นิยายจบล่าสุด

"อย่ามองตาแมว อย่าขึ้นลิฟต์ และอย่าเชื่อเจ้าของตึก" อคินจำใจเช่าหอพักราคาถูก โดยไม่รู้เลยว่าใต้เสาเข็มทุกต้นมี "ศพ" ฝังอยู่ และเขาคือเหยื่อรายต่อไปที่จะถูกสังเวยให้ตึกนรกแห่งนี้!

ช่วงปิดเทอมเป็นเวลาที่หลายๆ คนมีความสุขบางคนกลับบ้านต่างจังหวัดหาครอบครัวได้ใช้เวลาร่วมกัน บางคนเพื่อที่จะได้พักผ่อน บางคนได้ใช้ชีวิตสนุกสนาน แต่สำหรับครั้งนี้ไม่เหมือนเดิมและไม่มีทางลืมอย่างแน่นอน

"ในแดนที่ความตายคือจุดเริ่มต้นของความทรมาน... ผมควรจะดับสูญไปที่นั่น แต่กลับมี 'บางสิ่ง' ไม่ยอมให้มัจจุราชได้ตัวผมไป รอยเล็บที่ฝังลึกบนวิญญาณคือหลักฐานเดียวว่า... ผมรอดกลับมาได้เพราะใคร"

จากอุบัติเหตุสยองเหนือธรรมชาติส่งผลให้วิญญาณของแจ็ค เวลลิงตันกระเด็นข้ามไปยังโลกแห่งฝันร้ายพร้อมกับพลังพิเศษเหนือมนุษย์ เพียงแต่โอกาสครั้งที่ 2 นี้กลับพ่วงภารกิจฆ่าตัวตายมาด้วย

บ่วงกรรมที่เคยร่วมสร้างกันมาแต่ชาติปางก่อน เป็นเหมือนดั่งตรวนเส้นหนา ผูกล่ามจนไร้ทางหลบหนี…

เป็นเพราะความแค้นของขุนนาง ที่ถูกความเลวของคนเห็นแก่ได้กลั่นแกล้ง จนตัวเองกับคนรักต้องตายทั้งเป็น จึงเกิดเหตุสุดสยอง

เตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม แล้วกระโดดขึ้นรถไปเมือง Ravenhallกับเรา! การเดินทางทริปปิดเทอมที่ควรจะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ แต่กลายเป็นโร้ดทริปสู่นรกที่ไม่มีวันลืม!

แมรี่ สปริงฟีลด์คือฆาตกรต่อเนื่อง ผู้ลงมือฆ่าด้วยความสมัครใจและไม่เคยคิดกลับตัว

เมื่อชีวิตกำลังลำบากแล้วมีคนมาเล่นเกมกับคุณเพื่อเชิญไปเล่นบางสิ่ง ซึ่งกว่าจะรู้ว่านั่นคือเกมมรณะก็สายเกินไป For No Chance จะมอบโอกาสแก่ผู้ไม่มีมันแม้ให้เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดและฆาตกรก็ตาม...

​"ในบังเกอร์แห่งสุดท้าย 'เสียงสัตว์ประหลาด' ที่ดังทุกสามทุ่มคือ 'คำโกหก' ที่ผู้อำนวยการสร้างขึ้น ทว่า...'อิสรภาพ' ที่ตัวเอกค้นพบหลังประตูเหล็ก...กลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า 'คำโกหก' ใดๆ ที่เขาเคยได้ยิน"

เขาคือพยานเพียงคนเดียวที่รอดชีวิตจากฆาตกรต่อเนื่อง "นักล่าเสื้อกันฝน" แต่ยิ่งรื้อฟื้นความทรงจำ... เขาก็ยิ่งสงสัยว่าตัวเองเป็น "เหยื่อ" หรือ "ผู้ล่า" กันแน่

"นิทานปรัมปราเล่าขานสืบต่อกันมานานหลายชั่วอายุคน คุณเคยได้ยินเรื่องราวของนางฟ้าตกสวรรค์หรือเปล่า?"

“เนเกรนไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวหรอกนะ ถ้าฉันเป็นนายฉันจะหันหลังให้เนเกรน”

บุรินทร์ ยอดนักสืบ(เรียกตัวเอง)ได้รับคดีและเงินมัดจำล่วงหน้าเพื่อสำรวจบ้านร้างจากผู้จ้างวาน แม้ไม่พบผีสาง หรือผู้อยู่อาศัยทว่าบรรยากาศบ้านร้างมันชวนให้เขาแปลกปลอม ความรู้สึกนี้มันคืออะไรกัน?

เคยรู้สึกไม่ค่อยโอเคกับ " ตำนานเมืองของเหล่าผีต่างๆกันไหมล่ะ " ทำไมเรื่องมันเป็นแบบนี้ มันกลายเป็นแบบนี้ได้ยัง ไม่ค่อยชอบเลย เอาเถอะ ในเรื่องนี้เรามาเปลี่ยนมันกันเถอะ

เมื่อพวกแกอยากฟัง ฉันจะเล่าเอง

ไม่มีใครจำได้ว่าบ้านหลังนั้นมี “ห้องเพิ่มมาอีกหนึ่งห้อง”แต่ในคืนแรกที่พวกเขาไปถึง… ประตูห้องที่ไม่ควรมี กลับเปิดรออยู่แล้ว

ในวันที่ความตายเดินได้ สี่เพื่อนร่วมคำสัญญาจะรอดไปด้วยกัน แต่ยิ่งก้าวต่อ ความหวังยิ่งสั่นคลอน ความจริงบางอย่างกลับพร้อมฉีกทุกสายสัมพันธ์… ใครกันแน่ที่จะผ่านเมืองมรณะและไปถึงวันพรุ่งนี้ได้จริง?