- 51
- 805
- 0
- 0 (0)
เฟยหรงสำนักที่แสนยิ่งใหญ่เป็นอันดับหนึ่งเหนื่อกว่าทุกสำนักในใต้หล้า แต่แล้วความยิ่งใหญ่นั้นก็หยุดลงโดยที่ไม่มีผู้ใดคาดคิดเพราะ......
เฟยหรงสำนักที่แสนยิ่งใหญ่เป็นอันดับหนึ่งเหนื่อกว่าทุกสำนักในใต้หล้า แต่แล้วความยิ่งใหญ่นั้นก็หยุดลงโดยที่ไม่มีผู้ใดคาดคิดเพราะ......
เมื่อนักปรุงยาธรรมดาๆ เดินไปเจอออร์กตัวหนึ่งบาดเจ็บสาหัส ด้วยความอยากรู้ ว่าตำรายาของตระกูลเขา มีประสิทธิภาพมากแค่ไหน เขาก็เลยลองปรุงยาตามสูตรของตระกูลเพื่อรักษามัน แล้วโชคชะตาเขาก็เปลี่ยนไปตลอดกาล
หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีพบเจอกันบนเส้นทางแคบไร้ผู้คนในยามค่ำคืน ภายใต้ผ้าปิดหน้าที่ผู้คนกล่าวว่ามีใบหน้าอัปลักษณ์ซ่อนอยู่ ดวงตาหงส์สบกับสายตาคมกริบเพียงชั่วกระพริบตา ก่อนจะเดินสวนกันไปเหมือนสายลมพัดผ่าน
"ถ้าไม่ดื้อเราจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ"ชายหนุ่มก้มหน้าพูดกับร่างเล็กในอ้อมกอด
"ทุกค่ำคืนที่หลับตา คือการเดินทางสู่ตัวตนที่ไม่รู้จัก ทุกรุ่งเช้าที่ลืมตา คือโลกใบเดิมที่ตัวฉัน...ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ฝันเหล่านั้นคือเสียงสะท้อนจากพันจักรวาล หรือคือ 'คลื่นวิญญาณ' ของผมเองที่สั่นพ้อ
เธอเป็นผู้บริหารระดับสูง วัย 40 ผู้เพียบพร้อมด้วยทุกสิ่ง กับอีกคนเป็นเพียงพนักงานระดับล่าง วัย 25 ที่แอบชื่นชมเธอมานานหลายปี แต่ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยไวน์และอารมณ์ได้เปลี่ยนชีวิตของทั้งคู่ไปตลอดกาล
แม่เลี้ยงซึ่งมีลูกติดสามีเป็นอดีตคนรักเก่า เธอที่เข้ามาสวมร่างจึงต้องกลายเป็นผู้รับเคราะห์จากความชิงชังอย่างช่วยไม่ได้ "เกลียดฉันนัก แล้วอย่ามารักทีหลังก็แล้วกัน"
ยามแรกรักเขาดูแลเธอดุจเจ้าหญิง พอเริ่มเบื่อเขาก็เห็นเธอเป็นเพียง แม่บ้านผู้ไร้ค่า ไม่ควรคู่กับการเชิดหน้าชูตา เริ่มเย็นชาใส่ ละเลย เห็นเธอเป็นเพียงของตาย... เป็นภรรยาผู้น่ารำคาญ
"ผู้นี้แหละ!!! บิดาของลูกข้า หามเข้าเรือน"สตรีเช่นไรถึงได้กล้าแบกหามบุรุษเข้าเรือน ก็สตรีอย่างซวงไฉ่หงอย่างไรเล่า เลวร้ายยิ่งกว่าเมื่อบุรุษที่นางบังคับตบแต่งผู้นี้คือราชครูอำมหิตที่สูญเสียความทรงจำ
ทำไมกัน ทำไมเพื่อนตัวกลมคนนันถึงได้ดึงดูดสายตาเขาไปจนหมดแบบนี้ แก้มขาวๆ ดวงตากลมโต แขนขานุ่มนิ่มนั่น ทำให้ผมแทบจะไม่เป็นตัวของตัวเองแล้ว ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนั้นกันนะ...
เกิดใหม่เป็นตัวละครในนิยายที่สวยแต่โง่ไม่พอยังแอบมีชู้อีก โชคดีที่เธอยังเข้ามาทันแถมยังมาพร้อมกับระบบสุดแนวที่จะมาช่วยกันแก้ไขเนื้อเรื่องอีก แต่ยิ่งแก้ก็ยิ่งเจอเข้ากับเรื่องไม่คาดฝัน!
"คุณหนูจะทำอะไรครับ" "ก็ลักหลับไง ช่วยให้ความร่วมมือด้วย" "ถ้าคนอื่นมาได้ยินเราจะซวยกันหมดนะครับ" "คินถ้านายกลัวคนอื่นจะได้ยินนัก งั้นก็อย่าครางดังสิ"
นักศึกษาโนเนมกินด้วยความประมาทจนตัวตาย ลืมตาขึ้นมาก็เป็นหม้ายลูกแฝดแบบงง ๆ จับพลัดจับผลูถูกทหารจับแบบไม่ทันตั้งตัว ชีวิตใหม่นี้ที่แสนวุ่นวายเพราะผู้ชายตัวร้ายอย่างผู้พันตัวดี!!
เธอเป็นฝ่ายบอกเลิก เธอขอเลือกรักตัวเองและดูแลตัวเอง ไม่อยากนอนร้องไห้ ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความเจ็บปวดเมื่อเห็นว่าเขาไม่กลับมา
หลังจากโดนฟ้าผ่าใส่ร่างในวันนั้นทำให้ชีวิตของเด็กสาว2คนเปลี่ยน
เจ้าจงฝึกฝนให้หนัก ส่วนข้าแค่อยากนอนเล่น… แต่ทำไมข้าถึงเก่งกว่าล่ะ?
" เจ้าก้อนซาลาเปาก้อนนี้หรือที่จะกลายเป็นตัวร้ายที่มีนิสัยบิดเบี้ยวในอนาคต" จางลี่อันนั่งมองทารกแบเบาะ ที่จู่ ๆ เธอต้องมารับบทเป็นแม่อย่างไม่ทันตั้งตัว แต่เอาเถอะแค่เลี้ยงให้ดีก็คงจะเปลี่ยนแปลงเขาได้
หลังถูกพรากลมหายใจอย่างอยุติธรรมจากฮูหยินเอกของแม่ทัพใหญ่ในชาติก่อน นางจึงยินยอมสวมรอยวิวาห์กับแม่ทัพตาบอดผู้ที่ใครก็หยามเหยียดแทนบุตรีขุนนางขั้นหนึ่ง ด้วยมาดมั่นจะทวงคืนความเป็นธรรมให้แก่ตนในชาตินี้!
“แต่งกับพี่ ครบปีเดี๋ยวหย่าให้”
ทำไมพวกมันออร์คถึงมัวแต่ทะเลาะกันในเรื่องงี่เง่าอยู่ได้วะ? ออร์คมันคือความอิสระเฟ้ย! เราสู้ เราหัวเราะ แล้วก็ WAAAGH! — นี่แหละชีวิตดีๆ ของพวกเรา!