หากความงามคือคำสาป และอำนาจคือพันธนาการ..ข้าขอหลับใหลชั่วนิรันดร์เพื่อหนีความวุ่นวายนี้ไปเสียยังดีกว่า ท่านเทพบรรพกาลท่านผนึกข้าเลย พรึ่บ!แต่..ทำไม๊ทำไมข้าถึงมาอยู่ในร่างมนุษย์ ไร้ค่าและเสียโฉมได้เล่า

"เจ๋ง" นักเลงปากแจ๋ววัย 18 ทะลุมิติเข้าร่าง "ปู่หลี่เจิ้ง" วัย 45 ที่กำลังจะอดตาย ท่ามกลางภัยแล้งและญาติชั่ว "ระบบปากหมา" (009) ก็ปรากฏ! [ติ๊ง! ยิ่งเกรียน! ยิ่งช็อก! ยิ่งตกใจ! แต้มยิ่งพุ่ง!]

รักกันแต่ต้องแยกจากเพราะคำทำนาย ออกเรือนเพราะสมรสพระราชทาน ทั้งยังถูกมอบหนังสือหย่า หนีไปเริ่มต้นชีวิต พบรักครั้งใหม่ แต่ต้องกลับเข้ามาวังวนเดิมเพราะหอทำนาย ขอมีชีวิตเรียบง่ายกับคนรักมิได้หรือ...

เมื่อแม่ทัพหญิงผู้ห้าวหาญดุดันไม่ยอมคน ถูกบังคับให้สมรสกับองค์ชายรองผู้เสเพลและไร้สามารถอันดับหนึ่งในใต้หล้า โดยหารู้ไม่ว่าเขาคือผู้มีวรยุทธ์สูงส่งใกล้เคียงกับสี่มหาปรมาจารย์แห่งยุทธภพไปแล้ว

ซูซูหลงรักบ่าวความจำเสื่อมของตัวเอง แต่รักนั้นเป็นรักต้องห้าม ไม่อาจบอกใคร เพราะฐานะแตกต่างเกินไป นางจึงชอบแกล้งใช้งานเขาเพื่อจะให้เขามาอยู่ใกล้ๆ ต่อมาจึงได้รู้ว่า ..เขาคือฮ่องเต้ทรราชที่ผู้คนหวาดกลัว

เมื่อข้าต้องกลายมาเป็นฮูหยินของเจ้าคนเสเพล อย่าง โจว ลี่ถัง เจ้าจอมเสเพลที่ไม่เอาไหน วันๆ เอาแต่เที่ยวเล่นสร้างแต่เรื่องปวดหัวให้ข้าไปวัน ๆ ข้อดีอย่างเดียวที่เขามี ก็คงเป็นรูปโฉมที่งดงามนั่นแหละ

ชาติที่แล้วเพราะแสนดีเกินไปจึงกลายเป็นคนโง่เขลาและถูกใส่ร้ายจนต้องตายอย่างโดดเดี่ยว แต่ทว่าสวรรค์กลับเมตตามอบชีวิตให้หวนกลับมาอีกครั้ง ชาตินี้ฉันจะขอร้ายให้ถึงที่สุดแก้แค้นคนสารเลวให้จมดิน

เมื่อนักค้าของเก่าจอมตระหนี่ ทะลุมิติไปเป็น "ป๋า" ให้โจรสาว! 'เฉิน' มหาเศรษฐีผู้มีดวงตาประเมินค่าล้ำเลิศ ดันวาร์ปไปโผล่กลางดง 'โจรโพกผ้าเหลือง' ยุคสามก๊ก! แทนที่จะได้เป็นแม่ทัพจับดาบเท่ๆ แต่...

