ใครว่าคนสวยเท่านั้นจึงจะได้ความรัก เหม่ยหลินอาจไม่ผอมเพรียวเหมือนพี่สาว แต่สมองด้านการค้าไม่มีผู้ใดเทียบได้ แม้แต่พ่อค้าหนุ่มผู้เจ้าเล่ห์ที่คิดว่าตนเหนือกว่าทุกคน ก็ยังถูกนางป่วนทั้งการค้าและหัวใจ

เธอต้องการปฏิรูปวงการนางร้าย สร้างมาตรฐานใหม่ให้โลกรู้ว่า นางร้ายก็มีสิทธิ์แก่ตายเหมือนอาชีพอื่น ๆ มาค่ะมาร่วม #saveนางร้าย #หยุดฆ่านางร้ายก่อนวัยอันควร #นางร้ายก็อยากได้เบี้ยยังชีพผู้สูงอายุเหมือนกัน

"เสี่ย...เสี่ยตรงสเปคหนูเลย สนใจรับหนูไปเลี้ยงไหมจ๊ะ" มะลิไม่เคยคิดว่าความกล้าพูดเล่นในวันนั้น จะทำให้เสี่ยเจ้าของโรงสีจำเธอไปตลอดชีวิต

ใครจีบก็โดนเธอตะเพิดหมด เขาคนเดียวที่เข้าใกล้เธอได้ จนมีคนอิจฉาเอาเธอไปตั้งวงวางเดิมพัน ใครชนะมีรางวัลก้อนโต เขารู้ เกมนี้อันตรายมาก ทางเดียวที่จะคอยปกป้องเธอโดยไม่ถูกไล่ คือ ใส่เกียร์ป่วนใจเธอเต็มสูบ

เพียงเพราะอยากแต่งงานกับองค์ชายเจ็ด เสิ่นม่านซู ถึงขั้นคิดสั้นฆ่าตัวตาย! แต่ในเมื่อ ‘ฉัน’ ดาราสาวตัวท็อปเข้ามาอยู่ในร่างนี้แล้ว พระเอกอะไรช่างหัวมัน! ฉันจะเกาะต้นขาทองคำ แล้วพลิกชะตาน่าอนาถนี้ให้ได้!

มองไปทางไหนก็เห็นแต่สีเขียว ไม่มีตึกสูง ไม่มีป้ายโฆษณา ไม่มีร้านกาแฟแฟรนไชส์ มีเพียงเสียงลมพัดผ่านใบปาล์มดังซ่า ๆ เป็นระยะ แถมไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ เธอถอนหายใจ "คงต้องส่งนกพิราบกลับกรุงเทพแล้วมั้ง"

เมื่อได้รับภารกิจให้สะสมคะแนนความเกลียดชังเพื่อกลับโลกเดิม เจียงมั่วจึงทำทุกวิถีทางให้ทุกคนเกลียดแต่ยิ่งร้ายพี่ชายทั้งสามและท่านประธานสุดเย็นชากลับยิ่งคลั่งรัก...หรือว่าระบบคำนวณผิดกันแน่!?

ไม่อยากถูกคลุมถุงชน น้องนุชจึงปลอมตัวเป็นสาวใช้เพื่อจับผิดว่าที่เจ้าบ่าว แต่ยิ่งสืบก็ยิ่งหวั่นไหว เมื่อกรกฎหนุ่มวัยสี่สิบกลับมีเสน่ห์เกินต้าน จากแผนถอนหมั้นจึงกลายเป็นสงครามหัวใจที่ไม่มีใครยอมแพ้ก่อน.

