- 35
- 2.89K
- 8
- 0 (0)
นางยอมทอดกายใต้ร่างจอมอหังการผู้ไร้หัวใจเพื่อหวังใช้เขาเป็นหมากตัวสำคัญในการทำลายบุรุษอีกคนให้ย่อยยับ ข้าและเขาผูกพันกันแบบลับๆไม่จำเป็นต้องมีข้อผูกมัดใดๆต่อกัน
นางยอมทอดกายใต้ร่างจอมอหังการผู้ไร้หัวใจเพื่อหวังใช้เขาเป็นหมากตัวสำคัญในการทำลายบุรุษอีกคนให้ย่อยยับ ข้าและเขาผูกพันกันแบบลับๆไม่จำเป็นต้องมีข้อผูกมัดใดๆต่อกัน
หลังข้ามภพมา นางก็ตัดสินใจทิ้งฐานะบุตรขุนนางไว้ด้านหลังและติดตามเขาไปในฐานะผู้มีพระคุณ แต่นางคิดน้อยนัก หากเขาเป็นหมอยาธรรมดาจะมีคนจ้องเอาชีวิตแทบทุกเวลาได้อย่างไร เห็นทีนักฆ่าเช่นนางต้องออกโรงปกป้อง
กระบี่ไร้หัวใจ พวกเขาล้วนถูกฝึกอย่างหนัก เพื่อทำภารกิจพิเศษ พร้อมพลีชีพให้แก่ผู้เป็นนาย
นางคือองค์หญิงแห่งแคว้นเซี่ยที่ถูกก่อกบฏ เขาคือองครักษ์ที่รู้จักนางมาตั้งแต่ยังเยาว์วัย หนึ่งสตรีสูงศักดิ์ผู้มีฐานะสูงส่ง หนึ่งบุรุษผู้มอบกายถวายใจให้กับนางจนหมด ความรักของพวกเขาจะเริ่มต้นและจบเช่นไร
เขาเป็นเหมือนก้อนหินที่ไร้ความรู้สึก แต่เมื่อได้มาพบกับนางที่เป็นดุจแสงตะวันที่สดใส กลับเริ่มมีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นในใจ “ซินเยว่ ตราบใดที่มีข้าอยู่ตรงนี้ ไม่มีทางให้ผู้ใดมารังแกเจ้าได้อีก”
"ตัวซวย" นางถูกโยนคำนี้ใส่หัวเพียงเพราะมิได้เกิดมาเป็นบุรุษ ครอบครัวต่างผลักไสราวกับนางเป็นตัวเชื้อโรค จนในที่สุดต้องตายตกอย่างอนาถเพียงลำพัง ทว่าเมื่อได้หวนคืนมาคิดว่านางจะปล่อยไปหรือ ไม่มีทางซะล่ะ!
เพื่อเอาตัวรอดนางจึงต้องงัดเอากลยุทธ์ทุกอย่างมาใช้ เพราะเขาคือท่านโหวจอมเจ้าเล่ห์ เย็นชาไร้ใจ หากต้องการเอาชนะ นางต้องร้ายกว่า แสบกว่า ก็ให้มันรู้ไปสิว่ามารยาหญิงจะสู้ไม่ได้
สาวโสดอย่างเธอ เกิดมาแล้วยังไม่ทันจะมีแฟนสักคน ก็ต้องมาตาย มาอยู่ในร่างของคนอื่น เธอขอคู่ครองนะ ไม่ใช่ส่งเธอมาที่ไหนก็ไม่รู้ ยังต้องมาสู้ชีวิตอีก
“ข้าจะหลั่งโลหิตเพราะสตรีผู้หนึ่ง และสตรีผู้นั้นจะเป็นผู้เปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตข้า เป็นหรือตายล้วนขึ้นอยู่กับนาง” นัยน์ตาหงส์เลื่อนมองหญิงงามพลางยกยิ้มมุมปาก “ที่แท้ก็เป็นเจ้า” ในต้นฉบับไม่มีบทนี้นี่นา!
