นิยายจบล่าสุด

นางเคยเป็นเพียงสตรีโง่งมจนสูญเสียทุกสิ่ง เมื่อสวรรค์ให้โอกาสได้มีชีวิตอีกครั้ง ครานี้นางจะไม่ยอมเป็นคนโง่อีกแล้ว แต่ไยเซี่ยอ๋องกลับเข้ามาวุ่นวายในชีวิตนางไม่หยุด ในภพชาติเดิมมันไม่ใช่แบบนี้ไม่ใช่หรือ?

นาง หวันเหยียนหว่านซี ชาตินี้จะขอเป็นสนมรักขององค์ชายเก้า พระชายาท่านอย่าเพิ่งยอมแพ้ หนี้แค้นระหว่างเราค่อยๆ ชำระกันไปเถิด!

เมื่อชะตาลิขิตให้เป็นนางร้ายที่ต้องตายอย่างอนาถ ข้าขอเลือกเขียนตอนจบใหม่ ด้วยมารยาและเรือนร่างที่จะมัดใจมังกรจนดิ้นไม่หลุด!

เมื่อแม่ทัพผู้เกรียงไกรถูกหักหลังจนสิ้นชีพกลางสมรภูมิด้วยน้ำมือขององค์รัชทายาทคนที่เขาภักดีที่สุด แต่สวรรค์ยังเมตตาส่งวิญญาณเขากลับมาอีกครั้ง แต่ดันอยู่ในร่างของหญิงสาวผู้อ่อนแอที่กำลังจะสิ้นใจ

เพื่อปากท้องของทุกคน นางจึงละทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเอง ไม่สนใจคำดูถูกของผู้คนมาอุ้มท้องให้กับให้กับครอบครัวของแม่ทัพใหญ่ แห่งแคว้นเว่ย ต่อให้ถูก

เขา... คือแม่ทัพปีศาจที่คนทั้งแผ่นดินหวาดกลัว ผู้ที่มีชีวิตอยู่เพื่อสงครามและการล้างแค้น นาง... คือหมากเบี้ยที่ฮ่องเต้ส่งมาเพื่อสยบความพยศของเขาในนามของ ‘ภรรยาบรรณาการ’

ไป๋เซียง สัตว์ประหลาดตัวน้อย เดินทางข้ามกาลเวลาตกมาอยู่ในฟาร์มที่ยากจน และกลายมาเป็นหลินไป๋เซียง ผู้เป็นที่รักของตระกูลหลิน

คู่หมั้นคิดถอนหมั้นเพราะไม่คู่ควร? ได้สิ…ถ้าหนีออกจากเรือนได้ก่อน เจียงอวี้ซูไม่ต้องการสามีธรรมดา นางจะปั้นเขาให้เป็นขุนนางอันดับหนึ่ง แม้ราชสำนักเต็มไปด้วยเสือและงู นางก็จะดันเขาขึ้นสู่จุดสูงสุด

ฮ่องเต้หนุ่มที่โดนคําสาปร้าย ถ้าหากจุมพิตสตรีใดนางจะต้องตาย แต่แล้วนางกํานัลตัวแสบมาจากไหนไม่รู้ จู่ๆก็เข้ามาในชีวิตของเขา แต่แปลกที่นางยังคงมีลมหายใจอยู่...

เป็นนักเขียนชื่อดังอยู่ดีๆ ดันทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่ตัวเองเขียน แม่ตาย พ่อมีชู้ คู่หมั้นก็ไม่ใยดี เห็นทีต้องเปลี่ยนบทนางร้ายที่เป็นตัวประกอบของเรื่องเสียแล้ว แต่เอ๊ะ...ขอเปลี่ยนพระเอกของเรื่องด้วยนะ

"หากสวรรค์ลิขิตให้เราต้องพรากจาก ข้าก็จะขอใช้สอง มือนี้... ฉีกทิ้งชะตากรรมนั้นด้วยตัวข้าเอง"

"เขา" คือ บุรุษ ที่ผู้คนกล่าวขานถึง ว่าเป็นคนเลวร้ายจิตใจวิปริต ทว่า ชีวิตที่ใกล้ดับสูญของนาง กลับเป็นเขาที่ช่วยเอาไว้

​มือซ้ายถือระบบหอโอสถ มือขวาจูงสองก้อนแป้งจอมป่วน... ใครหน้าไหนกล้ารังแกครอบครัวข้า มารดาคนนี้จะวางยาให้ลืมทางกลับจวนเลยคอยดู!

หลัวธงแดงชั่วๆที่เอาแต่เฝ้าคิดถึงคนรักเก่าโดยไม่แยแสภรรยาของตัวเองแบบนั้นจะทนอยู่ด้วยทำไมกัน ในเมื่อร่างภรรยาที่สวยงามนี้เป็นของฉัน งั้นฉันขอหย่าแล้วหารักใหม่แบบเริสๆดีกว่า

เธอเกิดใหม่ในร่างอนุของตัวร้ายที่รอวันตายอย่างอนาถ เขาทั้งกลั่นแกล้งและรังแกเธอสารพัด แต่มีหรือที่เธอคนนี้จะยอม ต่อให้ทำร้ายเขาคืนไม่ได้ แต่เรื่องฝีปากก็ไม่เคยเป็นสองรองใคร

เพราะเผลอกล่าวชมเขาในใจ นางจึงได้รับเลือกให้แต่งงานกับเขาแทนนางเอกของเรื่อง แรกเริ่มเดิมทีนางคิดว่านี่คงเป็นบททดสอบชีวิต เตรียมใจไว้แล้วว่าถึงอย่างไรก็ต้องเสียเปรียบแน่

"งัดทุกกลยุทธ์รักษาขาหวังโกยเงิน...แต่ไฉนได้ 'ใจ' ท่านอ๋องแถมมาด้วย!"

หลี่เหมยจำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใคร เธอเข้าหอกับคนที่ไม่รู้จักและต้องเลี้ยงเด็กน้อยที่เพิ่งคลอดในนามตัวเอง พ่อแม่สามีตัวร้าย คนที่อ้างตัวว่าเป็นพ่อแม่แท้ ๆ ของเธอก็จ้องจะเอาเปรียบ

เขาช่วยนางเพราะสงสาร แต่เก็บนางไว้…เพราะปล่อยไม่ได้ ต่อให้ “ชิงเหอ” จะเป็นชาย หรือ “ไป๋ชิงเหยา” จะเป็นหญิง สุดท้าย…นางก็หนีเขาไม่พ้น

ก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมตัวเองถึงทะลุเข้ามาอยู่ในนิยายเรื่องนี้ได้ แต่อย่างน้อยก็ขอรับบทดีๆ บ้างไม่ได้หรือไง! ทำไมต้องมาเป็นนางบำเรอของตัวร้าย นิสัยไบโพล่าอย่างอ๋องอวิ้นหานด้วยเล่า!