หม่อมฉันชอบความร่ำรวย” สตรีหน้าหนาไร้ยางอายตอบฮ่องเต้อย่างตรงไป ความรักใคร่โปรดปรานของบุรุษสวยงามแต่จับต้องไม่ได้ และไม่นานก็สลายไป แต่เงินทองจะอยู่กับเราไปจนแก่จนเฒ่า ไม่ทอดทิ้งภักดีต่อเราไปจนวันตาย

ทะลุมิติทั้งที เธอดันเข้ามาในร่างของนางร้ายที่ถูกพระเอกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม ด้วยการฝังลงดินทั้งเป็น!!! ไม่...ฉันยังไม่อยากตาย

เธอเป็นดาวยั่ว ยั่วที่หมายถึงยั่วโมโห แต่เธอคล้ายกับสาวสวยปริศนาในห้องลับของเขาอย่างประหลาด เธอจะเป็นคนสวยที่ครางเสียงหวานคนนั้นหรือเปล่า นั่นคือสิ่งที่เขาอยากรู้

สาวน้อยทะลุมิติ ฟื้นขึ้นมาพร้อมหีบสมบัติ สินเดิมเจ้าสาว นางช่างโชคดี เก็บบุรุษได้มาหนึ่งคน ทั้งรูปงาม ขยันขันแข็ง มีวรยุทธ์ และยังมีตำแหน่งเป็นอ๋อง!

“เชื่อฟังและนุ่มนวลหน่อยสิ ท่านน้า” ริมฝีปากหนาเข้าดื่มกินปทุมถันอวบงาม พร้อมเอ่ยตำหนิเมื่อนางข่วนต้นคอเขาแรง ๆ จนแสบคันยิบ ๆ ไปทั่ว “หากเจ้าชอบความรุนแรง เช่นนั้นข้าจะไม่เกรงใจแล้วนะ”

“ท่านชอบอะไรล่ะ อยากได้เชือก แส้ หรือกุญแจมือ หรือว่าท่านชอบพวกน้ำตาเทียนอะไรพวกนั้น”

ท่านไม่ลองมาเป็นข้า ท่านจะรู้ได้อย่างไรสนุกมากไหมท่านแม่ทัพ ยามนั้นข้าให้ท่านแต่งกับข้า ท่านกลับใช้วิธีหักขาข้าทิ้งยามนี้ท่านถือดีอย่างไร มาถามว่าข้าลำบากหรือไม่”

พี่ชายนี่เป็นครั้งแรกที่ข้าลงมือหลอกกินเต้าหู้บุรุษ ท่านช่วยให้ความร่วมมือหน่อยเถอะ!!!

สำหรับบุรุษที่ลิ้นไม่รับรสอาหาร ธาตุหยินพร่อง นกเขาไม่ขัน นางคือยาถอนพิษสำหรับเขา สำหรับคนอื่นโฉมสะคราญที่มีพิษสงรอบตัว ฆ่าคนเป็นบือ แม่นางร้อยศพนางนี้ร้ายกาจนัก แต่สำหรับเขานางหวานล้ำ ชวนน้ำลายสอ

สาวน้อยแสนกลนางนี้ เจ้าเล่ห์นัก หากไม่กดไว้ใต้ร่าง ประคองไว้บนตัก นางคงสะบัดก้นหนีไปก่อความเรื่องซุกซนไปทั่ว เช่นนั้นก็กอดเอาไว้ทั้งตัวเช่นนี้ก็แล้วกัน เด็กดื้อจะได้ไม่หนีไปก่อเรื่องวุ่น ๆ อีก

กิน! กิน! กิน! ท่านแม่ได้ยินหรือไม่ สามีของท่านกำลังจะกลับมาแล้ว แถมเขากลับมาพร้อมกับหญิงงาม ท่านยังจะกินอย่างสบายใจอยู่อีก! หลี่หนานได้แต่มองท่านแม่ผู้อวบอิ่มมีน้ำมีนวลเกินพิกัดของตนอย่างอ่อนใจ!

โรคแพ้คนหล่อของนาง แก้อย่างไรก็ไม่หาย ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาอาจจะไม่ได้เป็นคนดี หรือไร้พิษสงอย่างที่แสดงออก ทว่าบุรุษน่ามองเช่นนี้ นางปฎิเสธคำขอร้องของเขาไม่ลงจริง ๆ ต่อให้รู้ว่าอันตรายก็ตาม!

เมื่อคุณหมอสาวใหญ่โสดสนิทต้องทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ของเด็กแฝดจอมป่วน แถมสามีที่เธอแต่งงานด้วยกลับไม่ใช่พ่อของเด็ก งานนี้เป็นด่านหิน เพราะเธอไม่ชอบคุณสามีแม้แต่น้อย แถมเด็กแฝดยังต่อต้านเธอสุด ๆ

เจ้ามีปัญญาก็หนีไป แต่ข้าจับเจ้าได้เมื่อไร เจ้าต้องโดนลงโทษ (ตบด้วยปาก) จะว่าไปข้าชักติดใจอยากลงโทษเจ้าขึ้นมาอีกแล้วสิ^^ ลี่หลิน : คนบ้า! ท่านอย่าเข้ามานะ

‘เมาสุรา…ลวนลามบุรษ เมาสุรา…อาละวาด ทำตัวเป็นนักเลงโต เมาสุรา…ตื่นมาแล้วจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ได้’ ในเมื่อนางมีนิสัยเสียมากมายเช่นนี้ อย่าปล่อยให้ไปก่อหายนะกับบุรุษอื่นเลย ข้าจะยอมเสียสละรับไว้เอง

ข้ามภพมาก็เจอเข้ากับคู่หมั้นแสนเย็นชา ทำท่าทีรังเกียจราวกับว่าชาติก่อนเธอไปฆ่าเขาตายยังไงยังงั้น คิดว่าตัวเองทำเป็นอยู่ฝ่ายเดียวหรอ หึ ดีซะอีกที่รังเกียจกันยังไงเธอก็ไม่มีทางเอาเขามาทำพ่อของลูกแน่!

เธอน่ารักน่าขย้ำเหมือนโลลิคอนที่แสนซุกซน ใครจะไปอดใจไหว

“เจ้ามาเยี่ยมข้าหรือ หรือว่า....หาเจ้าบ่าวไม่ได้อีกแล้ว เลยคิดถึงข้าขึ้นมา” "ปากคอเราะร้ายไม่มีเปลี่ยน ถามจริง ๆ เถอะ คุณชายสาม ท่านอมสุนัขไว้ในปากหรืออย่างไร"

ชื่อเดือนไปนะ

ความโกรธแค้นหลอมรวมความไร้เดียงสา เขาจะเดินทางเพื่อ ทวงคืนพลังและคำตอบจากพระผู้เป็นเจ้า หรือจะทำให้โลกทั้งใบสั่นสะเทือน…อีกครั้ง