คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

เกมแนวเนื้อเรื่องที่ทุกอย่างดำเนินไปด้วยผู้เล่นจนผู้เล่นกับ NPC ได้ปะปนกันภายในเกม แต่ผมอยากจะบอกว่าผมเล่นเพราะอินแต่ไม่ได้เป็นตัวประกอบโว้ย!!! แล้วเลิกมาถามหาเควสจากผมสักที!!!

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

วิญญาณเธอมาเข้าร่างสตรีที่แย่งตำแหน่งฮูหยินจวนโหวมาจากน้องสาวต่างมารดา วางยาปลุกกำหนัดเขาในคืนแต่งงาน ถูกสามีและแม่สามีชิงชัง เธอจึงยินดีจะคืนตำแหน่งฮูหยินให้ ส่วนเจ้าก้อนแป้งนี้ เธอจะเลี้ยงเขาเอง!

"คนดีที่ไหนเขาจะยอมอ้าขาเพื่อแลกกับเศษเงิน? คราวหน้าอย่าคิดจะไปนอนกับใครที่ไม่ใช่ผม...ผมไม่ชอบใช้ของร่วมกับคนอื่น อย่าทำตัวร่าน สำส่อน ไปยั่วผู้ชายคนไหนอีก...มันน่าขยะแขยง"

เมื่อเขาถูกความรักทรยศ มันจึงกลายเป็นดั่งไฟที่สุมอยู่ในใจคอยเป็นเงาติดตามเขาในทุกเวลา แม้เวลาที่ผ่านไปจะนานแค่ไหนก็ไม่อาจมอดดับไปเมื่อเขาต้องการคืนความเจ็บปวดนั้นให้เธอ แต่มันกลับเผาหัวใจของเขาเสียเอง

หม่อมหลวงราชวงศ์ธนากร เทวรัตน์ พี่ชายคนโตแห่งวังเทวรัตน์ ชายหนุ่มผู้ดูเพียบพร้อมไปซะทุกอย่างทำให้เป็นที่หมายปองของหญิงสาวๆทุกคนในพระนคร แต่หารู้ไม่ว่าหัวใจของธนากรมีเพียงแต่ท่านชายรัชชานนท์​

ในโลกที่เต็มไปด้วยสิ่งลี้ลับและเรื่องเหนือธรรมชาติ เหล่าผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ไม่สามารถปกป้องพลเรือนของพวกเขาได้อีกต่อไป นั่นจึงเป็นหน้าที่ของ “ผู้ใช้อาคม”

เป็นเพียงอนุอุ่นเตียงก็สมควรอยู่ในที่ของตน ทว่าเมื่อผู้เปรียบดั่งสามีจะต้องตายแทนสตรีอื่น ทั้งยังนำความเดือดร้อนมาให้ นางไหนเลยจะยินยอม...

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

มันคุ้มค่าแล้วจริงๆใช่มั้ย? ทุกคนลืมการมีอยู่ของนาย ไม่มีใครรู้ว่านายเป็นใคร มาจากไหน หรือว่าเกี่ยวข้องกับพวกเขายังไง แต่ก็ถือว่าเป็นโชคดีของนายนะ เพราะฉันจะไม่ยอมให้นายถูกลืมไปแบบนี้ ไม่มีวัน

ชายหนุ่มเฝ้ามองผ้าเช็ดหน้าในมือ ผ้าเช็ดหน้าผืนสีขาวลายดอกเดซี่เล็กสีเหลืองชายผ้าถูกปักด้วยลูกไม้ สีขาว เขาเอามือลูบริมฝีปากของเขาเบาๆ นึกย้อนไปถึงช่วงเวลาเมื่อ 15 ปีก่อน จูบแรกของเขาและรักครั้งแรก

"คุณอยากได้ฉันเหรอ" "คงงั้นมั้ง" แค่one Night แต่เขากลับอยากได้ every Night แบบว่าตลอดไป

คนอื่นข้ามเวลามาหาคู่แต่ผมข้ามมาเป็น ม.ร.ว. ที่อยู่ว่างไม่เป็น ห้องน้ำไม่มีโถส้วม! ไฟฟ้าก็แพง แถมบ้านก็ถูกวางเพลิง! ภารกิจเปลี่ยนสายน้ำเป็นพลังงานไฟฟ้าของคุณชายอรรถวีร์ อดีตวิศวกรบ้างานจึงเริ่มขึ้น

ต้นกล้า เจ้าของโฮมสเตย์ที่มีสัมผัสพิเศษมองเห็นผี กับ ปราชญ์ นักธุรกิจหนุ่มผู้ไม่เคยเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ ที่โชคชะตานำพาให้มาพบกันในบ้านไร่ปลายนาที่เต็มไปด้วยผีขี้เล่นและวิญญาณเร่ร่อน

เมียชั่วล้างผลาญได้ย้อนเวลาเปลี่ยนชะตาเป็นคนใหม่ แต่ผัวรักกลับเมินเฉย / รีบตามจีบสิรออะไร ให้รู้กันทั้งพระนครไปเลยว่า 'คุณฤทธิ์เป็นของฉัน' #บุษบาสายโบ้พร้อมหอนกระหึ่มพระนครแล้ววันนี้

คดีฆาตกรรมสุดสยองซึ่งหาคำอธิบายไม่ได้ นำไปสู่เบื้องหลังการหายตัวไปอย่างลึกลับของคนจำนวนมาก ‘เขา’ คือความหวังเดียวที่จะหยุดภัยร้ายครั้งนี้ได้

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

"กฎของยมทูต...คือห้ามรู้สึกอะไรกับดวงวิญญาณและชีวิตของใคร" / "พี่ใหญ่ชอบผม…ได้รึเปล่า” “ถ้าเธอยังเล่นแบบนี้อีก ฉันจะไม่พาไปกินไอศกรีมแล้ว” “ไอศกรีม…ของพี่ใหญ่ต่างหาก”