- 118
- 163.42K
- 865
- 0 (0)
หนี่หวา พลัดตกลงมาจากสวรรค์ หลังจากที่มองดูชะตาชีวิตอันน่าอนาถของตระกูลซุนมาหลายปี หรือนี่คือบัญชาของสวรรค์ที่อยากจะให้มาช่วยเหลือตระกูลนี้กันแน่นะ ได้สิ หนี่หวาทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว ก็นางเป็นเทพนี่นา
หนี่หวา พลัดตกลงมาจากสวรรค์ หลังจากที่มองดูชะตาชีวิตอันน่าอนาถของตระกูลซุนมาหลายปี หรือนี่คือบัญชาของสวรรค์ที่อยากจะให้มาช่วยเหลือตระกูลนี้กันแน่นะ ได้สิ หนี่หวาทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว ก็นางเป็นเทพนี่นา
เขา…เย็นชา ดุดัน วางตัวสูงเหมือนหิมะบนยอดเขา เธอ…สงบเงียบ เยือกเย็น และง่วงได้ทุกเวลา จากชายผู้ไม่เข้าใกล้ผู้หญิง กลับกลายเป็น “แมวตัวโตติดกลิ่น” ที่คอยตามเธอทุกที่
ถอดสมองดูซะ ฉันเตือนเเล้วนะ เนื้อเรื่องกาวๆ[อบอุ่นหัวใจ]มั้งนะ (คุณหัวเราะในวันที่ผมเอาฮา ระวังเสียน้ำตาในวันที่ผมเอาจริง) ผมจะเขียนไปเรื่อยๆจนว่าวันนั้นจะมาถึง
การถูกพรากคนรักไปแบบไม่มีวันหวนกลับก่อเกิดเป็นความแค้นฝังใจ การแก้แค้นได้เริ่มต้นโดยไม่รู้เลยว่าได้ทำลายผู้บริสุทธิ์ไปหนึ่งคน
เมื่ออดีตหมอดูที่ไปไม่รุ่งในสายงานนี้ได้ข้ามมายังโลกใบใหม่ อาชีพที่ชาตินี้เขาจะขอทำน่ะเหรอ? หมอดูมันไม่เวิร์ค งั้นก็ไปทเวิคเป็นหมอลำแทนก็แล้วกัน!
สารพัดเรื่องราวของเหล่าเพลเยอร์จากมุมหนึ่งของจักรวาล Neo Universe
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
เจิ้งเหยาจีลืมตาตื่นในร่างสตรีที่ทีชื่อเดียวกับตน ร่างใหม่นี้ถูกวางยาพิษจนตาย โชคดีได้หมอเทวดาช่วยยื้อเอาไว้ เธอจึงสัญญาว่าจะแก้แค้นให้เจ้าของร่างเดิม ทว่าผู้ที่สั่งวางยาเหยาจีคือฉินสื่อหวงอิ๋งเจิ้ง!
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!
"จำไว้ พบแล้วพรากในวันวานไม่เป็นไร แต่จากกันวันนี้ย่อมได้เจอกันใหม่ ข้าพร้อมเฝ้ารออย่างเชื่อใจ" นี่อาจเป็นพลังแห่งศรัทธา
อยู่เขาก็ปรากฏตัวในหลุมเหมิงพร้อมกับระบบสแตน
เมื่อโชคชะตาให้โอกาสครั้งที่สอง… เธอเลือกเปลี่ยนตัวเองเพื่อทวงคืนศักดิ์ศรี ส่วนเขาเลือกปลดพันธนาการจากอดีตที่เจ็บปวด ครั้งนี้จะไม่มีที่ว่างสำหรับความอ่อนแออีกต่อไป!
"ทั้งตัวมึงกูไม่เห็นจะมีอะไรดีเลยสักอย่าง...ยกเว้นปาก" "ก็มีดีกว่าไอ้ตัวหน้าขนอย่างมึงละกัน แล้วก็เลิกวอแวกูได้แล้วหรือว่าอยากแดกผ้าใบกูก่อน ห้ะ!" "ถามหน่อยเถอะ มึงจะเลิกปากดีถึงกี่โมง"
"ผีกะไม่ได้มีอยู่ตามธรรมชาติ มันถูกเลี้ยงขึ้นมาโดยมนุษย์ บ้างก็บูชาเป็นเทพพิทักษ์..แต่ราคาที่ต้องจ่ายนั้น มันสยดสยองเกินกว่าที่เจ้าจะจินตนาการ"
ชีวิตของ "ฟ้าณดา" ไม่เคยง่าย ฐานะก็ยากจน แล้วยังต้องกลายมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว(ลูกแฝดชาย) แบบไม่รู้ว่าใครเป็นพ่ออีก แล้วเธอจะทำยังไงเมื่อพ่อของลูกมาตามหา อยากจะปฏิเสธ แต่ DNA ดันอยู่บนหน้าของลูก
หญิงอ้วนอย่างข้าจะเป็นมารดาใครได้หรือไม่? ทั้งกินจุ ทั้งขี้เกียจ ทั้งเห็นแก่ตัวจนทำให้บิดามารดาเสียชีวิต หากนางมีโอกาสครั้งที่ 2 นางจะใช้ชีวิตต่อไปข้างหน้าอย่างไรดี?