ในโลกใบเก่าของฉัน 'ปิปิตง' เป็นเพียงตัวละครบนหน้ากระดาษและภาพเคลื่อนไหว เธอคือราชินีผู้สง่างามบนบัลลังก์ที่อาบด้วยเลือด คือจอมวายร้ายที่ทุกคนชิงชัง แต่สำหรับฉัน... เธอคือโศกนาฏกรรมที่งดงามที่สุด

เธอคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแต่ต้องถูกเก็บเป็นความลับไม่ให้ใครรู้ แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลายลงเมื่อเขามีคู่หมั้นที่ครอบครัวหมายปองเอามาเป็นสะใภ้อยู่แล้ว

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

ใครจะสนว่าเจ้าของร่างเดิมจะขี้เกียจและมีชื่อเสียงเน่าเฟะ! ในเมื่อ 'หลี่ซูเหยา' คนใหม่คือด็อกเตอร์จากศตวรรษที่ 21 พร้อม [ระบบอู่ข้าวอู่น้ำ] ติดตัว! ความจนเหรอ? ลูกสามคนที่กำลังจะอดตายเหรอ? คอยดูเถอะ

กะว่าจะหนีบทตายแล้วไปใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์แท้ๆ แต่ไหง 'บอดี้การ์ดหน้ายักษ์' ที่ควรจะเกลียดขี้หน้าผม ถึงตามติดเป็นเงาตามตัวแบบนี้ล่ะ? แถมกลิ่นของเขา...ทำเอาขาผมอ่อนทุกทีเลยโว้ย!

พระเอกเป็นนักเรียนมัธยมที่เบื่อชีวิต แต่ถูกระบบล่าบอสข้ามมิติดึงไปยังโลกต่าง ๆ ต้องล่าบอสในแต่ละมิติเพื่อสะสม "แต้มมิติ" กลับโลกเดิมได้ ระบบจะสุ่มโลกใหม่ (แฟนตาซี, ไซไฟ, อสูร, นรก ฯลฯ) และบอสแต่ละตัวจ

นักล่าอาหาร or นักคืนชีพ

"ไม่คิดจะกลับไปแข่งจริงหรอ" "ไม่ล่ะผมว่าแบบนี้ก็สนุกดี" "งั้นสนใจเป็นแฟนนักแข่งไหม"

ถึงตัวผมจะชอบการอ่านนิยายขนาดไหน ก็ไม่จำเป็นต้องส่งผมมาเกิดใหม่เป็นตัวประกอบในโลกนิยายแบบนี้เลยครับ แล้วผมควรจะใช้ชีวิตยังไงเมื่อรู้ตัวว่ามาเกิดเป็นตัวประกอบ พร้อมของแถมที่ไม่คาดฝันแบบนี้

อ๊า! จะบ้าตาย! ทำไมชั้นเผลอส่งคำสารภาพรักไปในกลุ่มเพื่อนได้เนี่ย! ทำไมฉันไม่อ่านชื่อแชทก่อน! อ๊า!!!

เรื่องราวของชายหนุ่มที่เเสนธรรมดา เขาไม่มีครอบครัว หรือเพื่อนเลยซักคน อยู่มาวันหนึ่งก็ได้มีกลุ่มคนบุกเขามเขามาลักภาตัวเขาไป เเละเเล้วชีวิตธรรมดาของเขาก็ได้จบลง

ฝ่ายเชร็คเป็นคนหน้าซื่อใจคด ส่วนหอวิญญาณเป็นพวกหมาป่าตาขาว ก็เป็นการวิจารณ์ที่ถูกต้องไม่ใช่หรือ? น่าเสียดายที่ต่อให้ไม่มีฝั่งไหนผิด เธอก็ยังต้องเอาตัวเองให้รอด เกาะขาทองคำสิ! แต่เอ๊ะ เธอก็มีนิ้วทองนะ!

เวลา อวกาศ ความตายและชีวิต ทุกสรรพสิ่งล้วนถูกถักทอเชื่อมโยงและประสานอย่างสอดคล้อง ปัญญา สงคราม ภัยพิบัติและความโลภล้วนโคจรและเคลื่อนไหวไปตามเสียงประสานอันพร้อมเพรียง สิ่งนี้เองคือ “จักรวาล”

ชาติก่อนถูกกำหนดให้เป็นนางร้ายที่ตายด้วยน้ำมือของพระเอก ชาติใหม่นี้ในเมื่อได้ลิขิตชีวิตเป็นของตนเอง เช่นนั้นข้าจะไม่ขอรักพระเอกอีกแล้ว...

ชีวิตที่แล้ว เวคิน ถูกคนที่ไว้ใจที่สุดหักหลังจนตายตาไม่หลับ เมื่อได้โอกาสย้อนเวลากลับมา เขาวางแผนแก้แค้น โดยใช้ ‘พันธะวิวาห์’ กับ ดราก้อน ‘มังกรไร้กลิ่น’ อัลฟ่าที่สังคมตราหน้าว่าบกพร่อง

แทนที่จะมาใบ้หวยเหมือนผีต้นกล้วย ดันมาขอให้ช่วยเสียได้ อยู่ดีๆก็โดนผีเกาะติด แถมเป็นผีเยลลี่ก้อนสีฟ้าๆ โอ๊ยหยุดโดดดึ๋งๆไปมาสักที!

ฉันก็แค่มนุษย์ธรรมดาที่แค่ต้องการจะตายเท่านั้น แต่ทำไมโลกนี้ชอบเล่นตลกกับฉันนะ ได้เกิดใหม่เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนเนี่ยนะ แถมจะตายก็ทำไม่ได้ แล้วฉันจะต้องทำยังไง... ฉันก็แค่อยากตายเท่านั้นเอง

การเฝ้ารอคนคนหนึ่งมาหนึ่งชาติมันเพียงพอแล้ว หากย้อนเวลากลับไปได้นางจะไม่ขอเฝ้ารอเขาอีกเด็ดขาด

"เมื่อลืมตาตื่นขึ้นก็อยู่ในโลก Teyvat ผมได้รับระบบสุดแกร่ง! แต่เดี๋ยวก่อน...ทำไมมันถึงเป็น 'ระบบวายร้าย' กันล่ะ?"

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!