ยัสเต

หรือจริงๆพี่ควรปล่อยเธอไปเจอคนที่ดีกว่าคนแก่อย่างพี่

“คุณนี่มัน... ตัวซวยจริงๆ!” “นี่! อย่ามาว่ากันนะ นายนั่นแหละตัวซวย”

"โปรด... เด็กคนนั้นคือลูกของกูกับมึงใช่ไหมวะ" "เปล่า นี่ลูกกูกับชู้"

เป็นยมทูตอยู่ดีๆ ดันถูกถีบให้กลายเป็นราชาซอมบี้ซะงั้น!!?

ถึงขั้นเขียนบทนี้เพื่อเธอนี่เรียกจริงจังแล้วป่ะ

เคยได้ยินตำนานที่ว่า ผู้ชายคนหนึ่งเฝ้ารอคนรักจนตายไหม จริงๆ แล้ว... พี่นั่นแหละคือผู้ชายคนนั้น

พวกเขาผลัดกันเลี้ยง 'หนูมิเกลคนสวย' ด้วยความเต็มใจ

: ตกลงจะเป็นมั้ยแฟน : อือ! เป็น

นี่เจ้าขา! เธอแน่ใจแล้วหรอว่าเมื่อคืนน่ะฉันกับเธอ...

"คุณแน่ใจนะคะว่าจะแต่งงานกับฉันที่เป็นแค่ลูกคนงาน ไม่มีอะไรเหมาะสมกับคุณสักนิด" "คนอย่างฉัน พูดคำไหนคำนั้น"

ความเป็นไปได้ของความรักพวกเรามีเท่ากับ 0

ขืนนายบอกเรื่องนี้กับใคร ฉันฆ่านายแน่!

ขวัญเอย ขวัญมานะ...อคิราห์

ใยพี่จักเป็นคนเดียว ที่มิเคยครอบครองหัวใจกานดา