สิบปีก่อน เขาสัญญาจะปกป้องเธอ สิบปีต่อมา เขากลับปรากฏตัวในเงามืด เธอ…มือสังหารผู้มีเพียงความแค้น เขา…ชายสูงศักดิ์ที่ซ่อนอดีตลึกลับ เมื่อเงาของทั้งคู่บรรจบ ความรัก…หรือความตายจะรออยู่ปลายทาง?

"ดวงตา" ของเขาคือผู้ชี้ชะตาทุกสรรพสิ่ง! เขาไม่ได้เพียงแสวงหาอสูรที่แข็งแกร่งที่สุด... แต่เป็นผู้มองเห็น "สายเลือด" ที่จะกลายเป็นตำนาน!

ชีวิต–จักรวาล–พลังงาน เป็นหนึ่งเดียว เมื่อทุกดาวเคราะห์คือร่างกาย และทุกสิ่งมีชีวิตคือเซลล์ของจักรวาล

หยุนเซียว จอมยุทธ์ขี้เมาต้องกลายเป็นศัตรูของคนทั้งหล้า เพียงเพราะเขากุมความลับที่เหล่าผู้กล้าจอมปลอมกระหายอยากครอบครอง

โจวรุ่ยย้อนเวลากลับมายังช่วงก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัยปี 2009 และตื่นขึ้นมาพร้อมกับ “คำศัพท์แห่งชีวิต” ระบบที่ช่วยให้เขาหลุดพ้นจากชีวิตบัดซบเก่าก่อน เขาจะไปไกลได้แค่ไหน โปรดติดตาม!!

คุณได้ใจคนเลวบ่อยหรือรวี ถึงได้รู้ดีเหลือเกินว่าต้องทำอย่างไร

โลกทั้งใบต่างล้วนถูกขับเคลื่อนด้วย “หน่วยวัด” แล้วถ้ามีคนหนึ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงหน่วยของความเป็นจริงในสิ่งที่เขาต้องการได้ล่ะ? หนึ่งบาท กลายเป็นหนึ่งดอลลาร์.. หนึ่งกิโลกรัม กลายเป็นหนึ่งตัน!!

เมื่อ “เฉินเฟิง” ชายหนุ่มธรรมดาจากโลกเดิม ตายเพราะอุบัติเหตุที่ไม่มีใครใส่ใจแต่กลับฟื้นในร่างใหม่ของโลกที่กระบวนท่าสามารถแหวกฟ้า และจิตวิญญาณสามารถเคลื่อนภูเขาได้ในโลกที่ไม่มีใครรู้จักเขา..เฉินเฟิง

ยี่สิบล้านกับการ***เธอแค่ครั้งเดียวฉันรู้สึกว่ามันไม่คุ้มค่าเท่าไหร่

สามฝาแฝดชอบกินสาโท สาโทที่ไม่ใช่สุรา แต่เป็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ชื่อว่าสาโทต่างหาก คิกๆ

ใครจะคิดกันล่ะว่าเพียงแค่อ่านตำราการกลั่นสุราของบรรพบุรุษจะย้อนอดีตมายังยุคจีนโบราณ อีกทั้งโรงเตี๊ยมของท่านปู่กำลังจะถูกยึด เอาเถอะอย่างนั้นก็แค่งัดความสามารถที่มีออกมาแล้วเดินหน้าหาความร่ำรวย

เป็นไปได้จริง ๆ หรอที่คนธรรมดาจะกล้าฝันถึงคนอย่าง 'ควอน จียง' เขาซ่อนตัวจากโลกทั้งใบ — จนเธอบังเอิญเดินเข้ามาในโลกของเขา

ทะลุมิติมาเป็นสาวยากจน? หึ! มีนิ้วทองคำซะอย่างยังจะกลัวอะไร สัตว์วิญญาณฉันเลือกนาย!

คนหนึ่ง..พยายามหายไป เพื่อสร้างเกราะป้องกันตนเอง แต่อีกคน..พยายามหาสิ่งที่หาย เพื่อเติมชีวิตให้สมบูรณ์ (อัปเดตทุกเย็น: อ. | พฤ. | ส.)

สวีเช่ออาจารย์ห้องบ๊วยของโรงเรียน เกิดได้รับพลัง ‘ระบบอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่’ ราวนี้แหละเขาจะทำให้เหล่าลูกศิษย์ขึ้นสู่คลาส SSS ให้ได้!

ตื่นเช้ามาเปลี่ยนจาก ‘เพื่อนรัก’ เป็น ‘แฟน’ แบบไม่ต้องมีคำว่า ‘เพื่อน’ นำหน้าอีกต่อไป”

"อืม เธอขา รัดพี่แน่นเกินไปแล้ว"  "อ๊ะ ยะ ยังไม่พออีกหรือไง""วันหยุดไม่ใช่หรือคะ เธอต้องใช้ให้คุ้มซี" ความสัมพันข้ามคืนที่กลายเป็นหลายคืน มันควรจะดีกว่านี้ถ้าไม่ใช่เพราะว่า คนที่ผมหิ้วกลับไปคืนนั้นคือ

“ชาติที่แล้วข้าตายเพราะโง่ ชาตินี้… จะมีคนตายเพราะข้า” เมื่อหัวใจที่เคยมอบให้หมดทั้งดวง กลับถูกขาย… เหมือนของไร้ค่า ใครที่ทำให้นางเสียน้ำตา จะไร้รอยยิ้มอีกต่อไป

หัวใจพี่มีเพียงเจ้า สายตาก็มองเพียงเจ้า เชื่อคำพี่เถิดหนา แม่จอมขวัญของพี่