คนในความลับคือสถานะที่เขามอบให้ ต่อหน้าทำงานเป็นเลขา ลับหลังจบลงบนเตียง

เขามาพบหล่อนในสภาพที่จำชื่อตัวเองยังไม่ได้ แต่ก็ยังคิดจะฝากชีวิตและหัวใจไว้ให้ ปัญหามันจึงเกิดขึ้น เมื่อความจำกลับคืนมาพร้อมเงาของผู้หญิงอีกคน

"อาเมฆไม่ต้องรับผิดชอบเอมหรอกค่ะ ยังไงเราก็เลิกกันแล้ว" เมฆจ้องหน้า 'อดีตเมีย' ด้วยแววตาเย็นเยียบ "ก่อนจะพูดอะไร ก้มดูสารรูปตัวเองหรือยัง" "ทำไมคะ.." ชะเอมก้มมองท้องตัวเองแล้วเงยหน้าสบตาคมอย่างหวั่นๆ

ในวันที่เธอรู้ตัวว่าท้องตั้งใจจะไปบอกข่าวดีกับเขาแต่ทว่าในวันนั้นเธอถึงได้รู้ว่าเขากำลังจะหมั้นหมายกับผู้หญิงอีกคน เขาเห็นเธอเป็นเพียงของตายคิดจะเก็บเธอเอาไว้เป็นผู้หญิงลับๆ ของเขาเพียงเท่านั้น

“ชอบกินของเหลือไม่ใช่เหรอ? งั้นขยะชิ้นนี้ฉันยกให้เธอ”

ตอนอยู่ไม่เห็นค่า ตอนบอกลาก็อย่ามาง้อ

เมื่อเขาใช้ คำโกหก ทำหน้าที่ปกป้องความขี้ขลาด... แต่กลับทำลาย หัวใจ เพียงดวงเดียวที่เขามี

เมื่อสวรรค์มอบโอกาสให้ย้อนเวลากลับมาอีกครั้ง รินรดาจะไม่เป็นเหยื่ออีกต่อไป คราวนี้...เธอจะเป็นคนล่าเอง

(ห่วงลูก ห่วงเมียเก่า แล้วคุณเมศไม่ห่วงเมย์บ้างเหรอคะ ?"

“อยากช่วยน้าของเธอเหรอ ทำไมไม่ลองเอาตัวเข้าแลกดูล่ะ” เขาขังเธอไว้เป็นนางบำเรอขัดดอกเพื่อชำระแค้น พร้อมกฎเหล็กคือห้ามท้อง! ทางออกเดียวในวันที่รู้ว่าตัวเองกำลังอุ้มท้องลูกของเขา คือการหนีไปให้ไกลที่สุด

วินาทีที่ ‘ชลทิศ’ สวมแหวนหมั้นให้ว่าที่เจ้าสาว ‘ปานปัก’ ตระหนักได้ทันใดว่าเธอควรตัดใจ สุดท้ายสิ่งที่ทำได้คือ ทำใจยอมรับความจริงว่าเธอกับ ‘ลูกในท้อง’ แพ้แล้ว แพ้ชนิดหมดรูป!

เธอคิดว่าเขาตายไปแล้ว แต่วันหนึ่งเขากลับมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า ในฐานะมาเฟียสีเทาและคนรักของเพื่อน“ถ้าคุณบอกว่าไม่ใช่พี่ไนท์ แล้วคุณจะมาช่วยชีวิตฉันทำไม”

เธอแต่งงานกับเขาเพื่อซื้อเวลารอให้คนรักของเขากลับมา เมื่อวันนั้นมาถึง เธอก็พร้อมจะหย่า

เพราะโชคชะตา...เธอจึงต้องหลงเข้ามาในวังวนวิวาห์โดยไม่ตั้งใจ ll มี E-book

รักเอง เจ็บเอง เมื่อฝืนทนไม่ไหว เธอก็จะจบมันด้วยตัวเอง "เราหย่ากันเถอะค่ะ"

เธอ ไม่คิดว่าจะได้เจอเขาอีก หนุ่มหล่อที่พรากความสาวของเธอไปเพราะความเมา...ส่วนเขา ไม่เคยลืมเธอได้เลย สาวสวยหน้าหวานที่ร้องครวญครางอยู่ใต้ร่างเขาทั้งคืน

เส้นทางชีวิตอันผกผันของเขาและหล่อนมาพบกัน แล้วก็แทบต้องพรากจากกันตลอดชีวิต... หากไม่มี... ความตั้งใจอันมั่นคง... และหนักแน่นช่วย

"สองก้าว" คือระยะห่างอันอึดอัดระหว่างผมกับพี่สาวที่อยู่ร่วมบ้านราวกับคนแปลกหน้า ทว่าแววตาเหนื่อยล้าของเธอที่สถานีรถไฟได้ทำลายความเงียบลง คำถามแรกตรงหัวบันไดจะขยับเราให้ใกล้ หรือผลักเราให้ไกลตลอดกาล?

เขาข้ามสายรุ้งมาคิดบัญชีกับพ่อของหล่อน.. หญิงสาวยืนอยู่กลางสะพานแห่งนั้นพอดี.. ความรู้สึกทั้งรักลูกและชังพ่อจึงเกิดขึ้นพร้อมๆกัน.. บนสะพานสายรุ้งเส้นนั้น จึงมีทั้งความรัก และความเคียดแค้น ปะปนอยู่

ในวันที่เธอโทรไปเพื่อจะบอกข่าวดีกับเขา กลับถูกเขาบอกเลิกอย่างคนไร้เยื่อใยที่มีต่อกัน