เพราะคำทำนายเขาจึงต้องหาคนที่จะมาเป็นคู่ที่จะช่วยให้เขาพ้นจากความซวย ซึ่งคำทำนายของหมอดูมันดันตรงกับบอสเขาส่วนหนึ่ง และอีกส่วนหนึ่งคือรอยสักพระจันทร์เสี้ยวในร่มผ้าที่เขาต้องหาวิธีดูมันให้ได้นี่สิ

“แกดูแลเฮียดีแบบนี้มาตั้งนานแล้วนี่นา ทำไมเพิ่งมาสปาร์กนะ”

ความผิดพลาดที่เกิดขึ้น ทำให้เขายังวนเวียนอยู่ในชีวิตเธอ ความเจ็บปวดที่ผ่านมาทำให้พิจิกาพยายามตัดเขาออกไปจากใจ แม้พยายามหนีไปแต่เขากลับยึดติดเธอไว้ไม่ยอมปล่อย...

เขายกให้คนตายเป็นฮูหยินเอก ส่วนนางเป็นฮูหยินรองที่ไม่ต่างอันใดกับสาวใช้ในจวน ความเย็นชาที่มีต่อนางจะเปลี่ยนเป็นความรักได้หรือไม่ หากเขาได้รู้ว่านาง...ไม่ใช่คนที่ลงมือฆ่า !

วรรณษาข้าราชการสาว สวย โสด มีทองท่วมหัวไม่มีผัวก็ได้ ขับรถป้ายแดงหลับในชนเสาไฟฟ้าดับ แต่เธอกลับไปอยู่ในร่างเด็กแฝดพี่ที่สมองพิการ เพื่อนๆเรียกอีเอ๋อ เธอต้องพาครอบครัวให้อยู่รอดในยุค2500

ซีอีโอสาวแกร่งกำลังชื่นชมความงามของภูเขาหลงหู่ซาน บนเรือสำราญลุ่มแม่น้ำแยงซี สถานที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งกำเนิดลัทธิเต๋าของจีน ดันเมาเหล้าตกน้ำ ย้อนเวลามาอยู่ในร่างหญิงสาวชาวบ้านยุค 80 !!!

เรื่องอื่นมักจะมีตัวเอกทำงานหนักจนตายแล้วหลุดเข้าร่างตัวร้ายในนิยาย เคยคิดบ้างมั้ยว่าตัวร้ายอย่างฉันลำบากแค่ไหนที่ต้องหลุดออกมาทำงานหนักแทนมัน อิโง่

กิ่งแก้ว หญิงสาวชาวบ้านอาศัยอยู่ต่างจังหวัด เธอเข้ามาอยู่ในร่างของหญิงสาวที่ซูเหวินหลังจากประสบอุบัติเหตุบนท้องถนน มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ มิหนำซ้ำ พ่อแม่น้องสาวของเธอคนนี้ก็ตายจากเหลือเพียงเธอคนเดียวอีก

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

อุตส่าห์เปลี่ยนตัวเองเป็นนายเฉิ่ม "อากาศธาตุ" ประจำบริษัท เพราะขยาดปัญหาถูกลวนลามจากที่ทำงานเก่า เคราะห์ซ้ำดันเผลอไปมีอะไรกับเจ้านายใหม่ ไม่พอยังมีเจ้าถั่วงอกน้อยเป็นพยานบุคคลอีก!

ชีวิตเลขาไม่ง่าย โดยเฉพาะเลขาของผัวโบ้ที่คัฟเวอร์เป็นหมาบ้าเมาน้ำลาย “ใครก็ได้เอาไอ้สันดานนี่ไปเก็บที”

เพราะนางพรากชีวิตคนรักของเขาไป นางจึงต้องชดใช้ด้วยทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ แม้แต่สวรรค์ก็ยังกลั่นแกล้งนางให้ต้องพบกับความพลัดพราก รอคอยจนกว่าดวงใจจะหวนคืน "ลูกข้า ! ลูกข้ามีสองคน ลูกข้าอยู่ที่ใด"

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

ยังไม่ทันได้ใช้เงินจากการทำงานหามรุ่งหามค่ำ ไข่มุกก็ทะลุมิติมาอยู่ในนิยายพร้อมกับมีระบบนางร้ายไร้สมองเสียแล้ว แต่เพราะมีมนุษยธรรมเกินไป พระเอกที่ควรจะเกลียดนาง กลับมองว่านางเป็นคนมีเมตตาเสียอย่างนั้น

ชีวิตของ กล้วย มนุษย์เงินเดือนแสนธรรมดาที่ดวงซวยขั้นสุด ในทุกวันไม่เคยไม่มีเรื่องเรียกได้ว่าเหมาะกับนิยาม 'เกิดแต่กับกู' และชีวิตของกล้วยดูจะวุ่นวายมากขึ้น....เมื่อได้พบกับคนข้างห้องที่ไร้มารยาท

เจ้านายเฮงซวยมีอยู่ทุกที่! แต่ ‘อาชิระ ปารมี’ เอาตัวรอดได้อย่างดีด้วยการใช้ ‘ศิลปะการอยู่ร่วมกับเจ้านายเฮงซวย!’

ในวันที่ต้องรักอกหักโดนแฟนนอกใจนั่งฟูมฟายอยู่ป้ายรถเมล์อย่างสิ้นหวัง ได้เจอคนใจดีมานั่งปลอบทั้งยังทิ้งเสื้อสูทตัวใหญ่ไว้ให้ดูต่างหน้า ชายปริศนาคนนั้นถูกตั้งชื่อว่า"คุณวันใหม่"

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน