นิยายติดท็อป

แค่เพราะคำว่า 'ดูกันไปก่อน' เธอก็กระโจนลงมาเป็น 'คนในความลับ' ของเขาอย่างง่ายดาย แต่สุดท้าย เธอก็รู้ความหมายของคำว่า 'ดูกันไปก่อน' เมื่อเขาประกาศแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน

"อาเมฆไม่ต้องรับผิดชอบเอมหรอกค่ะ ยังไงเราก็เลิกกันแล้ว" เมฆจ้องหน้า 'อดีตเมีย' ด้วยแววตาเย็นเยียบ "ก่อนจะพูดอะไร ก้มดูสารรูปตัวเองหรือยัง" "ทำไมคะ.." ชะเอมก้มมองท้องตัวเองแล้วเงยหน้าสบตาคมอย่างหวั่นๆ

ตอนยังรักชั่วแค่ไหนเธอก็รัก ตอนหมดรักต่อให้ดีขนาดไหนเธอก็ไม่เอา

2 ปีที่ปล่อยให้เธอตายใจเขาก็ปรากฎตัวขึ้นมา ไม่ได้มาทวงเงิน มาทวงอย่างอื่นที่เขาควรได้ต่างหาก

หนึ่งปี...เธอต้องชดใช้ด้วยร่างกายและหัวใจ เมื่อตำแหน่ง ‘เมียลับ’ ที่เขามอบให้…ไม่ได้เกิดจากรัก แต่เกิดจากความแค้นที่เขาพร้อมจะแผดเผา!

เขาคร่ำครวญถึงแฟนเก่าเหลือเกิน กั๊กสถานะไม่ยอมเป็นแฟน เพราะรอคนของเขากลับมา เห็นเขาทนทรมานก็ไม่อยากยื้อ หากหล่อนคนนั้นกลับมาเธอก็พร้อมจะไป ทว่ากลับเป็นเขาเองที่ครำ่ครวญไม่อยากให้เธอไปเสียอย่างนั้น...

ดาราสาวตกอับคิดอยากจับพ่อเลี้ยงบ้านไร่ เขาใจร้ายกับเธอสารพัด แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ ก่อนจะรู้ความจริงว่าเขานั้นมีคนติดอยู่ในใจอยู่แล้ว หากไม่อาจเปลี่ยนใจให้เขามารักได้ เธอขอจากไปพร้อมลูกในท้องเสียดีกว่า...

"...ต่อให้เธอจะมีทะเบียนสมรสห้อยคอว่าเป็นเมียของฉัน แต่หากความรู้สึกของฉันมันบอกว่าไม่ใช่ เธอก็เป็นแค่คนที่อยู่นอกสายตาของฉันอยู่ดี” “เราหย่ากันไหมคะ”

(ห่วงลูก ห่วงเมียเก่า แล้วคุณเมศไม่ห่วงเมย์บ้างเหรอคะ ?"

ภูตะวันหลงรักประกายดาว น้องสาวของแม่เลี้ยงตัวเอง เขาทำทุกทางเพื่อได้เธอมา จนเธอต้องยกเลิกงานแต่งกับคนรัก หลังจากตกเป็นของภูตะวันแล้ว

“ต่อให้เธอท้องจริง ๆ เด็กคนนั้นก็ไม่ใช่ลูกฉัน ออกไปจากชีวิตฉันซะ”

เธอแต่งงานกับเขาเพื่อซื้อเวลารอให้คนรักของเขากลับมา เมื่อวันนั้นมาถึง เธอก็พร้อมจะหย่า

“เป็นแค่เมียที่เฮียจำใจแต่งงานด้วย ก็อย่ายุ่งให้มันมาก”

เขาหลอกเธอแต่งงาน ไม่ใช่เพื่อความรัก แต่เพื่อสมบัติที่ถูกเขียนไว้ในชื่อ “ภรรยา” วันที่ควรเป็นวันเริ่มต้น เขากลับทิ้งเธอไว้กลางงานแต่ง พร้อมรอยยิ้มของผู้ชนะในดีลสกปรก

เจ็บใดเล่า จะเท่าการถูก 'หลอกให้รัก' มีสถานะเป็นแค่ 'ของเดิมพัน' และ 'ของเล่น' ไร้ราคา “พี่ดินไม่เคยรักวิวเลยเหรอ?” “ไม่เคยคิดจะรัก ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”

เธอเคยเป็นภรรยาที่ถูกเกลียด เพียงเพราะรักแรกของสามีผูกคอตายในงานแต่งเธอ เมื่อได้ย้อนกลับมาอีกครั้ง ระพีอัมพรจึงไม่เสียเวลาเรียกร้องความรักจากผู้ชายใจร้าย หย่าให้จบ แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยตัวเอง

เพราะคิดว่าไม่รัก เขาจึงย่ำยีร่างกายของเธอยังไงก็ได้ และในวันที่เธอหอบดวงใจอันบอบช้ำหนีไป...เขาเพิ่งจะรู้ว่าได้ฝากอีกหนึ่งชีวิตติดครรภ์ของเธอไปด้วย และที่ต้องทำคือตามหาเธอกลับมาให้เขาชดใช้ความผิดที่ทำ

“แล้วฉันจะแน่ใจได้ยังไงว่าเด็กในท้องเธอคือลูกของฉัน!”

แม้จะถูกบังคับให้แต่งงานกัน แต่เธอผู้ที่อยากให้เกิดความรักระหว่างกัน แต่เขากลับไม่ยอมรับความรู้สึกนั้นและผลักไสให้ไกลตัว “เธอจะต้องเจ็บปวดอย่างที่ฉันเจ็บ ใบหยก”

ให้ตายก็รักผู้หญิงอย่างเธอไม่ลง พรุ่งนี้เราไปหย่ากัน!