'ซูหรง' ปักใจรักตัวร้ายที่เป็นปรมาจารย์ด้านโอสถเช่น 'ประมุขเจียง' มานานหลายปี เฝ้ามองและเอาใจใส่มาโดยตลอด ทว่าทุกความหวังดีล้วนถูกเมินเฉยดั่งสวะไร้ค่า หรือนางควรกลับมารักตนเองเสียที ตัวร้าย: (เหม่อรอ)

เมื่อวินาทีสุดท้ายของการมีชีวิตในฐานะมนุษย์มาถึง พลังของน้องชายสุดที่รักของเรก็ตื่นขึ้นมาพอดี พระเจ้า เขาบอกได้เลยว่าน้องชายคือพระเจ้า ใครมันจะโชคดีได้พลังแบบนี้อีก เชื่อเถอะว่าไม่มีอีกแล้ว

แด่คำนึงหา ความอาลัย นิยามของคำเหล่านี้ มีอยู่มากมาย หากกาลเวลาคือเครื่องพิสูจน์ แล้วอะไรหละที่จะเป็นเครื่องคอยชี้นำ ดังคำโปรยที่ว่า “บางคนอยู่ถูกที่แต่ผิดเวลา และบางเวลาก็ทำให้คนอยู่ผิดที่”

สมัยเฮอัน — ยุคแห่งบทกวี ผ้าไหม และเงาอำนาจ คิคุโยะ ซึคิชิโระ คือศิลปินหญิงผู้เปี่ยมศักดิ์ศรี สืบเชื้อสายขุนนางเก่า มีชื่อเสียงด้านกวีและพิณสามสายที่แม้แต่ราชสำนักยังต้องเอ่ยถึง

เมื่อเธอกลายเป็นนางร้ายในนิยายของตัวเอง ทางรอดเพียงหนึ่งเดียว…คือการเขียนเรื่องราวรักครั้งใหม่ขึ้นมา

เธอก็แค่เมียบังเอิญที่เขาไม่เคยรัก ไม่คิดจะรัก “นอนกับฉัน ทำหน้าที่ของเธอซะ”

“เมื่ออดีตหวนคืน พร้อมความจริงที่เขาไม่เคยรู้ และบาดแผลที่เธอไม่เคยลืม”

เพราะลูกชายของเธอหน้าเหมือนเขาอย่างกับแกะ ราชันย์จึงต้องใช้ทุกวิธีทำให้เธอมาเป็นเลขาส่วนตัว เพื่อทวงคืน(เมีย)บังเอิญกลับมาให้ได้

ไม่ชอบให้ตายสุดท้ายได้กัน (เธอจะเป็นคนพิสูจน์เองว่า...ด้วยรักและเลี้ยงต้อยมีอยู่จริง)

"หนูมาสมัครงานค่า!" "แล้วหนูอายุเท่าไหร่กันล่ะ?" "ห้าขวบค่า" ถ้าหากบอกว่าโรงเรียนยูเอมีแม่บ้านหอพักเป็นเด็กห้าขวบพวกเขาจะถูกแจ้งจับข้อหาใช้แรงงานเด็กไหม? [โปรดอ่านข้อมูลเบื้องต้น]

"ข้าเพิ่งรู้ว่าข้ารักเขามากนัก และข้าเพิ่งรู้ว่าเขารักข้า...มากยิ่งกว่า...”

หนูดูแลพี่แกะมานานแล้วนะคะ พี่ตอบแทนหนูด้วยการให้หนูกินเอ็นแกะสักครั้งได้ไหม สาบานเลยว่าพอได้กินหนูจะตั้งใจเลี้ยงดูปูเสื่อพี่เป็นอย่างดี ไม่ให้พี่ต้องช้ำใจแน่นอน

ชาติก่อนข้าอุตส่าห์ไม่ทำร้ายคนบริสุทธิ์ แต่พวกเจ้ากลับไม่ยอมละเว้นข้า ชาตินี้อย่าหวังว่าข้าจะละเว้นผู้ใด

ความรักในอดีตที่เคยทุ่มเท แต่ในวันนี้ ‘เพ่ยอิน’ ยอมปล่อยมันไปอย่างไม่คิดเสียดาย ในเมื่อเขามองนางเป็นหญิงชั่ว...เช่นนั้นนับจากนี้นางก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเขาเช่นเดียวกัน เชิญไปรักกันตามสบาย!!!

ณ กรุงโตเกียว สงครามจอกครั้งที่ 6 ได้อุบัดขึ้น ท่ามกลางเหล่าจอมเวทที่เตรียมทำสงคราม ได้มีชายปริศนาที่ถูกชักให้เข้าสู่สงครามโดยไม่ทราบอะไรเลย ท่ามกลางความสับสนนั่นเขาจะทำยังไงกับสงครามกับเหล่าจอมเวท

ชีวิตก่อน เพราะข้าโง่เขลาเบาปัญญา เอาแต่ประทินโฉมวิ่งไล่ตามบุรุษ ชีวิตถึงได้มีจุดจบอย่างน่าอนาถ เมื่อสวรรค์ประทานโอกาสที่สองมาให้ ข้าจะไม่ปล่อยให้ตนเองโง่เขลาเช่นเดิมอีก