพรากทุกสิ่งไป บุรุษผู้ไม่เคยแยแสผู้ใด จึงยอมลุกขึ้นพลิกแผ่นดิน เพื่อทวงคืนดวงใจของตนกลับมา เมื่อความตายพรากทุกอย่างไปจากอ้อมแขน... บุปผางามดอกนี้ จะยังสามารถผลิบานในยามเหมันต์ได้อีกครั้งหรือไม่?
สิบปีที่หลินเยว่หรงเฝ้ารอให้สามีรัก จนวันที่เขาถามว่า “เจ้าจะเรียกร้องสิ่งใดจากข้าอีก?” นางจึงคืนกุญแจ ทวงสินเดิม และยื่นหนังสือหย่า ทว่าเมื่อนางหมดรัก คนที่ไม่ยอมปล่อยกลับเป็นเขา
ถูกสามีหักหลัง ครอบครัวพังพินาศ ชาตินี้นาง ‘ลั่วชิงไต้’ จะกลับมาทวงหนี้แค้นให้สาสม!
ญาติผู้น้องของตัวร้ายที่ท้องก่อนแต่ง โวยวายก่อเรื่องไปทั่ว สุดท้ายก็ทำจวนสามีพินาศ บทนางร้ายดาษดื่นพวกนั้นเพียงตื่นมาก็ได้รับไว้ โชคดีที่ยังไม่ทันก่อเรื่องใดนอกจากท้อง เช่นนั้นก็หอบลูกหนีเถิด
เผยฟู่เหยาหวังเพียงอยู่อย่างสงบ ทว่าคนชั่วกลับบีบให้นางต้องสู้! ยามหาทางรอด เสิ่นจ้าวหยวน... พี่ชายต่างสายเลือดที่เคยเกลียดนาง ยามนี้กลับคอยจับจ้องนาง จนนางหวั่นใจว่าจะถูกเขารวบหัวรวบหางกลืนกินลงท้
แค่สบถด่านิยายไปไม่กี่คำ สวรรค์ก็ลิขิตในนางทะลุมิติมาสวมร่างนางเอกผู้แสนอาภัพที่มีชะตาต้องตายในตอนจบ! เท่านั้นไม่พอ ระบบเฮงซวยนั่นยังคอยบังคับให้นางสังหารพระเอกตลอดเวลา! งานนี้มิลินจะเอาตัวรอดอย่างไร?
ทะลุมิติเข้านิยายตัวเองทั้งที เจียงอวี้ถงตั้งใจหนีตัวร้ายไปคว้าพระเอกคนใหม่ แต่ยิ่งแก้พล็อตยิ่งพัง แต่เรื่องยากกว่านั้นคือ นางจะทำอย่างไร เมื่อสุดท้ายคนที่ได้มาเป็นสามี ดันเป็นคนที่พยายามหนีมากที่สุด
จากบิวตี้กูรูตัวแม่ สู่เจ้าสัวหมื่นล้านในยุคโบราณ! เมื่อหน้าต้องเป๊ะ แบรนด์ต้องปัง งานนี้เซียนเก๊จะปฏิวัติยุทธภพด้วยศาสตร์บิวตี้ให้สั่นสะเทือน! สวย รวย จึ้ง ไปกับหลินหยางกัน
ทะลุเข้าไปในนิยายทั้งที ใคร ๆ ก็อยากเปลี่ยนชะตากรรมของตัวเอง แต่เย่เซียงฉากลับได้รับภารกิจประหลาดกว่านั้น... ทำให้พระเอกและบรรดาตัวละครชายสมทบตกหลุมรักนางเอกให้ได้!
“แต่จำเอาไว้... อยู่ในจวนข้า ฐานะของเจ้า ชายาก็ไม่ใช่ สาวใช้ก็ไม่เชิง!” ‘หึ...ช่างหลงตัวเอง ใครอยากเป็นชายาของเขา แต่ฐานะมารดาล่ะไม่แน่’
เจ้าของร่างเดิมมีสามีสุดหล่อและมีลูกสาวสุดน่ารักเป็นของตัวเอง แต่กลับไม่รู้จักรักใคร่ถนอมห่วงใย ผิดกับจินเซี่ยคนใหม่ลิบลับ ที่ทั้งแสนดีและเฉลียวฉลาด ไม่แปลกที่สามีจะติดหล่อนงอมแงมจนไม่อยากห่างไปไหน!
นางกลับมาเกิดใหม่เพราะไม่อยากเดินซ้ำรอยเดิม จึงเลือกแต่งกับบุรุษที่คิดว่าจะตายเร็วที่สุด... แต่หากเว่ยจิ่งซีไม่ยอมตายตามแผน แล้วชีวิตแม่ม่ายที่นางใฝ่ฝันจะทำอย่างไรดีเล่า?
กู้จิ่นหลานทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบไร้ชื่อในนิยายเรื่องหนึ่ง นางตั้งใจใช้ชีวิตอย่างสงบ ไม่ข้องเกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลัก แต่กลับตกหลุมรักหานเฟิงหยวน อันอ๋องตัวร้ายผู้หล่อเหลาและน่าเวทนาเข้าเสียได้
คนอื่นเขาทะลุมิติมาเอาชีวิตรอด แต่เซี่ยซินหรานทะลุมิติมาเพื่อทำทุกทางให้พระเอกสังหาร เพราะขอแค่ตายตามบทเธอก็จะได้กลับบ้าน “เอาล่ะ! ท่านพี่ไท่จื่อเพคะ นางร้ายชาเขียวคนนี้พร้อมอ้อนให้ท่านโมโหแล้ว...”
ตัวร้ายต้องตายตอน 30 เพราะผมเขียนเอง แต่พอตื่นมาในร่างตัวร้าย แม่ทัพที่ต้องประหารผมกลับกระโดดลงน้ำมาช่วย แล้วกระซิบว่า "ข้ารอท่านมาสามชาติแล้ว ท่านนักเขียน"