เมื่อทีมไททันส์ได้รับ "ลูก" สองคนจากห้องทดลอง เรเวนเริ่มตั้งคำถามถึงมิตรภาพของเธอกับบีสต์บอย และที่สำคัญกว่านั้นคือตั้งคำถามถึงสิ่งที่เรียกว่า "ครอบครัว" (ลองเข้ามาอ่านก็ไม่เสียหาย)

ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"

แกรี่เดินทางสู่โลกโปเกมอนและกลับมาเกิดใหม่เป็นชิเงรุ

ระบบวิเศษ “ห้างอันซินของสด” สุดล้ำค่า ได้โปรดช่วยบันดาลความอร่อยล้ำแสนโอชา เพื่อให้ข้าไม่ต้องพบจุดจบอนาถอนาเหมือนอย่างในนิยายทีเถิด!

หมื่นภพที่เคยล่มสลาย ไม่ใช่บทจบ...แต่คือการรอคอยการกลับมาของเขา—ผู้ที่แม้กาลเวลาก็ไม่อาจกลืนเมื่อเหล่าเทพเซียนเริ่มกลืนกินโลก"เทียนอ๋าว" คือผู้เดียว ที่จะสร้างสวรรค์ใหม่ขึ้นจากซากของฟ้าเก่า

ฉันน่ะ โคตรเกลียดเธอเลย

“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”

ชาติที่แล้วอยู่ในวังจบที่ตนเองต้องตายชาตินี้ข้าขอเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา เพราะเกิดเป็นองค์หญิงก็เลยกำลังจะถูกทอดทิ้ง ดีมาก!!!ทางรอดข้ามาแล้ว...ทิ้งข้าใกลๆทิ้งข้าที่ตีนเขาโน่นเลยนะ!!

ในโลกที่รสชาติแท้จริงกลายเป็นตำนาน เชฟหนุ่มผู้ฟื้นคืนจากอดีต กำลังจะปลุกมันขึ้นมาอีกครั้ง วัตถุดิบที่มีมากมายแต่กลับไม่ถูกนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ อาเดลจะคืนชีพให้วัตถุดิบที่น่ารักพวกนั้นเอง

"แฮปปี้เบิร์ธเดย์เดียร์หมอปลาย แฮปปี้เบิร์ธเดย์มายแด๊ดดี้" เด็กหญิงยิ้มแป้น "..." หมอนิธิที่ครองตัวเป็นโสดนิ่วหน้า มองดวงวิญญาณที่ร้องเพลงวันเกิดให้เขาฟัง มายแด๊ดดี้? นางหมายถึงใคร? ไม่ใช่กูใช่ไหม!

เกิดอะไรขึ้นเมื่อ 5 ชีวิตที่กำลัง 'พัง' ต้องโคจรมาอยู่ใต้หลังคาเดียวกันในบ้านเช่าที่ไร้สัญญาณ Wi-Fi จากคนแปลกหน้า สู่เพื่อนร่วมชะตากรรม และพบว่า 'ความรัก' ที่ตามหาไม่ได้อยู่ไกล แต่รออยู่ออฟไลน์ตรงหน้า

คนอื่นทะลุมิติเข้ามาวันสิ้นโลกเขาวิ่งหนีซอมบี้กันเกือบตาย แต่เจ้าจอมดันถูกซอมบี้วิ่งหนีแทนซะอย่างนั้น

เขียนอ่านเอง

เมื่อ "เธอ" ที่ทั้งอัจฉริยะและแข็งแกร่ง! กลายเป็นเด็กสาวที่ทั้งโง่และอ่อนแอจนน่าอนาถ ที่ "ตาย" เพราะถูกฆ่าตาย เธอจึงต้องใช้ความรู้ที่มีและสร้างร่างกายให้แข็งแกร่ง! เพื่อทำให้ยายและตัวเองมีชีวิตรอด!

"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"

หรรษพรโดนแฟนนอกใจและทิ้งไปด้วยข้ออ้างที่โทษหล่อนว่าอ้วน อายที่ต้องเดินด้วยกัน หล่อนเสียใจเป็นอย่างมากจนเกือบกระโดดสะพานฆตต.แต่กลับมีสาวร่างโปร่งนามภูษิตามาอุ้มหล่อนไว้ได้ก่อนและสัญญาจะช่วยลดน้ำหนัก

หากชีวิตมันโหดร้ายมากเกินจะรับไหว เราลองหันมามองชีวิตด้วยจินตนาการอันแสนสวยงามกันดีมั้ย เผื่อจะรู้สึกถึงคุณค่าและความหมายของชีวิตได้ดีมากขึ้นบ้าง อย่างน้อยก็ยังพอมีช่วงเวลาที่ได้ยิ้มให้กับตัวเองบ้างนะ

ทะลุมิติมาในยุคที่แตกต่างนั่นมันก็มากเกินไปแล้ว แต่ประธานซูที่เก่งกาจอย่างเธอ ทำไมต้องอดทนกับครอบครัวเห็นแก่ตัวแบบนี้ ครอบครัวสามีไม่ดีก็แล้วไปเถอะ แต่สามีไม่ดีนี่สิ ไม่รู้จะเก็บไว้ทำไม

นางแต่งเข้ามาในฐานะภรรยาที่สามีไม่รัก ต่อให้ทำดีทุกอย่าง แต่สามีก็ไม่เหลียวแล แม้วันที่นางตายเขายังโอบกอดอนุไว้แนบอก เมื่อย้อนกลับมาอีกครา ใยนางต้องไปรักบุรุษชั่วช้าอีก ชาตินี้นางจะขอเป็น 'สตรีไร้ใจ'

“นายหญิงงั้นรึ...” คำนี้ช่างฟังแล้วรู้สึกขัดหูเสียเหลือเกิน “เจ้าไม่ถามหรือว่าหงส์ของข้าเป็นใคร?” หญิงสาวส่ายหน้า “เรื่องส่วนตัวนายท่านข้าน้อยไม่กล้า” “หงส์ของข้าเป็นหงส์ที่ไม่ธรรมดา นางเป็