- 35
- 2.03K
- 3
- 0 (0)
'ถ้าชอบให้รีบทัก ถ้าไม่อยากเป็นแค่คนแอบรัก อย่าลืมหมั่นเช็คดวง'
'ถ้าชอบให้รีบทัก ถ้าไม่อยากเป็นแค่คนแอบรัก อย่าลืมหมั่นเช็คดวง'
"ไม่รัก ก็เอากันได้ คงไม่ผิดอะไรหรอกมั้ง" แต่มันจะไม่เป็นอะไรเลยถ้าคนที่เขาเอานั้น...ไม่ใช่น้องสาวของเพื่อนรัก ที่หวงน้องยิ่งกว่าอะไร
ทุกคืนจันทร์แรม.. ข้าเห็นเจ้าตายในฝัน ทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน หรือข้าแค่หลงลืมอดีตที่เคยมี? แล้วเหตุใด...เพียงแค่สบตาใจข้ากลับสั่นไหว ราวกับเคยรักเจ้ามานานนับพันชาติ
ก็แค่ ONS สินะ!...“ผู้หญิงหน้าเงินอย่างเธอ...คงไม่คิดจะยกครั้งแรกให้ฉันฟรี ๆ หรอก ใช่ไหม?” ฝันดีคงต้องจบลง พร้อมกับความสัมพันธ์ทางกายที่เพิ่งเริ่มต้น!
เจ้ามีปัญญาก็หนีไป แต่ข้าจับเจ้าได้เมื่อไร เจ้าต้องโดนลงโทษ (ตบด้วยปาก) จะว่าไปข้าชักติดใจอยากลงโทษเจ้าขึ้นมาอีกแล้วสิ^^ ลี่หลิน : คนบ้า! ท่านอย่าเข้ามานะ
ธิ เด็กหนุ่มนักศึกษาฝึกงาน ที่ได้พบกับประธาน ที่อยู่เป็นรุ่นพี่ แต่ดันเรียนอยู่ปีเดียวกัน การพบกันของพวกเขาไม่ค่อยลงรอยสักเท่าไร เเต่ประธานกับตกหลุมรักธิตั้งแต่ครั้งเเรกที่เห็น
【วันสิ้นโลก + ย้อนกลับมาเกิดใหม่ + กักตุนเสบียง + ซอมบี้วิวัฒนาการ + สุนทรียศาสตร์แห่งความรุนแรง/ความงามในความโหด】
ในโลกที่ชนชั้นคือชะตา และความแข็งแกร่งคือทุกสิ่ง ทาสกำพร้าผู้ถูกลิขิตให้ไร้ตัวตน แต่ภายใต้ความเงียบงัน เขากลับซ่อนสติปัญญา และเขาแอบเรียนรู้วิชาต้องห้าม ก้าวสู่เส้นทางเงามืดเพื่อพลิกชะตาที่ถูกลิขิต!
“365 วัน นับจากนี้...เธอเป็นของฉัน” นั่นคือเงื่อนไขที่พ่อเลี้ยงหนุ่ม...จ้างเธอมาเป็น ‘เมียกำมะลอ’ ทว่าเธอต้องเป็นของเขาด้วยเหรอ!?
คนสาระเลวเช่นนั้นเป็นได้เพียงแค่ขยะเท่านั้นหาใช่คนที่ข้าจะนับว่าเป็นสามี
ในปี ค.ศ. 2088 องค์การซาน่าได้ค้นพบดาวเคราะห์ที่เข้ามาโคจรใกล้กับโลกมากและนักวิทยาศาสตร์ก็รีบเร่งหาและเก็บข้อมูลให้ได้มากที่สุด เพราะสิ่งแรกที่ได้เห็นมันมีลักษณะคล้ายกับโลกมากๆ แทบจะทุกส่วนเลยก็ว่าได้
พุทธมิกาหัวใจแตกสลายเมื่อเห็นชายคนรักที่เธอเฝ้ารอคอยมาตลอด เขากลับมาแล้ว แต่กลับมาพร้อมลูกสาวฝาแฝดและภรรยาคนสวยที่ยืนอยู่ต่อหน้าของเธอในตอนนี้ "พี่วิลล์รู้จักเธอหรือเปล่าคะ?" "พี่ไม่รู้จักครับ"
ของขวัญชิ้นสุดท้ายของพ่อคือความลับที่ซ่อนอยู่ในโลกเบื้องหลัง และทั้งหมดมุ่งมาที่ 'เขา' กฏข้อศูนย์ของมาเฟียที่เหนือกว่ากฏใด "---ผู้ที่ครอบครองกระสุนสัญญา...ผู้นั้นจะเป็นผู้นำสูงสุดของเหล่ามาเฟีย!"
"คนอื่นฝึกกระบี่เพื่อเป็นเซียน ข้าฝึกผ่าฟืนเพื่อเอามาต้มไข่กิน... แล้วทำไมพวกเจ้าถึงเรียกข้าว่าเทพศาสตรา?"
“สำนักนี้ดูเหมือนจะรุ่งเรือง แต่แท้จริงแล้ว สำนักก็ปลอมเปลือก คนก็เก๊!”
แค่เผลอหลับไป เหอหว่านถิง ก็ได้ทะลุมิติมาอยู่ในยุค 70 แล้ว สวัสดิการผู้สวมร่างก็ไม่มี มิติเอย พลังพิเศษเอย ไม่มีสักอย่าง มีแต่ชายขาพิการมาขอแต่งงาน นี่มันอะไรกันเนี่ย!?