'ช่วยไม่ได้นะมิลิน ฉันพยายามแล้วที่จะอดทน แต่เธอก็เป็นคนทำให้ฉันตบะแตกเอง หึ! ในเมื่อตอนนี้เป็นของฉันอย่างสมบูรณ์แล้ว ต่อไปนี้ก็อย่าหวังว่าชีวิตเธอจะได้รับกับความอิสระอีก มิลิน!'

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

‘คนอื่นทะลุมิติมามีแต่คนรุมรัก ทว่าตั้งแต่ข้าฟื้นมามีแต่คนจะฆ่า’

'ทีแรกฉันแค่คิดว่าจะเอาเธอมาอุ้มบุญ แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ทำให้เธอท้องเองมันง่ายกว่าให้หมอทำตั้งเยอะ เผื่อมันจะทำให้เธอเลิกปากดีแล้วก็ดื้อน้อยลงบ้าง!'

เป็นไปได้เหรอที่ไอดอลตัวท็อประดับเอเชียจะชอบนักศึกษาธรรมดา…ไม่มีทางหรอกน่า

"แค่คืนเดียว…ชีวิตฉันเปลี่ยน!?" วาริพลาดมีอะไรกับเด็กหนุ่มปริศนา แต่เช้าวันต่อมาเขากลับกลายเป็น 'น้องชายบุญธรรม' ของเธอ! ยิ่งหนี เขายิ่งตามติด แถมยังย้ำว่า "พี่ได้ผมแล้ว พี่ต้องรับผิดชอบ!"

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

จันท์สุดาอยากรู้ว่าชีวิตคนทั่วไปเป็นเยี่ยงไร จึงแอบหนีลงเขา พร้อมสร้อยอาคมพรางกายให้ดูเป็นชาย แต่โชคชะตาช่างไม่ปรานี เมื่อจับพลัดจับผลูมาอยู่ในค่ายของเจ้าหมื่นดำ นายทัพหน้าตาย!

หากบุรุษเช่นท่านไร้ที่ไป มาอยู่เป็นพลังใจให้ข้าดีหรือไม่…!? มากเท่าไหร่ ยากเพียงไหน นางพร้อมทุ่มให้หมดหน้าตัก #นางเอกสายรุก

กลุ่มโจรลึกลับThe Mirageใช้มายากลและจิตวิทยาก่ออาชญากรรมโดยไร้ร่องรอย แต่เมื่อเงาเริ่มจาง ศัตรูเริ่มไล่ล่า พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับเกมที่อันตรายที่สุด—เกมแห่งมายาและการทรยศ เครดิต @ignoremedear_41785

"ผู้นี้แหละ!!! บิดาของลูกข้า หามเข้าเรือน"สตรีเช่นไรถึงได้กล้าแบกหามบุรุษเข้าเรือน ก็สตรีอย่างซวงไฉ่หงอย่างไรเล่า เลวร้ายยิ่งกว่าเมื่อบุรุษที่นางบังคับตบแต่งผู้นี้คือราชครูอำมหิตที่สูญเสียความทรงจำ

จันทร์เสี้ยว…แอบปลื้ม ’คุณรัน’ มาตั้งแต่เฟรชชี่ปีหนึ่ง เฝ้าฝันเพ้อเจ้อถึงเขามานานจนวันหนึ่ง เขามาเป็นอาจารย์สอนพิเศษที่มหาวิทยาลัย!