- 6
- 536
- 0
- 0 (0)
รวมฟิคสั้นพล็อตแปลกๆ แบบรวมหนุ่มๆ เขียนตามใจนักเขียนค่า
รวมฟิคสั้นพล็อตแปลกๆ แบบรวมหนุ่มๆ เขียนตามใจนักเขียนค่า
เป็นคนดีก่อนตายมันก็ไม่ได้แย่หรอก แต่ตายแล้วทำไมต้องมาเกิดที่นี้ด้วยวะ!
ซากอาคารร้างที่ถูกกัดกร่อนด้วยกาลเวลาและความตายกลายเป็นที่หลบภัยของเยลโล่หญิงสาววัย19ปีผู้ติดเชื้อซอมบี้แต่ยังคงหลงเหลือสติปัญญาบางส่วนเสียงร้องไห้ของเรดทารกน้อยไร้ญาติที่เธอพบ...
“โอ๊ย…ฉันเจ็บนะ” เธอพึมพำ น้ำเสียงแผ่วเบาที่ไม่อาจหยุดยั้งความรุนแรงนั้นได้ ทันทีที่ผ้าห่มหลุดออกจากร่างความเงียบงันก็เข้าปกคลุมเสียงลมหายใจของเขาหนักแน่นขึ้น
จะทำยังไงเมื่อผู้ชายที่เธอเจอในคลับแล้วเยเย่มารุโกะกับเขาคืนนั้นกลายเป็นอาจารย์หมอสุดฮอต ที่ใครก็ขนานนามให้เขาเป็นอาจารย์โดเบอร์แมนประจำแผนกสูติฯ
คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!
เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!
ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน
ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!
เขาไม่ได้เป็นเกย์ ต่อให้เด็กมันสวย เขาก็ไม่สนใจหรอก
จากประธานบริษัทสู่หญิงสาวที่แต่งงานมีสามีแล้วในยุค 90 และสามีดันหน้าหมือนลูกเธอในยุคเดิมเมื่อเป็นแบบนี้เธอก็มีสิทธิ์ทำให้ลูกเกิดมาอีกรอบนะสิ...
คำโปรย ซ่างกวนอวี่หลาน ทายาทเพียงหนึ่งเดียวของจวนแม่ทัพแห่งเจียงหนาน ก่อนบิดาจะจากไป เขาได้ฝากฝังนางเอาไว้กับสหายสนิท หวังให้นางแต่งเป็นชายาอ๋อง ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างเป็นสุข แต่ทุกอย่างกลับไม่เป
จู่ๆ พระเจ้าก็เล่นตลกโยนหลานชายสุดหล่อ ลงมาบนตักของคุณน้า...ยังสาว ทำเอาชีวิตเรียบง่ายของเธอวุ่นวายไปหมด เมื่อคุณน้าดันไปตกหลุมรัก...คุณหลาน เกิดเป็นรักต่างวัยที่ต้องลุ้นกันตัวโก่ง
ถึงคราวตระบัดสัตย์ จะหาความสงบได้ไฉนฤา