เว่ยเยว่ซินเป็นลูกสาวของอนุตระกูลเว่ย ซึ่งเป็นตระกูลที่ฝึกฝนปราณ และฝักใฝ่ในวิถีเซียน ถึงแม้ได้ชื่อว่าเป็นคุณหนูเจ็ด ลูกสาวของนายท่านผู้นำตระกูล แต่แท้จริงแล้ว นางมีชีวิตไม่ต่างจากข้ารับใช้

สโนวไวท์มีคนแคระทั้งเจ็ดคอยดูแล ส่วนเขามีพี่สาวเจ็ดคนที่ต้องดูแล!!

จากคุณหนูสูงศักดิ์ถูกส่งมาเป็นเมียเชลยของสามีที่ไม่เคยเห็นหน้ารู้แต่เพียงว่าเขาเป็นแม่ทัพผู้โหดเหี้ยม ถูกส่งมาอยู่ท้ายจวนเพราะแม่สามีไม่ปลื้มยังคิดหาลูกสะใภ้ที่เหมาะสมและพร้อมที่จะเตะโด่งนางออกมา

ตอนเป็นคนอ่านนิยายมันก็สนุกดี แต่พอต้องกลายมาเป็นตัวประกอบที่ชะตาถูกแทรกแซง ข้าสนุกกับมันไม่ลงจริง ๆ

อัคนีเป็นไฟเย็นที่เผาไหม้จากภายใน ส่วนกิตติกาคือเปลวไฟที่เร่งให้ลุกโชน เมื่อพวกเขาอยู่ด้วยกัน ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยแรงดึงดูดและความร้อนแรงที่ไม่มีใครหยุดได้

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

หยาดเหงื่อแห่งความพยายามอย่างหนัก ได้โปรยปรายลงบนสนามซ้อมอันแห้งแล้ง เพื่อรอวันที่จะผลิบานเป็นดอกไม้ดอกใหม่ในฤดูใบไม้ผลิปีถัดไป...

“อันอัน”ดาราปลายแถวในค่ายเล็กๆแห่งหนึ่ง ถูกเมินเฉย ด้อยค่าฝีมือการแสดงของเธอโดยที่ยังไม่ทันได้พิสูจน์ฝีมือ ซ้ำร้ายเมื่อใกล้เวลาที่สัญญาจะหมดลงนั้น กลับถูกหลอกให้ไปนอนกับนายทุนที่ทางค่ายหามาให้

เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นตัวดีๆ หน่อยก็ไม่ได้ หนำซ้ำติดอยู่ในร่างสตรีอ้วน อัปลักษณ์ที่ผู้คนเกลียดชัง หากนี้คือโชคชะตาของสวรรค์นางจะเป็นคนเปลี่ยนมันเอง รับมือไว้ให้ดีสตรีตัวร้ายเช่นนางจะกลับมาเอาคืน!

“ทำไมไอย์ต้องเรียกเตว่า..พี่เตด้วย” “เพราะฉันเป็นรุ่นพี่เธอไง เธออยู่ปีสอง ส่วนฉัน..วิศวะปีสี่”

"หยุดนะป๊ะป๋า ยกมือจึ้น!! แย๊วฉ่งหัวใจมาให้หม่าม้าพ่กเยาซะดีดี"

การอยู่ด้วยกันและความใกล้ชิดทำให้มี่เฟยพลั้งเผลอกายใจใหลหลงไปกับสามีผู้ไม่มีเสียง หากแต่เขากลับมีอารมณ์ดุดันเร่าร้อนที่ทำให้นางสยบราบคาบพ่ายแพ้ไร้ชิ้นดี

เจ้าของร่างเดิมเกิดความมักใหญ่ใฝ่สูงด้วย เพราะฮูหยินเอกไม่มีบ้านเดิมหนุนหลัง ไม่มีความจำเป็นที่ต้องเกรงกลัว หลินฮวาในวัย 14 ปีจึงปีนเตียงแม

“โตขึ้น...พีชจะเป็นเมียเฮียนะ”คำพูดเล่นๆ ตอนเด็ก กลายเป็นเรื่องจริงที่อบอุ่นกว่าที่ใครจะคาดคิด 15 ปีผ่านไป เขากลับมาในชื่อใหม่ แต่น้องดันเผลอใจให้เฮีย โดยไม่รู้…ว่าเป็นคนเดียวกัน!

“กูรู้สึกอยากลองล่าดู” “ผู้หญิงที่ดูเย็นชาคนนั้นน่ะเหรอ?” เลนินเลิกคิ้วถามย้ำ #สมบัติวิศวะ

ผู้ชายที่เธอหลงรักตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นและเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดแต่เธอก็ไม่คิดจะโทษเขาฝ่ายเดียวเพราะเธอเองก็มีส่วนผิดเธอจึงเลือกที่จะใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่คิดถึงอดีตแต่มันกลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อเขากลับมาทวงสิทธิ์ของเขาคืน แล้วยังยัดเยียดตำแหน่งที่เธอไม่อยากได้

วิ่งตามพระเอกสุดฮอตในดวงใจอยู่ดี ๆ ตื่นมาอีกทีกลายเป็นบุตรสาวขุนนางต้องโทษ มิหนำซ้ำนางยังพ่วงเอาความเกลียดชังอันมากล้น จากแม่ทัพหนุ่มรูปงามแห่งแคว้นผู้นั้นมาอีกด้วย ชีวิตใหม่นี้ไม่ง่ายเลย

ผมเกาให้นะครับ คุณหนูจะได้หายคัน

ไจ่ไจ๋ชอบคนหล่อ ถึงคนหล่อจะชอบนอกใจ ก็ไม่ลดสเปคตัวเองเด็ดขาด! ต้องมีสักคนสิ ที่ทั้งหล่อ แสนดีและรักเขาคนเดียว ว่าแต่...ทำไมถึงได้รู้สึกแปลก ๆ กับไอ้พี่หนวดคนนี้เนี่ย

แคว้นจ้าวแพ้สงคราม ต้องส่งชายงามมาเป็นเชลย องค์ชายนอกสายตาอย่างจ้าวเฟยอวี่ถูกส่งตัวไปยังแคว้นศัตรูในฐานะเครื่องบรรณาการชิ้นหนึ่ง ทั้งยังต้องตกเป็นของชินอ๋องหมิงซีหยาง โดนพระองค์เผด็จศึกซ้ำแล้วซ้ำเล่า!