“หันปืนเข้าหาเมีย มึงเป็นผัวประสาอะไรวะ” “ผัวที่เมียอย่างมึงชอบบอกหย่าผัววันละร้อยล้านรอบอย่างมึงนี่ไง”

นักฆ่าผู้ถูกหักหลัง ฟื้นในร่างเด็กสาวไร้ค่า พร้อมขนนกศักดิ์สิทธิ์ พลิกชะตา สู่เส้นทางอำนาจ เวทมนตร์ และการล้างแค้น

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

เธอผู้คิดว่าคงไม่มีผู้ชายคนไหนเลือก และเขา ผู้บอกว่างานยุ่งจนไม่เคยวางแผนอนาคตกับใคร ความสัมพันธ์ของมนุษย์เงินเดือนผู้บ้างาน เป็นได้ทุกอย่าง.....ยกเว้นเป็นแฟน

กันเดน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้คนหวังจะได้ไปเยือนสักครั้งหนึ่ง ธีรา เองก็เช่นกัน แต่จุดประสงค์ของหล่อนเพื่อตามหาพ่อที่หายไป

หลังจากตายด้วยอุบัติเหตุ วิญญาณของ ‘ตงตง’ เข้ามาสวมร่างลูกสาวเจ้าของโรงเตี๊ยมเล็กๆ ที่ปิดตัวลง ตงตงตัดสินใจมุ่งหน้าฟื้นฟูโรงเตี๊ยมใหม่...โดยมีต้นทุนเป็นระบบร้านค้า!

เซี่ย ฉวน กลับได้พบกับประตูสัมฤทธิ์บานหนึ่ง มันเป็นประตูสู่โลกอีกใบหนึ่ง โลกที่ทุกสิ่งมีชีวิตเล็กจิ๋วราวกับมด โลกที่เต็มไปด้วยความลึกลับและน่าค้นหา การค้นพบนี้จะนำพาเซี่ย ฉวนไปสู่การผจญ

‘แมตต์’ ถูกผู้หญิงคนหนึ่งทิ้งไว้บนเตียงเพียงลำพังหลังจากมีค่ำคืนแสนวิเศษด้วยกันที่ลอนดอน มันควรจะจบลงแค่นั้น แต่แล้ววันหนึ่ง 'โชคชะตา' กลับนำพาเขาและเธอมาพบกันอีกครั้ง...

จิตรกรสาวอัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์ในรอบ100ปีทะลุมิติเข้าสู่ยุคโบราณในร่างของคุณหนูที่ครอบครัวล่มสลายเพราะมารดาถูกหย่าร้างและไล่ออกจากตระกูลนางต้องใช้ความสามารถและพรสวรรค์พลิกชะตากรรมของครอบครัวให้จงได้

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

ในเมื่อนางเอกไม่สู้คน เช่นนั้นตัวประกอบ​เช่นข้าก็จะขอประมือเอง

นิยาย Girl’s Love ที่ไม่ใช่แค่ความรัก แต่คือการเดินทางผ่านบาดแผลของหญิงสาวสองคนที่ต้องต่อสู้กับอดีต ความกลัวและความรักที่ไม่สมบูรณ์แบบ

ชาติที่แล้ววิ่งวุ่นไปมาเพื่อบัลลังก์ที่มิใช่ของตนมาทั้งชาติ กว่าจะสำนึกถึงความลำบากก็โดนคมกระบี่จิ้มจนตายตก มาเวลานี้ถึงไม่พอใจที่ได้เกิดใหม่ แต่ก็ดีที่ยังเหลือตำหนัก ตั่งนอน หมอน ฟูก ไว้ให้ซุกหัวนอน

หลี่ชิง โอเมก้าหนุ่มได้มีโอกาสใช้ชีวิตอีกครั้งในร่างของตัวประกอบที่มีบทแค่ 19 บท เขาดีใจที่โลกนี้มีแค่เพศชายและหญิง แต่ทำไมคนรอบตัวกลับบอกว่าเขามีกลิ่นลาเวนเดอร์ซึ่งคือกลิ่นเดียวกับร่างเดิมในชีวิตก่อน

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!

ความรู้สึกที่ถูกทะนุถนอมไว้กลางฝ่ามือ...นั่นคือสิ่งที่นิลพัทมอบให้ปิ่นมาลา

เมื่อคำว่าเพื่อน มันเกินเพื่อนไปแล้ว “นี่มึงกับกูยังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหม“ “อยู่ด้วยกันทุกวันขนาดนี้คงเป็นเพื่อนได้อยู่หรอกมั้ง “ ฐานะเพื่อน สถานะเมีย