บ้านริมน้ำหลังนั้น… เคยอบอุ่น เคยร่ำรวย เคยอธิษฐานให้ครอบครัวผาสุก แต่เมื่อใครบางคนผิดคำสาบาน... ความสุขก็อาจกลายเป็นคำสาปที่รอการสะสางข้ามภพ นิยายอบอวลกลิ่นแม่น้ำ กลิ่นรัก และกลิ่นลึกลับของอดีตกาล

แม่ที่เคยทิ้งดาบเพื่อไถ่บาป... กลับต้องหยิบดาบขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อสิ่งที่เธอต้องปกป้อง ไม่ได้มีแค่ชีวิต แต่เป็นหัวใจของลูกสาวคิดกับเธอเกินกว่าแม่ลูก

สมบัติสืบทอดจากบรรพชนได้เปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล… อีกไม่นานตระกูลลู่จะฟื้นคืนสู่อันดับหนึ่งของใต้หล้าให้จงได้!

น้องสาวของธีโอดอร์ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย มันก็เกือบจะง่าย ถ้าเธอไม่เผลอตัวไปจูบกับรุ่นพี่ที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอแถมเจ้าตัวยังมีฉายาเป็นคุณชายประจำบ้านสลิธีริน

คำปฏิญาณอันยิ่งใหญ่กลายเป็นคำลวงหลอก เกียรติที่ยึดมั่นกลายเป็นยศประดับอำนาจ ผู้คนหลงลืมจิตวิญญาณของอัศวิน 'อัศวิน' กลายเป็นสิ่งไร้ค่าให้ผู้คนกล่าวกลั้วหัวเราะ แต่ผม . . . [ยังคงหลงใหลในอัศวิน]

"ฝ่าบาท แม่ทัพตั้งใจจะก่อกบฎ!" หลินเป่ยฟาน " ข้าชอบคนมีแรงจูงใจ ปล่อยให้เขาสู้ไป!" เป็นผลให้ อาหารของแม่ทัพผู้นั้นหมด และกองทัพก็หิวตายก่อนจะถึงเมือง

"เอาพวกนางไปขังไว้ อย่าให้เห็นเดือนเห็นตะวัน หรือไม่เช่นนั้น ก็ส่งตัวพวกนางกลับวังไปซ่ะ!!"

เมื่อศพไม่ถูกฝังแต่ตั้งไว้ให้โลกจ้องมอง จากการตามจับคนร้ายสู่การเปิดโปงความลับของชนชั้นและอำนาจ เหยื่อและผู้ต้องหามีเพียงแค่เส้นบาง ๆ ที่แยกออกจากกัน

การมีพี่เป็นตัวนำของแก๊งตัวกวนไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด " พอตเตอร์!! " " นี้เขาเรียกน้องแน่ะ " " ศาตราจารย์ เขาหมายถึงพี่ต่างหากเล่า! "

ความรู้สึกที่ถูกทะนุถนอมไว้กลางฝ่ามือ...นั่นคือสิ่งที่นิลพัทมอบให้ปิ่นมาลา

โผล่มาที่โลกโคนันไม่ทันไร ก็กลายเป็นผู้ต้องสงสัยไปซะแล้ว จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย

หนึ่งสิ้นบุญอีกหนึ่งต้องลุกขึ้นมาทำหน้าที่แทน การอยู่ภายใต้เงาของพี่สาวฝาแฝดทำให้"เซี่ยเจียเฟย"ไม่คิดหวาดระแวงเป็นกังวลว่าจะมีผู้ล่วงรู้ตัวจริงของนาง ซ้ำการกลายเป็นตัวแทนในครั้งนี้ทำให้นางได้ล้างแค้น!

​"จากขยะหลังห้องสู่เจ้าของร่าง 'หุ่นพยนต์' มหาอุตม์ที่ศาสตราใดก็มิอาจระคายผิว เดิมพันครั้งใหม่ของเด็กช่างขี้แพ้ในสงครามไสยเวท...ใครขวางมันต้องแหลกคามือ!"

ฟุตบอล: ยิ่งเลี้ยงผ่าน โอกาสเป็นประตูยิ่งสูง

นรินทร์ถูกพี่สาวให้อ่านนิยายที่เขาเขียน แต่กลับหลุดเข้าไปเป็น ตัวร้ายกระจอก ที่มีจุดจบไม่ค่อยจะดีนัก! ถามว่าเขาจะยอมตายตามบทเหรอ? ฝันไปเถอะ! แต่ทำไมพวกพระเอกถึงเริ่มสนใจเขาแทนล่ะ!?

รับให้ครั้งเดียวก็ต้องรับตลอดไป จากที่จะดีลเด็กมานอนด้วย กลับถูกเด็กจับกลืนลงท้องซะอย่างงั้น แถมเด็กคนนี้ยังแรงดีไม่มีตกเล่นเอาเขาตลอดคืนจนสว่างคาตา

"ผมมันก็แค่คนส่งน้ำแข็ง จะไปสู้เจ้าของร้านทองอย่างคุณได้ไงล่ะ" อ้ายหวังจะเด็ดดอกฟ้า แต่เพิ่งรู้ว่าศัตรูหัวใจเบอร์หนึ่ง คือคนที่มีสถานะอย่างว่ากับเขา

คืนที่หิมะโปรยปราย เซเวอรัสได้พบกับเด็กน้อยผู้เป็นดั่งดวงดาวในชีวิตของเขา

มีสิ่งหนึ่งเคยบอกเราเอาไว้ว่าหนทางที่แท้จริงในการกลับบ้านของเรามันสูญเปล่า ถึงแม้จะมีความหวังมากมันก็ไม่เคยเกิดขึ้นเพราะสิ่งนั้นมันบอกว่าการจบสิ้นและย้อนกลับสู่ความว่างเปล่าที่คือบ้านของเราตั้งแต่ตน