ตระกูลข้าถูกฆ่าล้างตระกูล ข้าจึงกลับมาทวง ในนาม เงาไร้หงส์ ข้าไม่ต้องการความช่วยเหลือ ไม่ต้องการพันธมิตร ไม่ต้องการบุรุษน่ารำคาญที่ชอบเข้ามาป้วนเปี้ยนในแผนข้าอยู่เรื่อย

ถึงซอมบี้จะล้อมแต่ป้าก็ไม่ยอมตาย ตราบใดที่มีหนุ่มโอปป้าอยู่ข้างกาย

ทะลุมิติมาอยู่ในร่างหญิงสาวที่ถูกพ่อแม่และน้องสาวเอาไปขายเพื่อแลกกับเงินไม่กี่ตำลึง ทว่าในระหว่างร่างกายกำลังจะถูกตีตราทาส ชีวิตก็พลิกผัน...รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นฮูหยินน้อยของแม่ทัพตัวร้ายไปเสียแล้ว!

เเรกๆยักษ์กะจะหลอกให้น้องชายคู่อริหลงรักหัวปักหัวปำเเล้วค่อยทิ้งเพราะอยากทำให้พี่ชายของมันเจ็บใจเล่นๆ ทว่าตัวเขาดันเสือกพลาดท่าหลงรักน้องมันซะเอง"ฉิบหาย! สุดท้ายคนที่หลงหัวปักหัวปำดันเป็นกูซะเอง"

ทั้งที่ฝันว่าทะลุมิติไปเป็นนางเอก แต่พระเจ้ากลับตาบอดส่งไปเป็นนางเอกที่เป็นนางร้าย หนำซ้ำยังต้องเล่นตามบท หักอกเมนสุดที่รักอย่างแสนจะร้าวหัวใจ เพียงเพื่อสร้างสถานการณ์ให้พระนางครองรักกันตามต้นฉบับ

เธอ เกิดใหม่ หลังจากเคยตายไปอย่างไร้ค่า ชีวิตในชาติก่อนช่างเป็นเรื่องตลก จากคุณหนูร่ำรวย กลายมาเป็นหญิงบ้านนอก และจากหญิงบ้านนอก ก็กลายมาเป็นคนไร้ค่า...แล้วในชาตินี้ล่ะ เธอจะกลายเป็นตัวอะไร?

จำได้ว่ากำลังนั่งปั่นนิยายในคอมพิวเตอร์​อยู่ดีๆ ทำไมตื่นมาอีกทีผมมาอยู่ในอนิเมะละครับ!​ แค่นอนไม่พอมาสองสามวันเอง​ พักสายตาแป๊บเดียวทำไมเป็นงี้!?​

"ข้าขออวยพรให้พวกท่านรักกันนานๆ ให้นานพอที่จะสาสมกับความเจ็บปวดของข้า"

อุลฮยอนผู้ถูกโชคชะตาทอดทิ้งเธอปรารถนาความรักและความอบอุ่นเธอลืมตาขึ้นมาเป็นวินาเรียที่อาภัพไม่ต่างกันแต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิมแสงสว่างที่เธอปรารถนาในที่สุดก็ได้พบแล้วเธอจะไม่มีวันปล่อยมันไป

เมื่อเธอหลุดมาอยู่ในโลกคู่ขนานที่เหมือนกับในนิยายที่เธอเคยอ่านและเมื่อในความเป็นจริงราวเรื่องดันกลับตาลปัตรไม่เหมือนที่เธอรับรู้มาเลยสักนิด ‘วีริน’ ไม่ใช่นางเอกดาวรุ่งแต่ดันเป็นนางเอกดาวร่วง!

มาอยู่ในนิยายแบบนี้ วิธีที่ทำให้มีชีวิตอยู่รอดคือการไม่ยุ่งกับใครก็ตามที่เป็นตัวเอก… แต่ผมดันเป็นพี่ชายบุณธรรมของนายเอก หนีรอดได้ที่ไหนกัน!!!

ทำตัวอย่างกับคนบ้าคำพูดคำจาก็แปลกทำให้ทุกคนต่างพากันส่ายหัวกัน ไม่ว่าคุณจะเป็นใครหากได้ลองโดนดีเข้าไปยังไงก็ต้องมีร้องระงม "รุ่นปาฏิหารย์แล้วไงหนีหมอลำให้พ้นก่อนเถอะน้องแล้วค่อยทำเป็นเก่ง"

อี้เฟย: “เฮ้อ…ชีวิตมันจะมีอะไรตื่นเต้นกว่านี้บ้างไหมนะ นอกจากทำงานแล้วก็นอน…”“บนโลกนี้…ยังมีใครที่รอข้าอยู่บ้างหรือเปล่านะ?”

ทะลุมิติมาครั้งนี้ รู้ตัวอีกทีก็อยู่ในร่างตัวร้ายซะเเล้ว ตัวร้ายที่ทำให้ครอบครัวตัวเองต้องตายน่ะนะ ครานี้ข้าไม่ขอเลือกเส้นทางตัวร้ายอีกต่อไป ครอบครัวข้าจะต้องรอด!!

ถ้าเกิดว่า! ถ้าเกิดว่าประวัติของวีทูบเบอร์เป็นเรื่องจริงล่ะ? เด็กน้อยจอมขี้เกียจที่มาพร้อมกับระบบ? หุ่นยนต์สาวใช้อัจฉริยะ? เจ้าหญิงเงือกเหมือนในนิทาน? จังหวะนี้ถ้าคิงอาเธอร์เป็นวีเธอก็ไม่ตกใจแล้ว!

มีคำกล่าวว่าพบกันครั้งแรกคือความบังเอิญ ครั้งที่สองคือโชคชะตา ครั้งที่สามคือพรหมลิขิต แล้วการพบกัน 3 ครั้งในช่วงเวลาสั้นๆ ควรนิยามว่าอะไร?

เพราะความแตกต่างของฐานะเธอต้องพยายามอย่างหนักเพื่อจะได้ยืนเคียงข้างคนรักแต่วันที่เธอประสบความสำเร็จเขากลับไม่อยู่ที่นั่นและกำลังมีความสุขอยู่กับผู้หญิงอีกคน

พวกเขา 'ขโมย' ทุกสิ่ง ตั้งแต่ความน่าเบื่อ ไปจนถึงบัลลังก์... แต่สิ่งที่ขโมยยากที่สุดคือ 'ความรับผิดชอบ' ที่มาพร้อมพลังเซียน!"

ดยุกโรอันแห่งเวเรเดน ยืนตระหง่านอยู่กลางสมรภูมิในชุดเกราะที่เปื้อนโคลนและโลหิต ใบหน้าของเขาหล่อเหลาแต่เย็นชาไร้ความรู้สึก