ในนิยายใคร ๆ ต่างว่านางร้ายกาจคล้ายมารดา ทว่าในโลกนิยายที่เปลี่ยนไปตั้งแต่รุ่นแม่ นางร้ายจับดาบลงสนามรบ จบศึกเริ่มสนามรัก คู่แข่งคือนางเอกในนิยายที่แสนอ่อนหวาน เพื่อชนะใจพระเอกผู้เย็นชาเปี่ยมล้นเสน่ห์

ในนิยายตัวร้ายมักต้องพบจุดจบอันน่าเศร้า เหตุเพราะไปยุ่งวุ่นวายกับเหล่าตัวเอก แต่เมื่อเธอคนนี้เข้ามาสวมร่างนางร้ายแทน ย่อมไม่สนใจไยดีตัวเอกอีกต่อไป "ข้าขอใช้ชีวิตสุขสบายไปกับสามีหุ่นล่ำเสียยังดีกว่า"

'พชร' หนุ่มพนักงานออฟฟิศผู้โดดเดี่ยวที่โหมงานหนักจนหัวใจวายตาย ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของ 'หลินเฟย' บุตรชายโตของจวนเสนาบดี

“ถึงข้าจะร้ายแล้วอย่างไร แต่ข้าก็มาก่อน เรื่องอะไรจะยอมให้ดอกบัวขาวอย่างเจ้ามาแย่งสามีของข้าไป”

ในวันที่เขากำลังเข้าห้องหออยู่กับฮูหยินเอกที่รักสุดหัวใจนางกลับต้องตายเพียงเพราะบังอาจให้กำเนิดลูกในวันมงคลของเขา ได้!ในเมื่อชาติก่อนข้าตามืดบอดไปรักท่านได้ ชาตินี้ข้าก็ตาสว่างได้เช่นกัน!

‘ร่ำสุราอาลัยบนเชิงผา แหงนมองจันทราเดียวดาย เงาอาวรณ์เย็นเยียบซ่อนในกาย จวบจนชีวาวายมิอาจลืม’

"นางผลักดันสตรีคนหนึ่งให้เป็นอนุภรรยาของบิดาเขา เขาจึงตอบแทนโดยส่งสตรีถึงสองคนมาเป็นอนุภรรยาของบิดานาง"

เกาหยางเจี๋ย ถูกเปลี่ยนตัวกับลูกชายผู้จัดการโรงงานใหญ่ประจำอำเภอ เวลาผ่าน 18 ปี เขาได้คืนกลับสู่ครอบครัวเดิม

เมื่อองค์รัชทายาทและพี่สาวของนางรักกัน แต่เมื่อถึงวันอภิเษกสมรสตามราชโองการพี่สาวของนางกลับถูกลักพาตัวไป เพื่อไม่ให้ผู้บริสุทธิ์หลายคนต้องโดนลงโทษ นางและพี่เขยในอนาคตเลยจำต้องร่วมมือเข้าพิธีแต่งงานกัน

นางเป็นนักเขียนที่รู้ตอนจบของนิยายทุกตอน รู้ว่าใครจะรัก ใครจะตาย ใครจะกลายเป็นนางร้าย แต่นางไม่เคยรู้เลยว่า วันหนึ่งจะต้องทะลุมิติเข้ามาในนิยายของตัวเองพร้อมกับบุตรสาวที่นางรักที่สุดในชีวิต

ทุกวันนี้ เรื่องทะลุมิตินั้นไม่ใช่สิ่งแปลกประหลาดอีกต่อไป จะพาทั้งครอบครัวไปด้วยก็ยังไม่ถือว่าเกินคาดอะไร แต่ถ้าทั้งบ้านต่างมี “พลังวิเศษ” ติดตัวกันมาทุกคนล่ะ… แบบนั้นถึงจะแปลกจริง! ทว่าเพิ่งเริ่มเรื

ก่อนหลับตา "นาง"เป็นเพียงน้องสะใภ้ที่ถูกละเลยอยู่ท้ายจวนโหว "เขา" เป็นเพียงพี่เขยผู้ห่างเหินมาหลายปี ทว่าลืมตาตื่น...พี่เขยก็กลายเป็นสามีของนางเสียแล้ว