จินฮวาบุตรสาวจอมอสูรผู้สร้างสงครามเมื่อหลายร้อยปีก่อนในแดนมนุษย์แล้วเป้าหมายของนางคือไปเผ่ามารแต่แล้วกลับมาเกิดเรื่องราวเกิดขึ้นเสียก่อนจนนางกลายมาเป็น สาวน้อย นามรั่วซี
เพราะท่านแม่ต้องมาตกตายในกองไฟ ข้าเซี่ยฉงจื่อจำต้องแปลงโฉมเข้าไปยังหน่วยข่าวกรองลับในราชสำนักเพื่อสืบหาสาเหตุการตายของท่านแม่ แต่ใครจะล่วงรู้ได้เล่าว่า ข้านั้นจะเผลอใจให้ท่านหัวหน้าหน่วยเข้าเสียแล้ว
ราคะเร่าร้อน ปิศาจสิงสู่ก่อเกิดคืนหวาม หงเตี๋ย เสี่ยวฮวา เสี่ยวตัน เสี่ยวอิง ปิศาจราคะผู้ซึ่งหลบเร้นปะปนบนโลกมนุษย์ ดื่มกินพลังหยินหยางเพื่อให้สามารถดำรงอยู่
ซานซูลี่สาวนักวิจัยในสถาบันขนาดใหญ่ถูกหักหลังจากคนรักและเพื่อนสนิทจนเสียชีวิตโชคชะตาพาเธอย้อนอดีตไปเกิดใหม่ในร่างคุณหนูรองสกุลเหนิงที่มีนิสัยอ่อนแอ ถูกกลั้นแกล้งอยู่เสมอความวุ่นวายจึงเกิดขึ้น
ราคะกลืนวิญญาณ ดินแดนแห่งความเร่าร้อน ลุ่มหลง ปีศาจทั้งสี่ผู้ดูแลประตูทางเข้า ทั้งยังเป็นผู้ครองอาณาจักรแห่งการสูญสิ้น
กู้เยวี่ยอิ่ง เกิดมาพร้อมปานดอกโบตั๋นและกลิ่นหอมเย้ายวนในคืนจันทร์เสี้ยว
จือจู สตรีบ้านป่าที่อาศัยอยู่ในป่าไผ่กลางป่าลึกใกล้ชายแดนเหนือ น้ำเสียงน่าฟัง ท่วงท่าอ่อนช้อยงดงามน่ามอง ใบหน้าและดวงตาที่เต็มไปด้วยความเย้ายวนดึงดูด ทำให้ไม่ว่าผู้ใดที่เห็นก็ล้วนต้องหลงใหล
เสียนจื่อ บุรุษผู้ซึ่งใช้ไสยเวทย์สร้าง ‘กู่’ ขึ้นมาจนชื่อเสียงโด่งดัง เขาทำงานรับใช้ผู้อื่นโดยไม่หวาดระแวง กระทั่งถูกอีกฝ่ายหักหลังโดยการส่ง ‘กู่’ ของเขากลับมาสังหารเขาเอง
ยามค่ำคืนที่แสงจันทร์สลัว เป็นเวลาที่ชู้รักร่างกำยำเร้าอารมณ์ออกปฎิบัติการ ‘ในเมื่อสามียังมีสตรีมากมายได้ เหตุใดฮูหยินใหญ่ที่ถูกลืมอย่างข้าจะมีบุรุษอื่นบ้างไม่ได้’

เมื่อโชคชะตานำพาเทพแห่งสายลมให้ตกหลุมรักศิษย์เอกของราชันอสูร ความรักต้องห้ามและความลับที่อาจสั่นคลอนสามภพจะนำพาไปสู่บทสรุปแห่งการเสียสละหรือหายนะ?
เมื่อตำรวจสาวฝีมือดีและอนาคตกำลังรุ่งอย่างหลีเฟินซิน ต้องหลุดเข้าไปในนิยายเรื่องที่เธอเกลียดหนักหนา