นิยายขายดี

ความรักก็เปรียบดั่งเงา ที่แม้มีอยู่แต่ก็ไม่อาจสัมผัสได้

เพราะพลาดมีลูกทำให้เขาต้องรับผิดชอบ ความซื่อบริสุทธิ์ทำให้ใจเย็นชาของเขาเริ่มเปลี่ยนไป

เมื่อเผลอละเมิดกฎเหล็กของสามีที่ว่า ถ้าท้องต้องทำแท้งสถานเดียว เธอจึงเลือกที่จะหย่าและปกปิดลูกที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้

เพราะความรักที่โง่งมจนทำให้ชีวิตมาถึงทางตัน ผู้ชายที่เธอได้มอบหัวใจให้ กลับให้เธอเป็นแค่เมียที่ไร้ตัวตนในวันที่เธอมีอีกชีวิตทีกำลังถือกำเนิดเป็นวันที่คนเป็นพ่อกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวากับผู้หญิงคนอื่น

เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาต้องการแต่ด้วยความผิดพลาดเขาจึงได้ผู้หญิงคนนี้มาเป็นเมียแทนที่จะเป็นพี่สาวของเธอ สุดท้ายเธอก็กลายเป็นเมียแสนชังที่เขาไม่ต้องการ แค่เจอหน้าก็อยากจะอาเจียนอยู่แล้ว

เอฟบีไอสาวทะลุมิติมาเลี้ยงลูกน้อย และดูแลสามีพิการ

ชีวิตของเธอเกิดมาเพื่อเป็น 'นางบำเรอ' ของเขาแต่เพียงผู้เดียว

ในวันแต่งงานของพี่สาวต่างแม่ของเธอ เขากลับมาในฐานะพ่อเลี้ยงเจ้าของไร่หมื่นล้าน ตั้งใจฉุดเจ้าสาวออกจากงาน แต่ดันจับตัวผิดตัว เขาขืนใจเธอแทนเพื่อระบายความโกรธนั้น เธอท้อง ต้องยุติปัญหาด้วยการเอาเด็กออก

เพื่อรักษาแม่ คือเหตุผลที่ทำให้เธอเดินเข้ามาในชีวิตของเขา แต่คำว่า ไม่คู่ควร ทำให้เธอต้องเดินจากไป พร้อมกับ 'หนึ่งชีวิตใหม่' ที่เขาฝากไว้ในท้องของเธอ

นักเขียนสาวผู้ใจสลายจากงานแต่ง เดินทางไปพบกับวิศวกรหนุ่มมาดขรึมผู้ช้ำรักในอิตาลี การเยียวยาหัวใจด้วยความรักที่มั่นคงและค่อยๆ เผยฐานะอลังการจึงเริ่มต้นขึ้น (มี Toxic / Gaslighting ช่วงแรก จบแบบ Happy)

มนต์จะหย่า...แล้วจะไม่กลับมาหาพี่อีก

เธอผิดเองที่เลือกทางเดินโง่ ๆ นี่ พิมพ์นาราทรุดตัวอยู่กับพื้นอยู่ตรงหลังประตูบ้าน ตรงที่ที่กวีวัธน์เพิ่งจะเดินออกไป

'ทะเบียนสมรส' คือสิ่งที่ตรึงความรักของเธอเอาไว้กับเขา และในวันที่ความรักของเขาหมดลง เธอจึงคืนอิสรภาพให้เขาด้วย 'ใบหย่า' และเหลือไว้เพียง 'ลูก' ในวันที่จากลา

"พลอย เราหย่ากันเถอะ" คำพูดแสนเย็นชาจากชายที่แอบรักพาให้ใจเจ็บ เธอกลั้นน้ำตาพลางตอบเขาสั้นๆ "ค่ะ" หย่าก็หย่า..ลูกคนเดียวเธอเลี้ยงได้!

"วันที่ข้าเปียกปอน ท่านดูถูกเหยียดหยามข้า... วันที่ข้าหยัดยืนอย่างสง่างาม ท่านกลับเป็นได้เพียง 'คนแปลกหน้า' ที่ข้าไม่คิดจะชายตาแล"

เพราะต้องการอิสรภาพเธอถึงได้ยื่นมือไปหามหาเศรษฐีไร้หัวใจคนนั้น ยินยอมเป็นของเล่นให้เขาเชยชมก่อนจะถูกโละทิ้งจนต้องซมซานจากไปพร้อมกับลูกในท้องที่เขาจะไม่มีวันได้รับรู้!

ในเวลางานเธอเป็น ‘เลขาข้างโต๊ะ’ ยามค่ำคืนเธอเป็นแค่ ‘เลขาข้างเตียง’ ของเขา รริสาขอแค่ได้รักเขาเงียบๆ ก็เพียงพอแล้วจนกระทั่งเขาเลือกเดินจากไปเพื่อผู้หญิงที่เหมาะสมกว่า แต่เมื่อเธอไป เขาเป็นคนที่เสียใจ

ชาติที่แล้วฉันใช้ลูกและร่างกายเพื่อรั้งเขาไว้ จนสุดท้ายต้องตายอย่างโดดเดี่ยว เมื่อได้รับโอกาสครั้งที่สองรดาสาบานว่าจะไม่กลับไปเป็นของเล่นลับของเขาอีกต่อไป

เริ่มจากไม่รัก หลังแต่งก็ต้องอยู่กับคำดูถูกและด้อยค่า ถ้าอย่างนั้น 'เมียแต่ง' คนนี้ก็พร้อมจะยื่น 'ใบหย่า' แล้วเดินจากมาอย่างสง่าสงาม