- 25
- 15.54K
- 149
- 0 (0)
การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "
การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "
จากสตรีไร้ค่าที่ไม่มีใครเหลียวแลแต่เมื่อเทพเซียนเข้าครอบครองร่างแถมได้เจ้าก้อนแป้งตัวน้อยติดมาอีก ความปรารถนาอันสูงสุดก็คือการเปิดโรงเตี๊ยมให้รุ่งเรืองเพื่อพิสูจน์คุณค่าตนเองต่อผู้ที่เคยดูถูก
“ข้าเป็นมหาอุปราชาของหงสาวดี ต่อให้ชะตาจะเป็นเช่นไรข้าก็จะยอมรับมัน” พระองค์สบตากับหญิงอันเป็นที่รัก แววตาแนวแน่มั่นคงของชายชาตินักรบทำให้บุหลันน้ำตาไหลพราก สวมกอดพระองค์เอาไว้แน่น
ความทรงจำที่ไม่ควรดูของใครบ้างคน
ใหนใครว่าเงินซื้อความสุขไม่ได้
อิเซไกมาที่โลกวันพีชทั้งที ฉันขอใช้ชีวิตอย่างสงบสุข และตามกรี้ดแชงค์อย่างเงียบ ๆ แล้วกัน แต่ทำไมผมแดงถึงทำตัวแบบนั้นกับฉันล่ะ!!
ตั้งแต่วันสมรส สามีมิได้คืนสู่หอเลยแม้วันเดียว เช้าตรู่วันถัดมา คนในดวงใจของเขามาท้าทายนางต่อหน้า นางเป็นเพียงภรรยาที่สามีมิได้รัก
คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา
มู่เจียอี ถูกมัดด้วยโซ่ตรวน ท่ามกลางเสียงด่าทอของชาวบ้านนางไม่ได้ฟังสิ่งใดเลย นอกจากสายตาที่มองหวงเต๋อฟานกับหวงชุนหมิง สามีและบุตรเลี้ยงของนาง แววตาของทั้งคู่ที่มองมามีแต่ความเกลียดชัง
ในคืนดวงดาราฉายแสงก่อกำเนิดสตรีที่แฝงกายเป็นบุรุษ ด้วยมนต์จันทรานำพา "เปรมรดา" สาววิศวะจากยุคดิจิทัลต้องมาอยู่ในร่าง "สวี่ร์ชิงชิง" บุตรสาวแม่ทัพใหญ่ กงล้อแห่งชะตายังคงไม่หยุดหมุน เธอจะเป็นเช่นไรต่อไป
น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน
ถ้าหากผมย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของไอ้เสือเเก่ที่บ้ากามตัวนี้
“ตามใจเธอ ถึงเวลานั้นอย่างอแงทีหลังแล้วกัน บอกไว้ก่อน ฟาร์ไม่ปลอบเธอนะ” “บอกแล้วไง ว่าไม่โอ๋” ปากบอกไปแบบนั้น แต่พอถึงเวลาเห็นเขาร้องไห้ก็ใจอ่อนยอมเขาอยู่ดี
‘เขา’ ท้าทาย และเธอก็อยากได้… ส่วน ‘เธอ’ เหมือนกับน้ำจิ้มรสเด็ด…ที่ใคร ๆก็ต้องถามหา แต่กลับไม่ใช่เขา…
“นั่นไง พูดแบบนั้นได้ยังไง เราเป็นผู้หญิงนะ” “แล้วไงคะ เป็นผู้หญิงห้ามพูดแบบนั้นกับคนที่ชอบด้วยหรอคะ ผิดกฎหมายข้อไหนคะคุณตำรวจ” “กลิ่นเกสร” เขาพูดเสียงลอดไรฟัน “ไม่ต้องมาโมโห ตอนนี้กลิ่นก็โมโหเหมือ
เธอพาลูกสาวหนีความลำบากมาหาอนาคตใหม่ ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอ “อนาคตทั้งชีวิต” ในค่ายทหาร เขาเป็นผู้พันผู้เย็นชาแต่แพ้สายตาใสซื่อของเด็กหญิงตัวเล็ก…และรอยยิ้มเงียบ ๆ ของเธอ