“กูปลอบใครไม่เป็น ถ้าเหนื่อยก็หยุดร้อง”

แนวซอมบี้ที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจาก Project Zomboid MOD [B41] Week One NPC

เรื่องราวของชายคนหนึ่งที่ได้เสียชีวิตลง แล้วไปพบกับ … จึงได้ลงมาจุติในร่างของ … ที่โลกแห่ง AOT

ความรักสำหรับคนอื่นคืออะไรไม่รู้ แต่สำหรับพลอตนั้นคือความเจ็บปวดและเรื่องหลอกลวง ทว่า เมื่อได้เจอกับเพทายหนุ่มวิศวะจอมกวนที่มีความคิดต่างกันกับเขาสุดขั้วความรู้สึกสับสนก็เริ่มเข้ามา

‘ถึงเราจะไร้ศักดิ์ศรีแต่จะไม่มีวันแย่งผู้ชายของใคร’ ยิ่งกว่านั้นคือเธอตระหนักได้ถึงความแตกต่างระหว่างชนชั้น ‘เราไม่คู่ควรแม้แต่จะเป็นตัวเลือกของเขาด้วยซ้ำ’ ร่างบางยิ้มหยันก่อนจะฝืนก้าวเท้าเดินจากไป

เพราะแนวคิดหัวโบราณอย่างชายดีกว่าหญิง ทำให้เล่อเวยต้องจมอยู่ในโคลนตมมาทั้งชีวิต เมื่อมีโอกาสย้อนกลับมาเธอจะไม่ยอมเป็นเด็กสาวหัวอ่อนคนนั้นอีกแล้ว!

แม้ไม่มีวันที่ฉันจะรักเธอ แต่ขอให้รู้เสมอเธอสำคัญกว่าใคร

เพราะพลาดท้องในวัยเรียน และถูกพ่อของลูกตราหน้าว่าท้องกับคนอื่น ‘ไอญารินทร์’ ตัดใจหันหลังให้แฟนหนุ่มรุ่นพี่ คลอดและเลี้ยงดูลูกสาวจน ‘หนูไอติม’ อายุครบห้าขวบ

อีกคนเรียนหมอ อีกคนเรียนสถาปัตย์ มีดผ่าตัดกับคัตเตอร์มันก็คงคล้ายๆกันแหละมั้ง " คนเรียนหมอมันว่างขนาดนั้นเลยหรอว่ะ " " ถึงพี่จะเรียนหมอแต่พี่หาเวลาว่างมาให้เราได้ตลอดเลยนะครับ "

ห้ามไปกับไอ้หน้าแหลมนะพลอย..ไม่งันเราได้เห็นดีกัน!! ตฤณตวาดสาวรุ่นน้องเสียงดังลั่นผับ.. พี่มีสิทธิอะไรมาห้ามพลอย..? เราไม่ได้เป็นอะไรกันซะหน่อยก็แค่คนเคยเอากันเท่านั้น..!!

จู่ๆ ‘สาวไทย’ ก็ถูกดึงทะลุมิติเข้าไปในซีรีส์จีนแนวเทพเซียนเรื่องโปรด แต่คงเพราะเป็นลูกรักสวรรค์กระมัง นางถึงมาโผล่อยู่กลางสนามรบ! ซ้ำยังถูก ‘เซียนหนุ่ม’ หิ้วกลับไปเป็นบ่าวรับใช้อีก… เวรแท้!

ติ้ง!ติ้ง!ระบบแลกเปลี่ยนสำเร็จ"เฮ้อ!ก็ยังดีที่ไม่ทะลุมิติมาตัวเปล่า"เถาเย่วถอนหายใจพร้อมกับเปิดผ้าม่านมองออกไปนอกเกี้ยวขณะเดินทางไปบ้านเจ้าบ่าวอย่างปลงตกเมื่อรู้แล้วว่าตัวเองกำลังทะลุมิติมาในยุคโบราณ

ถ้าการอยู่รอดถึงตอนจบคือประตูบานเดียวที่จะพาเขากลับสู่โลกความเป็นจริง งั้นช่วยบอกเขาได้ไหมว่าใคร...คือฆาตกร?

ทิ้งข้าหรือ?! "เจ้ากล้า" ต่อให้เจ้าตายข้าก็จะลากเจ้าขึ้นมาจากหลุม ซู โยว เหลียน !!!

บางครั้งการมูฟออนอาจไม่ได้หมายถึงการก้าวไปข้างหน้าเพียงลำพัง แต่คือการมีใครสักคนที่พร้อมก้าวไปด้วยกัน

แอบรักเขามา 18 ปี เขาเห็นเป็นแค่น้องสาว… พอรู้ว่าป่วย เลยสารภาพรักเขา พูดจบเดินหนี ไม่รอคำตอบ! ไม่เอาแล้ว! ไม่คบ! ไม่ได้มีเวลาขนาดนั้น!!

จบชีวิตด้วยฝีมือคนรัก จำรสขมปร่าของการถูกทรยศได้ฝังใจ ปฏิญาณว่าเกิดชาติหน้าฉันใด ไม่ขอมีรัก

หลังจากที่กลายเป็นโดมะแล้ว ทำไมฉันยังคงเดินตามเส้นทางเดิมๆ เหมือนในมังงะอยู่ล่ะ? โอ้ ไม่นะ แบบนี้ไม่ได้นะ! ดังนั้นโดมะจึงตัดสินใจที่จะกลายเป็นที่ชื่นชอบของแฟนๆ อาคาซะโดโนะ~ ไปดูดอกไม้ไฟกันเถอะ! ดูสิ ดูสิ ความสามารถใหม่ที่ข้าพัฒนาขึ้นทั้งหมดล้วนมาจากความรักที่ข้ามีต่อท่าน~ โคคุชิโบะโดโนะเป็นเหมือนหญิงสาวที่สงวนตัวแต่ก็อบอุ่น บางครั้งความกระตือรือร้นของเขาสร้างปัญหาได้จริงๆ~ ตราบใดที่ข้าสับฮันเท็นงูโดโนะ ออกเป็นสี่ชิ้น ข้าก็สามารถเล่นกับเขาอย่างมีความสุขได้! นี้น้องสาวดากิ ข้าคือโออิรันที่โด่งดังที่สุดในย่านโยชิวาระละ 5555~ ท่านมุซันยังคงมีชีวิตชีวาจนถึงทุกวันนี้ ช่างน่าสบายใจจริงๆ~ หยิบผีเสื้อตัวน้อยน่ารักขึ้นมาตัวหนึ่ง และใช้มันอย่างสนุกสนานในการแกล้งผีเสื้อตัวใหญ่! เจ้าถูกเกลียดนะกิยูคุง ข้าจะสอนเจ้าให้เป็นที่นิยมเอง~ สวมเสื้อผ้าผู้หญิง รักษากิริยามารยาทแบบสตรีไว้ และไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม อย่าอ้าปากพูดนะ เจ้าหมู~ เหล่าอสูรและมนุษย์ทั้งหมด: (╬▼皿▼)

‘นายแพทย์ธาวิน’ พลาดท่าเสียทีจนเผลอมีอะไรกับ 'สุณิชา' คนที่เขาคิดว่าเป็นเมียน้อยของพี่เขยในค่ำคืนหนึ่ง ห้าปีผ่านไป...เขาก็พบว่าคนไข้ตัวน้อยที่ต้องผ่าตัดให้คือลูกชายของผู้หญิงคนนั้น...

มารดาเคยบอกเขาว่า จงอยู่อย่างเข้มแข็งแต่อย่าให้หัวใจ ในวันนั้นหนานปิงเพียงเออออตามน้ำไป แต่ความจริงแล้ว ตัวเขาให้ใจอีกฝ่ายไปก่อนจะมีผู้ใดเตือนเสียอีก