- 9
- 516
- 8
- 0 (0)
ผมคือผู้เกิดใหม่ที่ธรรมดา.....ล่ะมั้ง? ตู้มมมมมมมม!!!!!!! “นี่คุรามะจัง! ทำเกินไปรึเปล่าน่ะ!” อ๊ะ.......ขอโทษจ้ะ” เฮ้อ..... ดูเหมือนมันจะไม่ใช่เกิดใหม่ธรรมดาแล้วล่ะ.......
ผมคือผู้เกิดใหม่ที่ธรรมดา.....ล่ะมั้ง? ตู้มมมมมมมม!!!!!!! “นี่คุรามะจัง! ทำเกินไปรึเปล่าน่ะ!” อ๊ะ.......ขอโทษจ้ะ” เฮ้อ..... ดูเหมือนมันจะไม่ใช่เกิดใหม่ธรรมดาแล้วล่ะ.......
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!
ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!
เธอต้องแต่งชายจนกว่าจะจบโดยที่ห้ามให้ใครรู้แต่ดูเหมือนเขาจะกำลังสงสัย ปล.ภาพปกเราวาดขึ้นเองไม่อนุญาตให้แคปแล้วเอาไปลงที่ไหนทั้งนั้น ขอบคุณค่ะ
ลูกชายที่ถูกตัดออกจากกองมรดก เพราะไม่ยอมแต่งงานเพื่อธุรกิจของครอบครัว ต้องกลับมาที่บ้านอีกครั้ง เพื่อจัดการกับปัญหาที่พ่อทิ้งเอาไว้ เมื่อลูกรักคนอื่นๆ เขาสนใจแค่มรดกกับเงิน
เรื่องนี้ลงสัปดาห์ละ1ตอน
มารีน่าเจ้าของหอสุดนิ่งต้องเจอเด็กหอสุดเท่ที่มาพร้อมรอยยิ้มละลายใจ แม้จะพยายามหนีเท่าไหร่แต่หมาเด็กขี้อ้อนก็รุกหนักจนกำแพงหัวใจพังทลาย แมวแก่ขี้กลัวจะโดนหมาเด็กขย้ำตอนไหนแล้วรักต่างวัยจะลงเอยอย่างไร
พี่สาวผู้เป็นแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวของเธอจากไปอย่างไม่หวนกลับ แล้วมันจะยากอะไรล่ะก็แค่ตายตามเธอไปสิ!
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
โจวจื้อชาต้องกลายเป็นแม่เลี้ยงเด็กชายตัวแสบจอมเอาแต่ใจหญิงสาวเต็มใจรับงานนี้เพราะเหตุผลที่ไม่มีใครรู้ว่าตนเองนั้นเป็นแม่แท้ๆแม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆแต่นางหวังว่าลูกจะมีความสุขและจดจำตนเองได้บ้าง
คิว เป็นพนักงานเงินเดินทั่วไป อายุของคิว พึงจะ28กำลังจะ29 วันนึ่งเค้าก็ทำงานตามปกติและกำลังเดินกลับบ้านจู่ๆก็มีฟ้าผ่าลงมาจนทำให้เค้าเกิดใหม่เป็นหมาป่า
โรงเรียนเวทมนตร์ที่รับนักเรียนปีละ 100 คน แต่จบได้แค่ 1… เมื่อเสียงกระซิบจากอดีตดังขึ้นอีกครั้ง เขาจะหยุดระบบ หรือจะกลายเป็นเหยื่อของมันซ้ำอีกชาติ?

ฉัน "เฟรย์" หญิงสาวคนหนึ่งที่ไร้พลังเวทย์ในโลกที่มีมอนสเตอร์และเวทย์มนตร์ ในวันหนึ่งจู่ๆฉันก็ถูกมอนสเตอร์ตัวหนึ่งโจมตีจนเกือบตายกลับมีสิ่งมีชีวิตตนหนึ่งมาปกป้องและมาบอกว่าฉันเป็นลูกสาวของราชันย์ภูติ!
ไป๋ชิงหลันกลับบ้านเดิมมาพร้อมใบหย่า แต่ยังไม่ทันได้โล่งใจด้วยความเป็นอิสระ ก็ถูก“เวินซูเหยา”อดีตคู่หมั้นที่นางหันหลังให้เมื่อวันวาน ตามก่อกวนหัวใจไม่หยุด นางจึงถูกเพลิงในใจแผดเผาจนนิ่งไม่ไหว
ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน
"เจ้าอยากไปดูดอกหมู่ตานที่สวยกว่านี้หรือไม่ ข้าจะพาเจ้าไปดู" เพราะความดีใจและไว้ใจในสหายผู้สูงศักดิ์ จึงทำให้นางตอบตกลงไปแบบไม่ทันได้คิดสิ่งใด แต่ผู้ใดจะรู้ว่าชีวิตหลังจากนั้นจะราวกับถูกลากลงขุมนรก!
คนในใจของคุณดีแค่ไหนผมไม่สน ผมเข้ามาเพื่อเริ่มต้นใหม่ ไม่ได้เข้ามาเพื่อแทนที่ใคร เพราะฉะนั้นคุณไม่จำเป็นต้องลืม แต่พอเวลาผ่านไปมันจะกลายเป็นความทรงจำที่ดี