- 36
- 1.17K
- 2
- 0 (0)
เมื่ออดีตขุนนางเปิด 'สำนักแก้ปัญหา' แก้เบื่อ ครอบครัวสุดป่วนจึงต้องมารับมือกับคดีสุดเพี้ยน ตั้งแต่ตามหาห่านยันไขปริศนาในวัง! พบกับนิยายฟีลกู๊ดที่จะทำให้คุณอบอุ่นหัวใจและยิ้มอย่างมีความสุข
เมื่ออดีตขุนนางเปิด 'สำนักแก้ปัญหา' แก้เบื่อ ครอบครัวสุดป่วนจึงต้องมารับมือกับคดีสุดเพี้ยน ตั้งแต่ตามหาห่านยันไขปริศนาในวัง! พบกับนิยายฟีลกู๊ดที่จะทำให้คุณอบอุ่นหัวใจและยิ้มอย่างมีความสุข
เพื่อนรัก! ที่มักจะลากขึ้นเตียงไปเคลียร์ใจกันตลอด มันเป็นเพื่อนแบบไหนกัน? [พระเอกหื่นๆ นางเอกยั่วๆ จ้า...]
อดีตปรมาจารย์เต๋าเกิดใหม่ในยุคดวงดาว ยุคสมัยที่ไร้รากปรานนี้ทำให้เขากลายเป็นคนธรรมดา ทว่าเพื่อสืบสานเคล็ดวิชาของอาจารย์ มีเพียงเกมออนไลน์เสมือนจริงอย่างอาร์คาเดียเท่านั้นที่จะสานฝันของเขาได้!
ตัวแม่ที่หิวโซด้านความรัก ต้องมาแพ้ให้พ่อหนุ่มหน้าหวานเนี้ยนะ แต่พอเจอคำว่าหกสิบเข้าไป อืม...มันก็น่าเอามาค้ำคอดี (ติ๋มคะ ได้โปรดรับรักเค้า)
พี่ชายที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวของผม จากไปสิบปีแล้ว ผมไม่คิดว่าวันหนึ่งผมจะได้เจอเขาอีก ในตอนนี้ที่เขายืนอยู่ด้านหน้าของผม พี่ชายในวัย "สามขวบ" ที่จับมือชายคนนั้นที่ถูกเรียกว่า "อุนน้า"
"ชาติก่อนฉันโง่เองที่ยอมลดตัวลงไปตบตีแย่งชิงตำแหน่งเมียหลวงจนต้องตายตกอย่างอนาถ เกิดใหม่ชาตินี้เหรอ? ตำแหน่งนั่นยกให้พวกหล่อนไปเถอะ! เพราะฉันจะกลับมาเป็น 'นางบำเรอ' ที่ผัวพวกหล่อนหลงจนโงหัวไม่ขึ้น!"
ริวเด็กหนุ่มที่กำลังจะไปงานคอสเพลย์แต่จู่ๆก็ได้มีแสงปริศนาเกิดขึ้นที่ใต้เท้า ริวในขณะที่กำลังตกใจเข้าก็ได้ถูกวาปไปที่ๆนึงที่รอบตัวมีแต่สีขาวพร้อมกับเห็นผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่าพระเจ้า
คนทรยศ ดวงใจของมันผู้ทรยศเราต้องถูกทำให้เจ็บช้ำยิ่งกว่าเราผู้สูญเสีย พ่อแม่ต้องมาสิ้น น้องสาวผู้พลัดพราก "กูจะเอาคืนพวกมันให้สาสม" คำปันพูดออกมาด้วยความเคียดแค้น
เธอคืออดีตที่เขาไม่เคยลืม... เขาคืออดีตที่เธออยากลบให้สิ้น
คุณหลวงเจ้าขาปรานีอิฉันด้วยเถิดเจ้าค่ะ...
"ผมชอบไอติมรสของพี่" “คืนนี้พี่จะกินน้องเดียร์ทั้งคืนนะครับ” เสียงต่ำ ๆ นั่นทำเอาผมกลืนน้ำลายยากขึ้นทันที มันเป็นวันเกิดผม แต่กลายเป็นวันที่ผมจำไม่ลืม
"พิธา" นักศึกษาผู้ข้ามมิติมายังโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร พร้อมกับ "ระบบมนุษย์สวรรค์" ที่บังคับให้เขาใช้ชีวิตเรียบง่ายราวกับคนธรรมดา ไร้พรสวรรค์ ทว่าภายใต้ความสงบสุขนั้น พลังบำเพ็ญของเขากลับก้าวหน้าอย่างก้
เมื่อข้าต้องกลายมาเป็นฮูหยินของเจ้าคนเสเพล อย่าง โจว ลี่ถัง เจ้าจอมเสเพลที่ไม่เอาไหน วันๆ เอาแต่เที่ยวเล่นสร้างแต่เรื่องปวดหัวให้ข้าไปวัน ๆ ข้อดีอย่างเดียวที่เขามี ก็คงเป็นรูปโฉมที่งดงามนั่นแหละ
"ถ้าย้อนเวลากลับไปได้... เราจะไม่หลบหลังม่าน เราจะไม่วิ่งหนี และเราจะรักษาสัญญานั้นไว้ให้ดีที่สุด"
ทะลุมิติมามีลูกสี่คนพอทน ต้องมาเจอตัวพ่อวายร้ายก่อกวนพอเลย
ริช เอเลจ พนักงานธรรมดาที่ดนถูกรางวัลมูลค่า1ล้านแต่ในยุคที่มีคนร้ายทีมีพลังเพ่นพ่านไปทั่วเมืองและเกิดการปล้นไม่เว้นวันการไม่มีเงินดูจะดีกว่า แต่ทว่าเป้าหมายที่เขาคิดจะเทเงินทิ้งกลับทำให้เขายิ่งใหญ่
ทุกสิ่งล้วนหวนคืนสู่จุดจบไม่สามารถเปลี่ยนชะตาที่ถูกกำหนดลงบนหน้าประวัติศาสตร์ที่กำลังเป็นจุดเริ่มต้นของโลกใบใหม่
“ผมอยากให้ลูกเจอคุณ ไม่ใช่ผมอยากเจอคุณ” เมื่อโอเมก้าอย่าง‘ปัณณวิชญ์’ ต้องกลับมาเผชิญหน้ากับท่านประธานผู้เป็นพ่อของลูก ท่ามกลางสัญญาที่ไร้ความรัก | “ภรรยาของผม” เตชินกล่าวทิ้งท้าย
Under the Blue Vórtice — ใต้วังวนสีฟ้า ในโลกฮอลโลว์ที่การอยู่รอดหมายถึงการแย่งชิงและอำนาจถูกวัดด้วยการทำลาย การถือกำเนิดของเด็กหญิงผมขาวดวงตาสีฟ้าได้เปลี่ยนกฎของโลกนี้ไปตลอดกาล
คุณว่าเราจะทะลุมิติมาทำไมคะ ถ้ามังงะเรื่องนั้นมันไม่มีอะไรให้คุณต้องแก้ไข แน่นอนถ้าเกิดมาเป็นคนปกติก็คงจะใช้ชีวิตเอาตัวรอดและทำสิ่งที่อยากทำ แต่ถ้าคุณเป็นไคจู งูสีจมปูคุณจะทำอะไรหรอคะ บอกฉันที!!