"ไหน ๆ เราก็พลาดจิ้มกันไปแล้วครั้งหนึ่ง มาพลาดอีกสักครั้งจะเป็นไรไป"

ประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิต ได้มีโอกาสทะลุมิติมาในยุคจีนโบราณ แถมก่อนฟื้นในร่างสาวงามกับฝันว่าตัวเอกเป็นนางเอกที่มีแต่บุรุษงามมาชมชอบ ไหงเรื่องราวกลับตาลปัตร เป็นนางร้ายต่างหากที่ถูกรุมล้อม

“ดูแลตัวเองไม่ได้ก็ยังกล้าดื่มเยอะขนาดนี้” “ปล่อยฉันนะ” "อย่าดิ้นสิ เดี๋ยวตกลงไปขาหักขาแพลงเดินแบบไม่ได้ ไม่รู้ด้วยนะ"

เขาเสพติดเธอเหมือนคนพี้ยา...พอของขาดก็ลงแดง!

ไป๋อวี้ได้ทะลุมิติเข้าไปในนิยายอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มที่สติไม่สมประกอบ ชีวิตรันทดตั้งแต่แรกเริ่ม แต่โชคดีที่ยังมีนิ้วทองคำคอยช่วย ต่อมาเขาบังเอิญพบกับตัวร้ายผู้เย็นชา จึงต้องหาวิธีเอาชีวิตรอดไปให้ได้!

ไหนจะต้องปวดหัวกับตำแหน่งเจ้าแม่แก๊งค์มาเฟียขนาดใหญ่ แล้วยังต้องมาคอยรบกับเด็กที่เพิ่งเก็บมาเลี้ยงที่ชักจะเหิมเกริมขึ้นทุกวัน ด้วยการส่งสายตามาตลอด นั่นมันสายตาของคนคลั่งรักชัดๆ ฆ่าทิ้งซะดีมั้ย!!

ลิโป้ผู้ได้โอกาสครั้งที่สองในชีวิต จึงตั้งมั่นที่จะเริ่มต้นตำนานการช่วงชิงความเป็นใหญ่ใต้หล้าของเขาอีกครั้ง จากความผิดพลาดในอดีต ครั้งนี้ลิโป้จะมุ่งมั่นและไม่ยอมพลาดพลั้งอีก

เมื่อรักแรก (ที่ไม่เคยลืม) กลับมายืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เขาควรทำอย่างไร...ปล่อยผ่านหรือรื้อฟื้นความสัมพันธ์ที่จบไปแล้วขึ้นมาใหม่ ?

เจ้าคุณพ่อเป็นพระยาจริงหรือไยช่างโง่เขลานัก พี่ใหญ่ก็เหมือนจะฉลาดแต่ก็แค่เหมือน พี่รองนี่ยิ่งแล้วใหญ่โง่จนวาระสุดท้าย ส่วนพี่สามดีหน่อยอย่างน้อยเขาก็ตายคนสุดท้าย//นั่นคือเสียงในใจเจ้าคนเล็กรึ?!

ดวงวิญญาณที่สมควรจะแตกสลายกลับล่องลอยไปเข้าร่างของภูริ ชายหนุ่มเพศพิเศษที่จบชีวิตตัวเองลงทิ้งไว้เพียงเด็กชายตัวน้อยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ อดีตราชาซอมบี้จึงต้องจับพลัดจับผลูเลี้ยงดูลูกชายตัวน้อยแทน

ผม คัง วูจิน กำลังจะลาออกจากงานออกแบบและกลายเป็นคนตกงาน ทว่าในวันรุ่งขึ้น เพื่อนของผมได้พาไปคัดตัว และผมก็ถูกบังคับให้แสดง ผมโดนแทง.. กลายเป็นฆาตกรต่อเนื่อง กลายเป็นหมอผี ความเข้าใจผิดเริ่มมากขึ้นไป..

คืนเข้าหอ ได้รู้ว่าที่จริงแล้วโลกที่ตัวเองอยู่เป็นนิยายเรื่องหนึ่ง ตัวเองเป็นตัวประกอบที่แต่งให้กับตัวร้าย โชคดีที่ได้รับระบบมาด้วย แค่ยั่วโมโหคนอื่น สะสมค่าความชัง เขาก็หาเงินได้แล้ว ไม่ต้องง้อสามี!