แอบรักข้างเดียว ถูกเขาผลักไสราวกับเป็นสตรีไร้ค่า จนข้ายอมแพ้ที่จะรัก.. ทว่าจู่ๆ โหวใจร้ายผู้นั้นกลับตามติดออดอ้อนราวกับเป็นคนละคน ดวงตาที่จ้องมองมาหวานซึ้งราวกับจะกลืนกินข้า คะ..คลั่งรักข้าเกินไปแล้ว!

“ทอฝันก็เป็นได้แค่เมียในฝัน ที่ทีฆทัศน์ไม่ปรารถนาอยากจะได้มาเป็นเมียที่มีตัวตนจริง ๆ ในชีวิตเขา”

"ธะ...ธาร อย่า..." รสรินพยายามเปล่งเสียงห้ามเมื่อกลีบปากนุ่มนิ่มเป็นอิสระ แต่เสียงที่ผ่านลอดริมฝีปากออกมามันกระท่อนกระแท่นเต็มที มือน้อยพยายามปัดป่ายผลักใสจมูกเรียวโด่ง

ศักราชอวกาศ AC 0079 ณโลกอนาคตอันไกลพ้น ทางสหพันธ์ ที่เคยเป็นศัตรูเก่ากับ กองกำลัง ธันเดอร์เบิตรื์ หันมาร่วมมือจัดการกับเอเลี่ยน ที่รุกรานโคโลนี่และโลก เกิดเป็นโปรเจต กันดั้ม ทั้ง12เครื่อง

เมื่อพิมพ์ นักวิจัยสาวผู้ทุ่มเทชีวิตเพื่อฟื้นฟูธรรมชาติ ถูกพรากชีวิตไปด้วยความผิดพลาดของเหล่าเทพ เธอจึงได้โอกาสกลับมาเกิดใหม่ในโลกแฟนตาซี แต่ในครอบครัวที่ยากจนและมีปริศนามากมาย

เมื่อสามีไม่รัก...เขาเลยโอนบ้านเป็นชื่อเมียน้อยแทนที่จะเป็นชื่อลูกในท้องของเธอ เมื่อเขาไม่รัก...เขาก็ทำได้ทุกอย่างแม้นจะหักหาญน้ำใจแม่ของลูกอย่างเธอมากเพียงใด กระทั่งเธอหมดรักในที่สุด...

พบกันครั้งแรก "เขา" ไม่คิดจะรัก แต่สานสัมพันธ์เอาไว้เพื่อใช้เป็นสะพาน เมื่อพบกันใหม่ ครั้งนี้ "ราม...จะรัก แล้วนะ"

ในอดีตนางนั้นร้ายกาจเป็นสตรีชั่วช้าอันดับหนึ่งในหล้า วันที่นางตกต่ำเขากลายเป็นบุรุษที่อยู่เหนือใต้หล้าและพร้อมจะทวงทุกหนี้แค้นที่เคยมีต่อกัน

มาอยู่ในร่างนางร้ายที่ปีนขึ้นเตียงตัวร้ายแม่ทัพใหญ่จนโดนปลิดชีพตายอนาถ เธอเลือกหักธงตายโดยการหนีไป แต่ทำไมยิ่งหนี ตาบ้านั่นถึงยิ่งตามติดและลากเธอเข้าไปข้างกายเขาทุกทีด้วยนะ

โดนบังคับให้แต่งงานไม่พอ เจ้าบ่าวยังหนีไปรบไม่เข้าหอด้วย อ้างว่าบ้านเมืองต้องมาก่อน ปล่อยทิ้งให้เป็นฮูหยินเฝ้าเรือนคอยตบตีกับบรรดาคนที่จ้องแต่จะส่งอนุมาให้สามีที่ไม่อยู่บ้าน มันเหนื่อยนะขอรับ!

FANFIC/SF/OS Akakuro [อาคาชิ เซย์จูโร่ x คุโรโกะ เท็ตสึยะ]

“เป็นแค่เมียบำเรอ อย่าริอ่านผยองทำตัวสูงส่งนักเลย” “ไม่ว่ามึงจะยิ่งใหญ่คับฟ้าในเผ่านี้สักแค่ไหน กูก็เอาตีนเหยียบหน้ามึงได้ก็แล้วกัน” “หึ มึงก็เหยียบกูได้แค่ตอนที่ถูกกูจับกระแทกอยู่เท่านั้นแหละ”