เขามาพบหล่อนในสภาพที่จำชื่อตัวเองยังไม่ได้ แต่ก็ยังคิดจะฝากชีวิตและหัวใจไว้ให้ ปัญหามันจึงเกิดขึ้น เมื่อความจำกลับคืนมาพร้อมเงาของผู้หญิงอีกคน

เส้นทางชีวิตอันผกผันของเขาและหล่อนมาพบกัน แล้วก็แทบต้องพรากจากกันตลอดชีวิต... หากไม่มี... ความตั้งใจอันมั่นคง... และหนักแน่นช่วย

"สองก้าว" คือระยะห่างอันอึดอัดระหว่างผมกับพี่สาวที่อยู่ร่วมบ้านราวกับคนแปลกหน้า ทว่าแววตาเหนื่อยล้าของเธอที่สถานีรถไฟได้ทำลายความเงียบลง คำถามแรกตรงหัวบันไดจะขยับเราให้ใกล้ หรือผลักเราให้ไกลตลอดกาล?

เขาข้ามสายรุ้งมาคิดบัญชีกับพ่อของหล่อน.. หญิงสาวยืนอยู่กลางสะพานแห่งนั้นพอดี.. ความรู้สึกทั้งรักลูกและชังพ่อจึงเกิดขึ้นพร้อมๆกัน.. บนสะพานสายรุ้งเส้นนั้น จึงมีทั้งความรัก และความเคียดแค้น ปะปนอยู่

ในวันที่เธอโทรไปเพื่อจะบอกข่าวดีกับเขา กลับถูกเขาบอกเลิกอย่างคนไร้เยื่อใยที่มีต่อกัน

ความรัก มีหลายคำจำกัดความ เรื่องราวของความรัก ของแต่ละคน แตกต่างกันออกไป

"อาเมฆไม่ต้องรับผิดชอบเอมหรอกค่ะ ยังไงเราก็เลิกกันแล้ว" เมฆจ้องหน้า 'อดีตเมีย' ด้วยแววตาเย็นเยียบ "ก่อนจะพูดอะไร ก้มดูสารรูปตัวเองหรือยัง" "ทำไมคะ.." ชะเอมก้มมองท้องตัวเองแล้วเงยหน้าสบตาคมอย่างหวั่นๆ

“หากในหทัยของพระองค์ มีเพียงหม่อมฉันจริง เหตุใดร่างกายของพระองค์ถึงแยกแยะ ระหว่างหม่อมฉันกับสตรีอื่นไม่ออกกันเล่า” ดวงจันทร์บนฟากฟ้ายังมีวันมอดดับ แล้วเหตุใดใจที่ภักดีของนาง จ

“อยากเจอลูกก็ขึ้นไปนอนบนเตียง ฉันจะฝืน ๆ เอาเธอแล้วกัน เสร็จแล้วก็ค่อยไปอาบยาฆ่าเชื้อโรคทีหลัง”

ชาติก่อน เธอได้ทำลายความรู้สึกของเขาพังไม่มีชิ้นดี เมื่อสวรรค์เห็นใจส่งเธอย้อนกลับมาอีกครั้ง ชาตินี้เธอจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง

เพราะไม่เคยได้รับความรักจากครอบครัว เฟิร์สจึงไม่เคยเชื่อว่าตัวเองคู่ควรกับความรัก จนได้พบกับธาม ผู้ชายที่เยียวยาหัวใจเธอด้วยการกระทำ และธีร์ ชายหนุ่มที่เดินเข้ามาอย่างจริงใจ เมื่อหัวใจเริ่มหวั่นไหว...

คนเดียว

“เขา” คือเดือนมหาลัยที่ใคร ๆ ต่างหลงรักแต่หัวใจของเขากลับเลือกเต้นแรงเพราะ ยัยปีหนึ่งธรรมดาอย่างเธอ

จากความใกล้ชิดที่ปะดังประเด เปลี่ยนอดีตคนเย็นชาขั้นสุดให้กลายเป็นคนคลั่งรักบนเตียงนอน! 'สายไหม' คิดว่าเธอกำลังจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์แบบกับ 'วาริน' ชายหนุ่มแสนดีที่เธอรัก แต่หวานล้ำได้ไม่ทันข้ามคืน

เธอยอมลดศักดิ์ศรี ยอมทอดกายภายใต้พันธะเขาด้วยคำว่า ‘เมียขัดดอก’ “แล้ว... กับน้ำค้างล่ะจ๊ะ พี่ชัชคิดยังไง ” “แล้วคาดหวังอะไรที่มันมากกว่านั้นล่ะ”

ในปีสุดท้ายของมัธยมปลาย กลุ่มเพื่อนที่เคยเชื่อว่าความฝันอยู่ไม่ไกล ต้องเผชิญกับคำถามที่ไม่มีใครอยากตอบ—หลังจบปีนี้ พวกเขาจะยังเป็นเหมือนเดิมได้อีกไหม

“ชอบกินของเหลือไม่ใช่เหรอ? งั้นขยะชิ้นนี้ฉันยกให้เธอ”

ในวันที่เธอรู้ตัวว่าท้องตั้งใจจะไปบอกข่าวดีกับเขาแต่ทว่าในวันนั้นเธอถึงได้รู้ว่าเขากำลังจะหมั้นหมายกับผู้หญิงอีกคน เขาเห็นเธอเป็นเพียงของตายคิดจะเก็บเธอเอาไว้เป็นผู้หญิงลับๆ ของเขาเพียงเท่านั้น

“เราจะเขียนถึงใครสักคนได้ลึกแค่ไหน โดยไม่ทำร้ายเขา และในที่สุด เราจะกลายเป็นตัวละครในเรื่องของกันและกันโดยไม่รู้ตัว”

"ไม่เจอกันนาน... เนี่ยนะเหรอชีวิตที่เธอต้องการนักหนา? สังคมที่เธออ้างว่าคู่ควรกับเธอ คือการมานุ่งน้อยห่มน้อย ให้ผู้ชายจับนู่นจับนี่ตามใจชอบแบบนี้เหรอ..."