ตั้งแต่วันที่เธอขโมยดอกไม้ของเขาไป เธอก็ขโมยหัวใจเขาไปด้วย ส่วนหมาเขาที่กัดเธอนั้น มันก็แค่การตีตราจอง

เมื่อพ่อพาผมมาญี่ปุ่นเพื่อพบคนรักของเขา ชีวิตที่ควรเรียบง่ายกลับเปลี่ยนไป เพราะจู่ ๆ ผมก็มีน้องสาวชาวญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน

คนทั้งหมู่บ้านมองว่าพวกเขาเหมาะกันทุกอย่าง แต่ช่างตัวมอมคนหนึ่งยังเชื่อว่าผู้หญิงแบบเอื้อย…ควรได้กับคนที่ดีกว่า "เอื้อยเพิ่นสูงคือดอกฟ้า ผมมันซำหมาวัดโตนึง"

ก็แค่ขออาศัยห้องพี่ข้างห้องชั่วคราว… แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ คนที่ไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้กลับไม่ยอมปล่อยผมไปไหนอีกเลย!

คนึงสาวจบโทแต่กลับมาใช้ชีวิตที่ชนบทห่างไกลกับท่านปลัดที่ทิ้งตำแหน่งประธานบริษัทเลือกเป็นข้าราชการบรรจุในอำเภอห่างไกลความงดงามความมุ่งมั่นของสาวบ้านนอก กำลังทำให้เขารู้สึกว่าการย้ายมาคือสิ่งที่ดีที่สุด

เป็นคนโลกสวย วิ่งเล่นในทุ่งลาเวนเดอร์อยู่ดีๆ คุณมาเฟียคนนั้นก็มาตามราวี เอ้ย! ตามจีบ จริงอยู่ว่าเขาหล่อ แต่เขาก็แปลกใช้ได้ นวลผ่องควรเปิดประตูต้อนรับ หรือจับส่งโรงพยาบาลไปรักษาสมองดีล่ะ?

เรนไม่เคยคิดว่า “ยัยแฮกเกอร์จิ๋ว” ที่ทั้งกวน ฉลาด และหน้าเหมือนเขาอย่างน่าหงุดหงิด จะเป็นความลับที่หายไปจากชีวิตตลอดเก้าปี จากคู่ปรับต่างวัย สู่พ่อลูกสายกวน(ทีน)ที่ทำเอาคนเป็นแม่ต้องกุมขมับ

ซูซีซีโดนจับมาพร้อมกับนางเอก ในขณะที่นางเอกอดทนไม่แตะต้องน้ำและอาหารของตัวร้ายเพื่อศักดิ์ศรี เธอกลับยัดทุกอย่างใส่ปากกินเองคนเดียว แสร้งน้ำตาไหล "ฉันกินเพราะกลัวแกวางยาพิษคุณหนูต่างหาก อย่าเข้าใจผิด!"

จากข้อความแรกในแอปฝึกภาษา สู่ความรักที่ต้องเดินทางข้ามประเทศ ระหว่างประเทศไทย กับ ดูไบ

แค่บ่นนางเอกนิยายแอ๊บใสไม่กี่คำ ขวัญข้าวก็ทะลุเข้ามาอยู่ในร่างของเธอเสียแล้ว! ท่ามกลางยุค90และระบบจอมป่วนชีวิตใหม่ครั้งนี้เธอไม่สนพระเอกไม่สนเนื้อเรื่องเดิมเพราะสิ่งสำคัญกว่าคือผู้หญิงที่เรียกว่า"แม่"

ใครจะไปคิดว่าคนที่ฉันเคยหวีดตอนปีหนึ่ง (เจ้าตัวไม่รู้) เขาจะเป็นฝ่ายมาอ่อยฉันตอนเราอยู่ปีสี่

อวี่เนี่ยน ในสายตาของพวกเบื้องบน: เด็กดีว่าง่าย สมบัติล้ำค่าระดับชาติ อวี่เนี่ยน ในสายตาของพวกพี่ชาย: โหดสัสรัสเซีย ฆ่าคนไม่กระพริบตา อวี่เนี่ยน ในสายตาของฮั่วเยี่ยน: เบบี๋ของผม